Zin…

Voor mij is het pas echt Lente als het Speenkruid in bloei komt… In mijn tuin is dat nu het geval… diverse toefen Speenkruid herinnert me eraan dat ons stukje woongenot vroeger gewoon weiland was… Ze zijn niet uit te roeien en komen elk jaar terug wat ik helemaal niet erg vind… Lente dus inmiddels… alleen werkt het weer nog steeds niet erg mee… Toch heb ik afgelopen week weer een paar vierkante meters tuin onderhanden kunnen nemen… er zit wat schot in… Helaas wachten er nog steeds heel veel vierkante meters op onderhoud… Wel jammer dat de griep mijn energie behoorlijk opgeslokt heeft… het gaat allemaal wat langzamer dan dat ik gewend was… De leeftijd gaat ook wat meespelen denk ik… De aankomende week wordt het weer wat beter zegt men… dan gaan we weer meters maken… Eerst in de tuin en rond Pasen met de camper… Ik heb er zin in…

Wilde luchten…

Ik wacht nog steeds op beter weer… droog weer om te gaan tuinen… Ik loop inmiddels weken achter om mijn tuin voorjaarsklaar te maken… Bomen en planten krijgen al groene blaadjes en uitlopers terwijl het oude blad er nog aanstaat… Het gazon gilt om gemaaid te worden maar Ambrosius de robotmaaier verzakt in het kletsnatte… modderige grasveld… En het ziet er nog niet naar uit dat het weer lenteachtig wordt de komende dagen… Vandaag was het wilde wolkenluchten vrijdag… wolken waar vette regendruppels en soms ook hagelstenen uitvielen… Het leverde wel weer mooie foto’s op… maar niet de foto’s die ik eind maart graag zou willen zien… 

Zielig…

Wat staan ze er zielig bij… Narcisjes die hun kopjes gebogen hebben… hun bloemblaadjes dichtgevouwen en met hun kontjes tegen de stormwind en de maartse sneeuwbui in… Ze voelden zich vanmiddag net als ik afgelopen week denk ik… door het griepvirus hing mijn kopje ook even naar beneden… lag ook ik te rillen van de kou… en bogen mijn stelen ook behoorlijk door… Ik hoop nu maar dat dit de laatste stuiptrekkingen waren van de winter… Ik ben het zat om in de winter met een gieter water te lopen slepen omdat de vijver telkens dichtvriest en de katten die gebruiken als drinkbak… De gieter met water staat in huis naast hun tijdelijke drinkbak… Lente… je bent van harte welkom…!!

Kouwkleum en week….

En langzaam… hééél langzaam komt de lente dichterbij… Ik zag op foto’s van vorig jaar dat ik de tuin al voorjaarsklaar had eind februari… Nu moet ik nog beginnen en mijn handen jeuken… De komende dagen worden wel zonnig maar oh… wat is die noord-oosten wind nog koud… en met wanten aan kan ik niet goed in de grond wroeten… De tuinvogels voer ik ook nog steeds… dat wordt door die vogel op het hek goed in de gaten gehouden… Die houdt ook wel van een lekker hapje… alleen geen vogelvoer maar vogel… Meermaals per dag scheert hij vanuit het weiland door onze tuin… waar de vogeltjes de struiken in vluchten… Soms jaag ik hem zelfs weg want hij moet gewoon van “mijn” vogeltjes afblijven … Ik weet het… je moet de natuur zijn gang laten gaan… maar ik ben nou eenmaal een “week” mens…

Blij ei…

We hebben een paar mooie dagen achter de rug… we mochten even aan de lente ruiken… Vanmiddag voor het eerst dit jaar weer wat tuinwerk kunnen doen… heel veel herfstbladeren zijn opgeruimd en potplanten die de winter niet overleefd hebben liggen in de groene kliko… Er ligt zelfs weer een kleedje over het tuintafeltje en in plaats van de kerstkrans hangt er nu een bloemenposter op de schutting… Ik lijk wel een insect… zodra de zon schijnt en hij opgewarmd is word hij actief en gaat fladderen… Helemaal blij werd ik van de krokussen in de tuin van de buren… de lente komt er echt aan…

Gezelligheid…

Zowaar hadden we vandaag weer eens een blauwe lucht… Het is gek… maar ik krijg gelijk meer energie van zo’n dag… zonne-energie… Energie om weer eens wat in de tuin te doen… Vandaag bleef het bij kijken en opnemen welke klussen er dit jaar aan gaan komen… Het is nu nog veel te nat om echt te gaan wroeten in de grond… maar mijn handen jeuken… Heel de week is het weer gezelligheid troef in het weiland van buurman boer… Dit keer niet van de buurmeiden… die staan nog lekker warm en droog in de stal… maar van een kudde logeer-meiden… Geen koeien maar schapen… geen boe… maar beh… Ik heb ze niet geteld… bang dat ik in slaap zou vallen… maar het zijn er… op zijn Goudriaans gezegd “heul veul”…

Weer alarm…

Het is winter… nog steeds… en dat duurt nog tot half maart…Vandaag  hadden we echt winterweer… het sneeuwde… En vanwege die sneeuwval van gisteravond en vanmorgen kregen we weer alle weer-codes die er zijn voor onze kiezen… alle kleuren van de regenboog kwamen weer voorbij… Vooral geel en oranje voerden de boventoon… gezellige kleuren dat wel maar buiten was het grauw… grijs en wit… Dat noem ik dus geen kleuren… dat is gewoon saai gedoe… Ook de vogels vonden het maar niks… eten zoeken werd wat moeilijk dus werd er volop gebedeld om eten… Helaas kon ik de zilverreiger… de blauwe reiger en het ijsvogeltje niet van vis voorzien… de wetering was dichtgevroren… De merel en alle andere tuinvogels kon ik wel voorzien van pitten en pinda’s… De ineengedoken eenden kregen nog niets… voor straf… Die vraten het jonge groen van mijn al uitgelopen vaste planten op… Vandaag was het dus code geel voor ons… Maar als ik mocht kiezen …

ga ik toch voor deze code “geel en oranje “

Geduld is een schone zaak…