Ouderwets winterweer…

De voorbije week stond in het teken van de winter… de echte Hollandse winter… Het begon met koud mistig weer met vorst in de nacht… Daarna bleef het ook overdag vriezen wat de ijsgroei in de polder alleen maar ten goede kwam… Natuurlijk hielden de zwanen en een paar eenden de eerste nachten een wak open… dicht bij ons huis… Die weten dat ze gevoerd worden als de vorst lang zou aanhouden… Helaas zorgde een grote troep meerkoeten voor een wak precies op onze officiële Goudriaanse ijsbaan… In de zomer vechten meerkoeten elkaar de wetering uit… maar nu in de winter zijn ze het vreselijk met elkaar eens… Vrijdag kon er voor het eerst geschaatst worden… al was dat eigenlijk nog best gevaarlijk gezien het modderspoor de trap op naar onze warme douche en naar veel te grote droge kleren… Zaterdag en zondag waren echte schaatsdagen voor de fanatiekelingen… Zondagmiddag kwamen de kleinkids bij ons schaatsen… en alle begin is nog steeds moeilijk… zowel op de schaats als voor de eerste keer lopen op die gladde ijsvloer… Dochterlief trok op de schaats de polder in over maagdelijk pikzwart ijs… We sloten de middag en deze vorstperiode af met warme chocolademelk met slagroom… 

Grauw….

Al een paar dagen is er vanuit mijn stoel weinig zicht op de polder… De wolken hangen zo laag dat ze de grond raken… met andere woorden: het is al een paar dagen mistig… Dat betekent dat er weinig kleur te zien is buiten… In het weiland zijn de zwart/witte buurmeiden omgewisseld door buurmeiden met grauwe dikke wollen jassen… hartstikke saai dus…  Wel fijn dat er vandaag een fuut in het slootje naast ons huis kwam vissen… toch nog even wat leven in de brouwerij… En ik geniet weer van de vogeltjes die ik voer… Gelukkig heb ik in de tuin een “hemelse bamboe” staan met prachtige knalrode bessen… daar word ik dan wel weer heel blij van en zeker vanmorgen met de rijp op de blaadjes en besjes… Terwijl ik deze blog schrijf moest ik denken aan één van mijn trouwe volgers die afgelopen week overleden is… Deze oud- Goudrianer… woonachtig in Frankrijk… was net als ik een groot natuurliefhebber… Bij deze wens ik zijn familie veel sterkte toe…!

Toeristen…

Gisteren hebben we even de toerist uitgehangen… we hebben de 132 meter hoge rots Loreley beklommen die langs de Rijn ligt… Wel met de auto hoor en dat was best heftig… m’n oren zaten dicht… hahaha… Het uitzicht vanaf die rots was geweldig… de lastige bocht in de Rijn met de gevaarlijke stromingen waar menig schip averij heeft opgelopen was van bovenaf goed te zien… Volgens de legende was een zingende nimf met prachtige gouden haren die op de rots Loreley woonde er de oorzaak van dat door haar zang de schippers betoverd werden en daardoor op de rotsen vaarden en hun boten zonken… Maar achteraf was het dus toch de stroming… Ik durfde het niet aan om de nimf na te doen daarboven… de schippers zouden zich wellicht rot kunnen schrikken door mijn valse gezang… en alsnog uit de bocht kunnen varen van angst…

Genieten…

Wij zitten nu voor een paar dagen in een gezellig hotel aan de Moezel… Even op adem komen na een drukke periode… en we genieten met volle teugen… Van het mooie weer… de herfstkleuren… het lekkere eten en van elkaar… Vanmiddag waren we in Koblenz…de stad waar de rivieren de Rijn en de Moezel elkaar ontmoeten bij de Deutsche Eck… Het water heeft daar een vreemde structuur door de ontmoeting zag ik vanmiddag vanaf een rondvaartboot… We hebben een uur rondgedobberd op de Rijn met prachtig uitzicht op de vele kastelen en paleizen die op de Rijnoever staan… Heen drie kwartier… terug stroomafwaarts één kwartier… Over een paar dagen is het water wat we vandaag zagen bij Nieuwpoort… dan zijn we weer thuis en ga ik daar ook even kijken denk ik… Even nagenieten…en zwaaien..

Lentedagen…

En dan ben je eind oktober nog de éénjarige potplanten water aan het geven… Ze blijven maar doorbloeien met de huidige buitentemperatuur… De laatste dagen hadden we heerlijke lentedagen en dat in de herfst… Vannacht gaat de wintertijd weer in… dan is het morgenmiddag om vijf uur al bijna donker… Dat wordt weer even wennen hoor…avondeten met de lamp aan… Vanmiddag liep ik een rondje door de achtertuin waar ook nog diverse planten in bloei staan… als je de foto’s die ik maakte naast elkaar zet lijkt het heel wat… Helaas hebben sommige planten nog maar één of twee bloemen zoals de Japanse Anemoon en de Clematis… Maar wie het weinige niet eert…. is het vele niet weert… 

Gezellig…

Wat een heerlijke zonnige dag hadden we deze zondag… het was weer goed vertoeven op ons terras… Het uitzicht op het polderleven verveelt nooit… en wat was het weer druk met alle dieren in de polder… De kieviten zijn al weer volop aan het verzamelen voor de trek naar het zuiden als dat nodig zou zijn… Nu zijn ze nog bezig om wat vet op hun botjes te krijgen door de weilanden af te struinen op zoek naar voedsel… Sommige insecten waren vanmiddag ook nog actief vanwege het mooie weer… De futen-man had helemaal de kolder in zijn kop… die dacht dat het al weer lente was en maakte een futen-vrouwtje het hof door haar wat slootafval aan te bieden… Volgens mij nam ze het nog aan ook… Vanmiddag ook nog een praatje gemaakt met wat buurmeiden… misschien wel één van de laatste keren… nog een paar weken en de meiden blijven weer voor maanden in de stal… Een krakeenden paartje tufte ook nog voorbij… die hebben heel de winter om elkaar beter te leren kennen voordat er eieren komen…  Al met al was het weer een hartstikke gezellige middag… 

Ballet…

Zou deze zwaan dansen op de muziek van Tsjaikovski… ballet het zwanenmeer…?  Ik kon helaas niet zien of de zwaan balletschoentjes aan had… maar ik zag wel dat de tutu ontbrak… Maar zonder gekheid… wat is zo’n beest toch gracieus… Zij of hij had zich net gewassen en schudde het water van de veren af… Zwanen maken op het ogenblik veel ruzie met elkaar… territoria worden bepaald en er worden paartjes gevormd… Vanmiddag heb ik de film  “de wilde waard” gezien en die was prachtig… Hij zou zo vanuit mijn achtertuin opgenomen kunnen zijn… behalve dan zonder de bever… die heb ik hier nog niet voorbij zien zwemmen… Nog niet… maar ooit zwemt hij hier vast en zeker een keer in de polder…