Bij een rustige dag hoort een rustige foto... een voorbij zwemmende zwaan in het licht van de ondergaande zon... Deze maandag begon wat somber... maar na de middag kwam de zon steeds meer te voorschijn... inmiddels is de lucht wolkenloos en krijgen we een koude nacht met vorst aan de grond... Die wolkenloze lucht hebben we morgen ook nog... heerlijk weer om in de tuin te werken dus... Het wordt stoeien met de hogedrukreiniger... en nog wat spitwerk... en dan is de achtertuin voorjaarsklaar...
Al een paar dagen zwemt er in de wetering achter ons huis een paartje krakeenden... Ze zijn nogal schuw dus slecht op de foto te zetten... Vanmiddag lukte het wel toen ik op mijn schone terras stilletjes van de zon zat te genieten... Wat zijn ze toch mooi getekend.. vooral de woerd... honderden kleine veertjes op zijn borst zijn zo gerangschikt dat het wel golfjes lijken... en dat van klein naar nog kleiner... Op zijn rug en staart heeft hij juist grote bruine en zwarte veren met een wit randje... Het vrouwtje krakeend is wat minder mooi getekend... haar veren hebben een soort tijgermotief... en ze lijkt van veraf wat op onze “gewone” eend... alleen heeft ze rode zijkanten aan haar snavel... Wie weet gaat dit paartje wel broeden hier in de polder... en kunnen we in de toekomst genieten van nog meer krakeenden... Het zou mooi zijn... hoe meer diversiteit aan dieren hoe beter...
Het was vandaag een stuk frisser dan de afgelopen dagen... de wind is naar het noord-noordwesten gegaan en bracht dus koudere lucht mee... Wel bleef het zonnig dus nog steeds prima weer om buiten bezig te zijn... En ik was zo te horen niet de enigste in de wijk... Ik hoorde een hogedrukreiniger... er werd gezaagd ergens... en geveegd... en ik zag een kar achter een auto met zand... Dat was vorig jaar wel anders... toen sneeuwde het ‘s avonds... Voor de zwaan op de foto was het vandaag wasdag... ik heb met verbazing zitten kijken... hoe hij rolde en tolde in het water... om later heel uitgebreid zijn veren te poetsen met vet en weer goed te leggen zodat hij voorlopig weer waterdicht is...
Deze donderdag was de vierde tuinwerkdag op rij... buiten bezig zijn is het fijnste wat er bestaat... Wat zal het tegen vallen als we straks weer achter het glas naar buiten zitten te kijken... dat is ook mooi hoor... maar “buiten” moet je voelen... ruiken... en naar luisteren... Vooral de vogels laten zich deze dagen goed horen... ze fluiten om hun territorium af te bakenen... voor de seks, om vrouwtjes te lokken... en ze fluiten ook als ze ruzie maken... Vandaag dus weer lekker bezig geweest buiten... elke dag een stukkie... en vele kleine stukkies maken een hele tuin... Ik zag vanmiddag de eerste bloemetjes van het Longkruid... wit Longkruid... een echte bijen- en hommels trekker... die ook inmiddels wakker geworden zijn en naarstig op zoek zijn naar brandstoffen... Ik heb al een schoteltje suikerwater neergezet om de hommels en bijen wat bij te voeren... want zoveel bloemen zijn er nog niet om als bij of hommel van te smullen... Gelukkig gaat het Longkruid nu bloeien...
Ook vandaag was het weer een prachtige dag... wat worden we toch verwend... Ik ben weer heel de dag buiten bezig geweest... een beetje opruimen... en wat schoonmaakklussen gedaan... Ons schaduwterras is nu ook schoon... net als de tuinstoelen en -tafel en de schommelbank... Niet dat we dat schaduwterras al nodig hebben... maar je weet maar nooit met al die gekke temperaturen... Trouwens eerst moeten er nog blaadjes aan de Blauwe Regen groeien willen we überhaupt uit de zon kunnen zitten... De schaal met Narcissen kocht ik afgelopen vrijdag... hier en daar waren er toen groene puntjes te zien aan de bollen... Nu staan ze in volle glorie in bloei... Narcissen geven mij altijd het echte lentegevoel... met hun toeters blazen ze de winter weg... en toeteren ze dat de lente er aan komt...
De dagen worden weer langer... met mooi weer zoals vandaag is dat goed te merken... De zon komt langzaam weer vanuit het zuidwesten achter de kerk vandaan... richting het westen waar hij op 21 juni aankomt... Dat betekent voor mij dat ik langzaamaan weer foto’s kan maken van mooie zonsondergangen... Voor ik echter weer op mijn stoeppie kan komen... zonder slipgevaar... moet ik eerst het terras algenvrij maken met hoge druk... Dat heb ik dus vanmiddag gedaan... en vanavond kon ik daarom de eerste foto in dit jaar van de zonsondergang maken zonder gevaar om uit te glijden...
