Een heerlijke zaterdag… er was zon… er kon buiten geluncht worden… er kon weer in de tuin gewerkt worden… en de ramen konden weer opengegooid worden voor frisse lucht… Bij de Welkoop heb ik snel een paar bakjes met primula’s wezen kopen om mijn tuintafels wat op te leuken… en mijn Bosanemonen die niet in een bos groeien maar gewoon in het grind genoten ook van het mooie weer… En aan het eind van de middag werd mijn nieuw fiets afgeleverd… mijn dag kon niet meer stuk…
Ja… nu mag die wind van mij wel eens ophouden… knettergek word ik ervan… Al twee maanden regen… wind en donkere luchten…. Somberheid ten top… Ik wil lente… ik wil in de zon zitten… ik wil weer in de tuin werken… lekker met mijn handen in de grond wroeten… ik wil weer kleur in mijn tuin brengen… De tuinplannen voor dit jaar zitten al maanden in mijn hoofd… ik wil ze onderhand wel eens uitvoeren… Maar op het ogenblik gooit al die regen van de afgelopen dagen weer roet in het eten… want wat is het nat in de tuin… Als ik nu over mijn gazon loop zuigt de grond mij gewoon op… zit ik zo verzakt… De tuin is nu gewoon een moeras en door de erg hoge waterstand in de polder blijft dat nog wel even zo… Die prachtige tuin in Streefkerk is nu voor de tweede keer dit jaar door de rivier de Lek overgenomen zag ik op de foto’s die mij toe-ge-appt werden… Als dat maar weer goed komt… De Lente heb ik nu maar in huis gehaald… de kleur van deze bos Narcissen geven mij een booster… de tweede dit jaar… alleen doet deze geen pijn…
Na die lange sombere januarimaand wilden we wel eens wat anders… even een andere omgeving… Dus zitten we nu een lang weekend in Lanaken in België… Ga je buiten het seizoen naar een hotel zit je meestal tussen andere 65 plussers… zo ook dit weekend… Dat eindigde vandaag dus met een “gezellige” bingoavond met Belgische prijsjes… wasknijpers… huishouddoekjes… een eiersnijder en huishoudhandschoenen… Hoe verzin je het… Het hoogtepunt was toch na de bingo een rondleiding door de keuken van het hotel… Ik heb in weken niet zo dubbel gelegen van het lachen… bejaarden die fanatiek bingo spelen om wasknijpers…Vanmiddag had ik het beter naar mijn zin… ronddwalen door Maastricht… slenteren over de warenmarkt… een bakkie doen op het Vrijthof met vlaai natuurlijk… en genieten van de oude gevels… stegen en de eeuwen oude St. Servaas basiliek…
Vandaag werd de maand januari letterlijk weggeblazen… Deze laatste januaridag was grijs… grauw en nat en werd geregeerd door storm Corrie… Het werd door die storm ook een vermoeiende dag vond ik…waar ik ook keek… alles bewoog buiten… waaide omver… grote golven op de wetering… gegier van de wind rondom ons huis… getik van de regen tegen de ramen… en ga zo maar door… Daar kan mijn oude hoofd slecht tegen… Zelfs mijn foto van deze eend die letterlijk uit zijn veren waaide werd vaag… O nee…dat kwam door mijn vieze ramen… die gillen om gezeemd te worden… Morgen begint februari… is die nare lange sombere maand januari eindelijk voorbij… gaan we langzaam richting het voorjaar…!
Daar was hij dan vandaag… de zon… en ik heb genoten van zijn warmte… Mijn eerste buitenlunch van dit jaar is weer een fijt… Uit de wind en in de zon was het goed uit te houden… Na de middag kreeg ik van een buurman de tip dat er in het weiland een zwarte zwaan zwom… gewoon tussen zijn witte neven… Snel dus met mijn fotocamera naar buiten en daar kon ik deze foto’s maken… Echt een vreemde eend/zwaan in de bijt… Waar zou dit exemplaar vandaan komen… misschien ontsnapt bij een particulier… of wellicht een jong van het zwarte zwanenpaar die ik vorig jaar zag in Wijngaarden… Dezelfde buurman appte mij een artikel door over de exotische zwarte zwaan… dat ze allemaal nakomelingen zijn van ontsnapte exemplaren… en dat er rond de 70 paartjes broeden in Nederland… Stel dat deze zwarte zwaan verliefd zou worden op een witte neef dan komen de eventuele nakomelingen van zo’n paar onvruchtbaar uit het ei… Dat is door de Natuur weer goed geregeld…geen koe-achtige… witte zwanen met zwarte vlekken in de polder…
Het blijft maar grijs buiten… geen kleur te bekennen in de polder… Ja het wintergroene weiland… niet het frisgroen zoals in het voorjaar maar grauw wintergroen… Een kleurloos gedoe dus… ik ga al bijna uit mijn dak als ik nu een rode auto door de straat zie rijden… Reuring is er wel in de polder… vooral de zwanen zijn in de weer… De territoria worden op het ogenblik verdeeld… Dat betekent dat de kinderen zwaan verjaagd worden en dat vreemde zwanen weggejaagd worden… Pa zwaan heeft het voorjaar al in zijn kop en maakt nu al rondedansjes rondom zijn lief… ondanks dat het nog winter moet worden… De poes op mijn foto werd vanmiddag geplaagd en uitgedaagd door een ekster… ook dit had met territorium te maken… hij kwam te dicht bij hun oude nest…
