Terugblik…

Het jaar 2021 zit erop… Een jaar met ups en downs… met hoogte- en dieptepunten… Corona zat ons weer behoorlijk dwars… maar gelukkig was er goed met de beperkingen te leven… althans voor ons dus… In januari genoten ik en onze kleinkinderen van een pak sneeuw… en in februari stond onze kleinzoon voor het eerst op schaatsen… Jong en oud genoten van de paar dagen waarop er weer eens geschaatst kon worden… Geen groot feest vanwege corona voor onze kleinzoon die 4 werd en naar de basisschool mocht… maar wel gezellig om de beurt gebak wezen eten… Met Pasen gingen we voor het eerst dit seizoen met de caravan weg… en wat was het koud met al die sneeuwbuien… Koningsdag kon weer niet gevierd worden zoals vorige jaren… maar de lawaai-optocht maakte veel goed… Verder genoot ik weer van de buurmeiden… van de vele dieren… insecten en vogels in onze tuin… en mocht ik in Streefkerk de mooiste tuin die ik ooit gezien heb bezoeken… Gelukkig kon ook de burendag op 1,5 meter doorgaan en aten we tussen de koeien erwtensoep met mede-dorpsbewoners bij buurman boer… En nu is het oudejaarsdag… een dag dus om terug te kijken naar het afgelopen jaar… Ik wens iedereen bij deze een ontzettend goed… liefdevol…  zonnig… gezond en virusvrij 2022…

Oplossing…?

Grauwheid troef vandaag… en het was regelmatig ook best druilerig…  Ik werd er een beetje triestig van… Dat heb je nu eenmaal in de wintermaanden… als het niet vriest krijg je met deze temperaturen dit sombere weer… De vogelvoederschaal werd zelfs een vogelbad… ook niks mee natuurlijk… maar toch heb ik hem vanavond maar leeggekiept… Waar ik wel blij van werd was van mijn derde COVID prik vandaag… hopelijk brengt het ons weer een stukje dichterbij de oplossing van de pandemie waarin we op het ogenblik leven…

 

Gezelligheid…

De voor ons rustige Kerstdagen zitten er weer op… We hebben netjes de coronaregels opgevolgd… en saampies de Kerstdagen doorgebracht… Niks geen gedoe… niks geen kalkoen… niks geen uren in de keuken staan… Gewoon de kerstverlichting aan… wat rustige muziek luisteren… kaarsjes aan… en wat lekkers bij de koffie en thee… Maar… zodra het kan en mag… de coronaregels niet meer gelden… gaan we met kinderen en kleinkinderen aan de verlate Kerstbrunch… want wat maakt het uit wat voor dag is…Het gaat om de gezelligheid en het samen zijn… 

Kerstcadeau…

Vanmiddag zag ik vanuit mijn keukenraam dit Roodborstje… het zat te snoepen van het restant van een vogeltaart wat op de grond gevallen was… Wat zijn ze toch leuk die Roodborstjes… en schuw… Althans diegene die in mijn tuin rondscharrelen… Het zal wel een Rus zijn… want de onzen trekken naar het zuiden in de winter… en de Russische roodborstjes komen hierheen… Onze roodborsten tikken toch tegen een raam… en deze deed dat niet… die vloog weg toen hij mij achter het raam zag staan… Gelukkig wel pas nadat ik de foto genomen had… Ik vond het een mooi kerstcadeau dat ik hem zag… Maandag ga ik wel nog even bij de vogeltaarten-winkel in onze wijk kijken of er weer nieuwe taarten te koop zijn… dit restantje is toch wel een beetje zielig…

Vrede…

Ik had ze begin deze week al gespot toen het gras nog bevroren was… twee koppeltjes krakeenden…  Of het doortrekkers zijn of dat ze hier inmiddels wonen weet ik niet… er hingen  geen kaartjes aan… Ze zwemmen gewoon tussen al de andere eenden… ze maken er geen probleem van dat ze “anders” zijn dan de rest… en dat is wederzijds… Trouwens de vrouwtjes krakeenden lijken precies op de vrouwtjes van de wilde eend… en zelfs die maken geen ruzie over hun zelfde verenkleed… Één en al vrede dus… of zou het een kerstbestand zijn…dat kan natuurlijk ook… 

Volle bak…

Wat een drukte vandaag in het weiland… Er zijn soms dagen dat er geen kip te zien is in de polder… maar  vandaag waren er denk ik meer vogels dan mensen in ons dorp… Vooral ganzen… eenden… smienten en koeten…die nu het gras weer ontdooid is hun buik vol aten met voor hen dat lekkere groene goedje… Na het diner werd er gewassen… want dat was ook weer mogelijk… zonder dat de veren bevroren… Vooral de smienten waren daar erg druk mee… De schapen op de achtergrond waren net als de vogels ook aan het grazen… maar die mochten zich niet wassen…dat zou levensgevaarlijk voor hen zijn…

Koning Winter…

Vandaag kregen we van Koning Winter een toegift… nog een prachtige winterse dag met nog meer rijp dan gisteren… Ik geniet volop van zulke dagen… Diegenen die vanmorgen hun autoruiten moesten krabben dachten daar waarschijnlijk anders over… De tuin was toch zo mooi… al die klimop blaadjes met “gesuikerde” randjes… de besjes van de hemelse bamboe hadden ijskristallen hoedjes op… en de laatste bloeiende margrieten waren door de rijp onherkenbaar geworden… Morgen komt er zachtere lucht aan en keert Koning Winter terug naar het Noorden… Voor mij komt er dan weer tuinwerk aan… de bevroren éénjarige planten opruimen…