Even....

En dan zit je...op 5 februari...met manlief...zus en zwager...aan het ontbijt...buiten in de zon... We zitten een weekje op Madeira...even de somberte van de winter inruilen voor de lentezon... Even genieten van de prachtige natuur op dit eiland... waar de geraniums nog volop staan te bloeien... Even een goed boek lezen...even wat wandelen, bergie op...en bergie af... en even zwemmen in ons verwarmde privé-zwembad... We zijn dus gewoon even aan het genieten...

Lentekriebels...

Vanmorgen hadden we Lentetemperaturen...en scheen een Lentezonnetje....het was heerlijk buiten... Helaas betrok de lucht vanmiddag...er vielen zelfs wat regenspetters... Ook de eenden zijn al volop met Lentespelletjes bezig...ze zitten elkaar al behoorlijk na... Ze spelen soort haasje-over...de vrouwtjes-eenden waren helaas het haasje...letterlijk en figuurlijk....  De meeuwen op de foto zaten elkaar ook na... ze waren aan het vechten...om een boterham...en dat gaat er best fel aan toe... Ze gunnen elkaar geen kruimel...het spreekwoord van twee honden...die vechten om een been...was ook hier weer van toepassing...Vanavond hoorde ik buiten kattengejank...ook die hebben al last van lentekriebels...denk ik....

Simpel...

Vandaag druk geweest met dagelijkse domme huishoudelijke taken....dus weinig tijd gehad om naar buiten te kijken.... Er was natuurlijk zat te zien...het was hartstikke druk op de wetering...heel veel meerkoeten...smienten...eenden...en zwanen... Maar om nu elke dag over deze dieren te bloggen wordt vervelend...daar zitten mijn lezers ook niet op te wachten.... Er zijn ook nog geen bloeiende tuinplanten waar ik over kan vertellen... Eigenlijk is het gewoon saai...rondom mijn huis... Dan maar een foto van ons dorp....van een oud boerderijtje...langs ons veenriviertje de Goudriaan... Gewoon een simpel...maar mooi plaatje....

Gelukt...

Liet ik gisteren het woord Lente vallen...gaat het eind volgende week weer vriezen... Ik heb net mijn potplanten uitgepakt....kan ik ze weer gaan inpakken...tegen de vorst.... De weermannen voorspellen zelfs Siberische kou...dus de schaatsen kunnen nog niet in het vet... Vandaag vond ik het ook al koud...er stond een dun windje...uit het zuiden...en vaak betekent dat in de winter regen.... Vanmiddag maar aan de knutsel gegaan....ik heb een hanglamp gemaakt... De fittingen met touw heb ik gekocht...het stuk hout is van een kerststuk...ooit gemaakt met een workshop...en door de gastvrouw van de workshop...gevonden in de Drunense Duinen.... De lamp is nog niet helemaal af... maar ben best wel trots dat het geknutsel met draadjes en kroonsteentjes gelukt is....Hij doet het... !! 

Nieuwe start...

Inmiddels is de sneeuw weg....het ijs uit de sloot...en wat zie ik in mijn tuin....?  Bijna bloeiende Sneeuwklokjes... De vorst is nog amper uit de grond...maar de sneeuwklokjes duwen zich al naar boven... En daar krijg ik nu echt een heerlijk gevoel bij... het wordt Lente over een paar weken... Ik ben er echt aan toe...lekker buiten bezig zijn...even in het zonnetje zitten...en weer op de fiets stappen... om te genieten van de ontluikende natuur in de Alblasserwaard... 

Gedoogbeleid...

Men zegt wel eens dat samen eten verbroedert... nou...samen honger hebben verbroedert ook... Vanmorgen heb ik het zelf meegemaakt... Een zilverreiger en een blauwe reiger...die gebroederlijk...aan het vissen waren... Gewoonlijk kunnen ze elkaar niet zien of luchten...krijsen ze alleen maar tegen elkaar... Maar omdat ze allebei ontzettende honger hadden...en er maar een klein stukje open water was...hadden ze vandaag een soort gedoogbeleid afgesproken... denk ik... Ze krijsten niet naar elkaar...en joegen elkaar niet weg...maar stonden op een paar meter afstand van elkaar eten te zoeken...Wat hebben ze trouwens "geleden" deze twee weken...hun voedsel zat of onder het ijs...of in de bevroren grond... Vooral bij de zilverreiger was dat goed te zien...hij is mager geworden...en wat een akelig dun nekkie heeft hij nog over ...Gelukkig voor hen zet de dooi flink door....laat in de middag was er al een groot stuk wetering ijsvrij...

Beschoeiing...

Als je op het ijs kan lopen...wat deze week kon...zie je je tuin ook eens van de andere kant.... En dan kom je erachter dat de beschoeiing...na 32 jaar...schreeuwt om onderhoud... Maar ja....hoe kom je daar nu bij... Last heb ik er niet van...het vlonderterras staat op palen...maar de holte eronder is nu wel een plek waar ongedierte gemakkelijk... vanuit de wetering... onder de vlonder kan komen... Ik snap nu ook...waarom mijn katten...zo graag onder de vlonder kruipen...ze zullen best van alles ruiken daar... Ik heb wel eens een wezeltje in de tuin gehad...die ook ineens verdween bij het vlonderterras... Alles valt nu op zijn plaats... Nu de oplossing nog...hoe gaan we dit aanpakken... repareren...vernieuwen...of gewoon de klimop er voor laten groeien.... Want wat je niet ziet...bestaat niet...toch....?