Gewitterwolke...

Siergrassen zijn op het ogenblik veel gewilde planten in tuinen... Zelf houd ik meer van bloeiende planten... maar in moderne “less is more-tuinen” komen ze veelvuldig voor... Bij onze buren staan ook siergrassen... Miscanthus sinensis “Gewitterwolke”... onweerswolken... De Nederlandse naam is gewoon Prachtriet... Ze staan precies op de scheiding van onze tuinen... aan de westkant... dus ik kan er ook van genieten... En zeker als de zon de aren in het zonnetje zet... dan lijkt het wel of er lichtjes in de aren zitten... Ik hoop wel dat er in al die bloeiende aren geen zaadjes zitten... met de bijna altijd waaiende westenwind liggen die straks wel in onze tuin...

Taai...

Wat is de Geranium of Ooievaarsbek toch een taaie plant... Ik had de planten in augustus gekortwiekt... tot op de grond... maar ze zijn weer uitgelopen en nu staan ze opnieuw in bloei... Kan ik ze straks nog een keer afknippen... maar straks is pas volgend voorjaar hoor... na de vorst... Want als ik hoor van mensen hoeveel noten er dit jaar zijn... hoeveel appels en peren... dan schijnt het dat we een strenge winter krijgen... Als er genoeg voorraad voor mens en dier is voor de winter... dan krijgen we een lange... strenge winter... zeiden mijn voorouders altijd... want de natuur regelt zichzelf... Maar nu dwaal ik wat af... ik had het over mijn taaie Geranium... die mijn saaie tuin nu weer wat kleur geeft... Wat een dankbare plant... één van mijn favoriete tuinplanten met weinig ziektes... slakken en luizen laten hem ook links liggen... of rechts... zoals in Engeland... Een aanrader dus voor alle siertuinen....

Schaapskudde...

Ik eet nog steeds mijn boterham tussen de middag buiten op... Heerlijk om nu nog in de zon te kunnen zitten en te genieten van haar warmte... En natuurlijk heel veel vitamine D op te kunnen slurpen tegen rare virussen... Op mijn foto een schaapskudde op het weiland achter onze kerk dat volgens mij van Staatsbosbeheer is... het weiland dan hé... Welke kudde dit is weet ik niet... maar waarschijnlijk is het de kudde van de Fam. van de Dool uit Langerak... Wat is polder Oud-Goudriaan toch mooi... zeker dit stukje... met rietkragen langs de boezem... de paddenpoelen op de voorgrond... en de kade richting de Westermolen... En met die prachtige herfstkleuren zou het zo een schilderij kunnen zijn van de Dortsche schilder Albert Cuyp... Maar helaas... die leeft al 350 jaar niet meer...

Genieten...

Omdat het mooie herfstweer nog steeds aanhoudt heb ik vanmiddag nog een stukje gewandeld... Heel ver van huis ben ik niet geweest want m’n heup speelde toch weer wat op... en wat voel je je dan toch krakkemikkig... Maar niet gezeurd en getreurd... er zijn ergere dingen die je kan overkomen... zeker in deze coronatijd... De ziekenhuizen liggen weer overvol met mensen die het verschrikkelijk moeilijk hebben... die grote kans hebben dat ze het niet overleven... Laat mij dan maar lekker strompelen op de Postkade... en genieten van het weer en de natuur... 

ZEN...

Zondag... rustdag...zendag... Alles vandaag straalde rust uit... alles was ZEN... zoals dat tegenwoordig heet... ZEN is eigenlijk een vorm van Boeddhisme... en heeft alles te maken met innerlijke rust en innerlijke groei... Wij gebruiken het woord ZEN tegenwoordig meestal als synoniem voor rust... Mijn foto van vandaag straalt dus heel veel ZEN uit... poes Saar zit dromerig te kijken... is heel ZEN... op de wetering is geen rimpeltje te zien... straalt heel veel ZEN uit... en de buurmeiden lopen heel ZEN te grazen... Voor mij straalde dit beeld gewoon heel veel rust uit... zondagsrust... 

Douchebak...

Het blijft nog steeds nazomeren... mijn boterham kon ik tussen de middag buiten in het zonnetje opeten... Het was wel een bleek zonnetje door wat sluierbewolking... maar toch was het lekker om buiten te zijn... In de achtertuin was het een ander verhaal... daar was het eigenlijk behoorlijk onaangenaam... Door de ligging van de achtertuin op het noorden komt daar nu geen zon meer... en droogt er daar ook niets meer op... De vlonders blijven nat en glad... en het gazon wordt modderig als je erover heen loopt... Ik heb nog een uur lang vanmiddag wat laatste klussen kunnen doen... en ben toen van de kou naar binnen gegaan... De komende drie tot vier maanden wordt er in de achtertuin dus niet meer geklust door mij... maar wel foto’s gemaakt natuurlijk... Zoals onderstaande foto’s van vanmiddag... van mussen die een vol geregende schaal  gebruikten als douche- en drinkbak... 

Appelig....

En voor de derde dag op rij was het mooi rustig herfstweer... Voor mij een buiten werkdag dus...  alleen jammer dat mijn hoofd vandaag niet zo meewerkte... Ik kwam na een kort nachtje slapen al duf uit bed en dat duffige bleef heel de dag hangen... Ik heb dus geen steek uitgevoerd vandaag... alleen eten gekookt... en een beetje opgeruimd... Jammer hoor want ik had grootse plannen... Maar ja... iedereen heeft weleens van die dagen... dat je hoofd niet mee werkt... dat je lijf harder loopt dan je hoofd... Of zou ik de enigste zijn...? Morgen nieuwe kansen om buiten te werken toch...? Mijn foto vandaag is dus net zo appelig als ik me voelde... ik figuurlijk... mijn bomen letterlijk... Ze hangen vol met sierappeltjes... vogelvoer voor de winter...