Experimenten…

Onze kleindochter verblijft een paar dagen bij ons… Ze verveelt zich als 15 jarige natuurlijk te pletter bij ons “bejaarden”… Vanmiddag ging ze wat experimenteren met mijn fototoestelletje… en maakte ze de onderstaande foto’s… en ik moet zeggen dat ze aardig gelukt zijn… Een selfie kon niet uitblijven natuurlijk en daar leende mijn tuinspiegel zich perfect voor… De foto’s die ze stiekem van mij maakte laat ik natuurlijk niet zien… die ga ik wissen… Morgen heb ik weer de beschikking over onze auto… dan gaan we wat shoppen… lunchen… naar de bios… en als afsluiter ergens dineren… Zin in…! 

Kleur…

Op deze on-zonnige zondag een kleurige foto van mijn rode Zonnehoed… De Latijnse naam is Echinacea Purpurea… want een beetje kleur op deze wat sombere zondag kan geen kwaad… De Zonnehoed is een vaste plant en kan wel ruim een meter hoog worden… Zijn afkomst ligt in Noord-Amerika… Er werden altijd geneeskrachtige eigenschappen aan hem toegeschreven… vooral bij verkoudheid…  maar tests met placebo’s hebben hem ontmaskerd… De stralenkrans van purperkleurige lintbloemen lokken de bijen en hommels naar het bruinkleurige hart voor de bestuiving… Ik vind het hart net een speldenkussen…zo scherp… nog een wonder dat insecten niet gespietst worden… Die stekels zullen best wel ergens goed voor zijn want alles in de Natuur heeft een bedoeling… is altijd voor iets of iemand nuttig…

Poetsen…

Er werd wat afgepoetst vanmiddag… alle losse veertje werden weggeplukt en de vaste veren goed gelegen… En wat is het dan fijn dat dat poetsen midden in de wetering kon… op de Veenbonken die voor tweederde onder water liggen… en waar de zwanen op konden staan… Er wordt trouwens veel gebruik van de Veenbonken gemaakt door alle watervogels… om te rusten… te poetsen… te slapen en te zonnebaden… En ik heb het voorrecht om dat allemaal te mogen zien en mee te mogen maken… ik zit namelijk op de eerste rang… Het enigste wat nog mist is de popcorn en de cola… maar met een bakkie thee ben ik ook heel tevreden hoor… 

Home sweet home…

We zijn weer terug in de polder… heerlijk hoor… eigen huissie… eigen bedje… en eigen tuin…  Maar ook eigen onkruid en eigen pispotjes… want die zijn weer meters gegroeid… Ik hoef me de eerste dagen dus niet te vervelen… Maar eerst weekend vieren… met mooi weer… 

Andere omgeving…

Zo… dit wordt het laatste nachtje voor ons op de camping… morgen gaan we weer inpakken en op huis aan… We hebben een fijne tijd gehad hier in het Brabantse land… de eerste dagen met perfect zomerweer… de laatste dagen waren wat minder… maar niet minder gezellig… En we zaten lekker dichtbij huis zodat we nog een paar keer (schoon)moeder konden bezoeken en thuis de katten eten konden geven… Toch hadden we het idee dat we heel ver van huis waren… andere omgeving… ander dialect… andere wilde bloemen… maar wel dezelfde zonsondergang… Morgenavond weer te zien vanaf mijn eigen stoeppie… samen met de katten…

Katoen…

Vandaag was het geen fietsweer… de zon liet verstek gaan en soms viel er wat regen uit de dikke bewolking… Tja… dan maar met de auto een tochtje maken… en gelijk maar op zoek naar een wolwinkel… want mijn katoen om te haken is helemaal op… We kwamen bij deze wegwijzer uit… Maar wat te doen… welke kant gaan we op… of blijven we in dit dorp… in dit land… Laat er nu net 50 meter voorbij deze wegwijzer een wolwinkel zitten… Rap naar binnen… en met een tas vol verschillende kleuren bolletjes katoen weer terug naar de camping… Mijn dag kan niet meer stuk…

Museumdag…

Vandaag was het een natte dag… met een onstuimige wind… Prima weer voor een museumbezoek… Wij kozen voor het Textielmuseum in Tilburg… een half uurtje rijden vanaf onze camping… Oud en nieuw komen in dit museum bij elkaar… Hoe heel vroeger stoffen werden geweven… eerst nog met de hand… later doormiddel van aandrijving met de stoommachine… tot computergestuurde machines die de prachtigste wand-en vloerkleden maken… Jonge ontwerpers krijgen hier de kans om hun hersenspinsels uit te voeren… Eerlijk gezegd vond ik het een beetje tegenvallen… ik had meer textiel en ontwerpen uit vroeger tijden verwacht… Ook de damast-weverij viel mij tegen… er stond wel een textielpers maar de mangel voor het damast ontbrak… Een mangel is bijna het belangrijkste item voor damast om de ingeweven motieven goed uit te laten komen… Gelukkig heeft Museum Het Voorhuis in Bleskensgraaf wel veel oud textiel… wel een mangel…  en ook een pers… Ik zou zeggen… bespaar het entreegeld van het Textielmuseum en ga gewoon naar Bleskensgraaf…