Weg...van de snelweg...

Vroeger was er een tv-programma dat "weg van de snelweg" heette... Dat was een toeristisch programma over dorpjes...en natuur...ver weg van de bewoonde wereld... Wij zitten nu in zo'n dorpje...in Italie... Voor manlief is het letterlijk even weg van de snelweg...we zitten midden in de natuur...en genieten van de stilte... Geen geluiden van auto's...of wat dan ook...alleen vogeltjes zijn te horen... En dit is ons uitzicht deze week...althans een klein stukje daarvan... mooi hè...!

Goedemorgen...

Goedemorgen vrijdag...goedemorgen september...en goedemorgen eerste vakantiedag...!

Triobells...

Wat een ontzettend dankbare plant is dit toch... Hij heet Calibrachoa...maar wordt ook wel mini-petunia of million bells genoemd... In tuincentra wordt hij verkocht als triobells...drie verschillende kleuren calibrachoa in één pot... Hoewel de bloemetjes op de petunia lijken...zijn ze totaal geen familie van elkaar... Het is een geweldige bloeier...hij bloeit nu al maandenlang met een aanhoudende stroom kleine bloemetjes... De plant blijft compact en uitgebloeide bloemetjes vallen er vanzelf af... Ik ben helemaal om...voor mij geen gewone petunia's meer...daar moet je namelijk wel de uitgebloeide bloemen afhalen...en die kleven altijd zo vies... Ik ga voortaan over op de Calibrachoas..

Houten poot...

Nadat het gemaaide gras opgeraapt was...namen de vogels het weiland over...op zoek naar eten... Bij het maaien worden ook wel eens kikkers en andere kleine dieren geraakt...en vogels willen de resten dan wel opeten... Ook ooievaars kwamen daar op af...we telden er wel een stuk of vijf... Alleen dit exemplaar zag er vreemd uit...hij had één witte poot... Normaal hebben ooievaars rode lange poten... deze dus niet... Of hij zat in het gips...of in het verband...geverfd misschien...had hij soms een houten poot...? Ik heb geen idee...misschien weten ze het in het Ooievaarsdorp in Groot-Ammers wel...want daar zal hij wel vandaan komen... Toch maar eens een keer een praatje gaan maken daar...

Kunst in de polder...

En dan wordt je vanmorgen wakker...kijk je uit het raam...en zie je dit prachtige lijnenspel in de polder... Gisteren was ik weinig thuis geweest...en ik was vannacht laat thuis...daarom had ik niet meegekregen wat er in het weiland gebeurd was... Nou...dit dus...wat een verrassing vanmorgen...zover als ik kijken kon zag ik dit kunstwerk... Geen Mondriaan...maar een Goudriaan... gemaakt door buurman boer... Inmiddels is het kunstwerk "opgeraapt"...en de komende winter mogen de buurmeiden het op eten...

 

Zomers...

Maandag...het begin van weer een nieuwe werkweek... Het was zelfs een zomerse maandag... en daar hoort dus een zomerse foto bij...van een zomers bloemetje... Één van de weinige vaste planten die nu nog in bloei staan in mijn tuin... is de tuin geranium of ooievaarsbek... In juni...voor de langste dag...had ik de plant afgeknipt...zodat hij voor de tweede keer kon uitlopen en bloeien...en dat doet hij nu... Niet zo uitbundig als in mei...maar dat geeft niet... Met zijn paar bloemen geeft hij toch nog wat kleur aan de tuin...

Druif...

Vandaag was het prima weer voor mijn druif... Hij staat in een pot...maar zijn wortels zijn inmiddels door de bodem van de pot heengegroeid...en hij staat nu "muurvast" in de grond onder de tamme kastanjeboom... Ik heb de stek ooit gekocht bij de Goudriaanse Wijngaard Chateau du Tets...dus ik denk dat het een wijndruif is... Ik heb vanmiddag namelijk een druifje geproefd...en die was zuur...zo zuur dat het glazuur bijna van mijn tanden sprong... Maar hoe meer zon...hoe zoeter dat hij wordt... heb ik gehoord... Voor deze druif moet de zon dus tot de Kerst dagelijks schijnen om eetbaar te zijn... Zo niet...mogen de vogels ze opeten...want om nu wijn te gaan maken van deze druif is niet rendabel... denk ik...en ik wil ook geen concurrent worden van onze twee wijngaarden in Goudriaan...