Dor...

De orkaan Ophelia ligt hier ver vandaan...en daarom hadden wij vandaag geen last van saharazand en roetdeeltjes... De zon scheen hier uitbundig...geen wolkje gezien... Calabrië schijnt de armste provincie van Italië te zijn...industrie is er niet...maar wel akkerbouw... Vooral rode uien en hete pepers worden hier geteeld...Behoorlijk  grote percelen liggen er nu geploegd bij...en ook zijn ze nog op andere percelen aan het oogsten... Het is hier deze zomer heel warm en droog geweest...soms wel 45 graden en dat is aan veel bomen goed te zien...ze zijn zo dood als een pier... Bloemen bloeien er hier nog genoeg...wel in tuinen... Ze zullen dus wel op tijd water gehad hebben...want ze staan er nu...half oktober...nog steeds fris bij...

Handbagage...

Deze week houden wij vakantie in La Bella Italia... We zitten in een klein plaatsje...vlakbij Tropea...in Calabrië... Wat wonderlijk toch...vanmorgen om half vier uit Goudriaan vertrokken...en om negen uur zaten wij aan een bakkie...op een terrasje in de zon...in het zuiden van Italië... 1700 km. van huis...en 19,95 euro reiskosten per persoon lichter...  Het is hier nog volop zomer...en zeker wat de planten aangaat... Het eerste wat mij opviel was deze boom...in “onze” tijdelijke tuin... Wat een pracht exemplaar...met grote roze lelieachtige bloemen...Hoe hij heet weet ik niet...hij lijkt een klein beetje op onze Magnolia of tulpenboom...maar dan met veeeeel mooiere bloemen... Ik zou hem zo mee willen nemen naar mijn eigen tuin...Alleen zal hij waarschijnlijk onze Goudriaanse grond en ons Nederlandse klimaat niet kunnen overleven... En hij past niet in onze handbagage...

Poster...

Wat een heerlijke dag was het vandaag... een echte 100 % nazomerdag...  En er komen er nog meer aan... een kado voor alle herfsvakantiegangers... Iedereen was vandaag buiten bezig... Tijdens mijn fietstocht naar Bleskensgraaf zag ik gazons gemaaid worden...werden er heggen gesnoeid...bomen geknot...en sloten uitgebaggerd... Ook de dieren werden actief door de zon... deze hommel zoemde van bloem naar bloem...op zoek naar de laatste restjes nectar... Aan het stuifmeel op zijn pootjes en lijf te zien...werden ook de laatste bloemen bestoven... Deze Stokroos lokte de hommel naar binnen met zijn mooie kleurschakeringen...van lichtroze naar zijn donkerroze hart... Zelfs ik vind het een mooie foto geworden...je zou er zo een poster van later maken...

Feestje...

Ook dit gekke spinachtige ding groeit in mijn tuin... Het zijn de zaaddozen van een uitgebloeide Clematis... Ik ga hem goed in de gaten houden...en zodra de zaadjes rijp zijn ga ik ze zaaien... Kijken of het lukken wil om nieuwe Clematissen op te kweken... Vanmiddag heerlijk in de tuin kunnen werken... het was weer een feestje om lekker buiten bezig te zijn... Langzamerhand wordt het weer tijd om de tuin winterklaar te maken...er liggen al veel uitgebloeide eenjarigen in de groene kliko... Na de herfstvakantie ga ik er winterplantjes voor in de plaats zetten... violen en gaultheria’s  bijvoorbeeld... Komt goed...!

Stylen...

Mijn stenen konijn is inmiddels overwoekerd door een Salvia... Echte konijnen verstoppen zich tussen de planten...dit stenen konijn is verstopt door de planten... De Salvia heeft nog een paar bloemetjes...dus snij ik hem nog maar niet af... En met het konijn ertussen is het ook nog een mooi stilleven...gemaakt door de natuur .... Want het konijn stond er het eerst...op de stenen rand van de border... De Salvia is er gewoon omheen gegroeid... Wij proberen wel een tuin te “stylen”... maar de natuur gaat gewoon haar eigen gang...

Kers op de taart...

Vandaag heeft de zon zowaar 2 minuten geschenen...en dat was toen hij onderging...In het westen klaarde de lucht wat op en daar piepte de zon nog even door de opklaringen heen... Het was alsof buiten het licht aan ging...het deed bijna zeer aan mijn ogen... Overal wat door de laagstaande zon beschenen werd kleurde oranje... bomen...de brug...de koeien in het land...zelfs de spierwitte zwanen waren even oranje... Het duurde helaas maar enkele tellen...deze sprookjeswereld...maar het was vandaag wel de kers op de sombere taart...

Kotukutuku...

De fuchsia’s in de potten op ons terras blijven maar doorbloeien... Net als het weer...sombert mijn tuin ook... maar door de fuchsia’s fleurt de tuin toch nog wat op... De oorspronkelijke Fuchsia komt uit Zuid-Amerika...maar de grootste groeit in Nieuw-Zeeland... Daar is het een boom...die wel 15 meter hoog kan worden... Onze fuchsia’s zijn veredelde soorten...door mensenhanden gekruist met elkaar...zodat er wel meer dan 100 verschillende soorten ontstaan zijn... De fuchsiaboom in Nieuw-Zeeland wordt door de Maori’s Kotukutuku genoemd en is een oeverboom... Hij staat het liefst met zijn wortels in het water... De fel gekleurde bloemen trekken veel nectar etende vogels aan zoals de kolibrie en de bellbird... Het stuifmeel van de bloem is hemelsblauw en wordt door de Maori’s gebruikt om bij bepaalde rituelen hun gezicht te kleuren... Vergeleken bij de Nieuw-Zeelandse Fuchsia is de mijne een minimini plantje...maar wel net zo mooi...en in plaats van kolibries heb ik hommels...