De laatste...

31 december... weer een jaar voorbij... morgen is het 2020... Het is dus alweer 20 jaar geleden dat we dit millennium ingingen... toen alle computers op hol zouden slaan... wat de gas-licht- en watervoorzieningen in gevaar zouden brengen... In ziekenhuizen moesten noodvoorzieningen stand-by staan... en het leger was in hoogste staat van paraatheid... Uiteindelijk gebeurde er niets van dit alles...  Alweer 20 jaar geleden dus... alsof het gisteren was... Vandaag dus een meer relaxte oudejaarsdag... met weinig zicht... Er was geen vogel te spotten in de polder... ook vanwege de doffe knallen van het buskruitschieten... Inmiddels is het gaan waaien en is de mist opgetrokken... op naar het vuurwerk om 0:00 uur... Ik wens iedereen een veilige jaarwisseling...

Maandag... wasdag...

Je kan als Koolmees wel een bad nemen... maar je moet daarna wel opdrogen en je veren poetsen... Dat deed dus deze Koolmees vanmorgen... heerlijk badderen en spetteren in mijn vijver... en echt.. hij was door en door nat... En wat is zo’n vogeltje dan toch een mager scharminkel... met natte platte veren... Gelukkig hadden we weer een mooie zonnige dag... en gelukkig... voor mij dan... ging de natte Koolmees in mijn malusappelboompje die voor ons raam staat... zijn veren zitten poetsen... De zon fungeerde als föhn... zijn snaveltje als kam... Veertje voor veertje werd beetgepakt en goed gelegd... Na 20 minuten zaten alle veertjes weer op zijn plaats... en zag hij er weer toonbaar uit... was het weer een Koolmees met schone... droge... bolle veren...

Dé visplek...

Zodra het maar iets vriest zitten er heel veel gevederde vrienden dichtbij ons huis... Alsof ze het nog weten van vorige winters dat ik ze bij strenge vorst in leven probeer te houden... Van de allerkleinste... het winterkoninkje... tot de grootste... de zilverreiger krijgen van mij bijvoer als alles dichtgevroren is... Vanmorgen lag er wel ijs in de slootjes... maar de wetering was nog bevisbaar... bijvoeren is dus nog niet aan de orde... De beste visplaats voor reigers ligt op zo’n 10 meter van mijn luie-stoel... Op de hoek van de sloot en de wetering is het heel ondiep... en groeien er wat biezen... waarop de reigers gemakkelijk kunnen staan... om zo vis te kunnen vangen... Ook vandaag was het druk... zilverreiger en blauwe reiger probeerden hier hun maaltje bij elkaar te vissen...

Bevroren...

Afgelopen nacht zijn mijn pompoenen... die mijn tuin door hun kleur wat opvrolijkten... bevroren... Gelukkig alleen de bovenkant... ze waren nog goed op te tillen... Maar de bovenkant werd bij het ontdooien toch al pap... Ik heb ze snel in de wal van de Gemeente gelegd... zo dienen ze nog als voer voor de vogels en eenden... en allerlei insecten die daar nog rond kruipen... Ik heb het wel eens gehad dat ze zo bevroren waren geweest dat er alleen nog maar een hoop pompoenenpap op mijn tuintafel lag... en dat is zo smerig... echt je zou er bijna misselijk van worden... en gaan overgeven... Dit jaar ben ik dat voor... ik hoef straks na de winter geen tuintafel af te schrapen...

Te vroeg...

Wat een heerlijke zonnige winterdag was het vandaag... Van zulke dagen wordt ik vrolijk... en actief... En dat had ik precies nodig na twee niksdoen dagen... Vannacht gaat het vriezen... dus de kouwkleum planten staan al weer binnen... Wat er ook binnen staat is een Amaryllis... die manlief gewonnen heeft van de IJsclubvereniging... Een prachtige gezonde knol die al een beetje uitliep en twee knoppen kreeg... Nu hoort zo’n knop op een lange steel te staan en na zo’n 30 à 40 cm. open te gaan... De ene knop is daar nu nog mee bezig... maar de andere knop kon daar niet op wachten... Zodra hij uit de knol kwam ging de knop al een stukje open... een vroeggeboorte dus... Geen idee hoe ik dit tegen kon houden... of er weeënremmers bestaan voor Amaryllissen... Ik heb hem in het donker gezet... zodat hij niet op het licht af zou komen... Ik heb hem koud gezet zodat hij niet op de warmte afkwam... maar niets hielp... Ik kon de natuur niet tegen houden... en met Kerst is hij tot volledige bloei gekomen... zij het wel laag bij de grond... De andere knop groeit gestaag door... die heeft straks alle ruimte om te bloeien...zonder dat zijn tweelingknop in de weg staat...

Onvergetelijk...

Je bent er dagen... soms weken mee bezig... kerstboom... versiering... boodschappen... enz... En voor dat je het weet zijn de twee Kerstdagen voorbij... Gisteren hebben we gezellig met kinderen en kleinkinderen gebruncht... gewoon met een soepje... brood en ijs... want ik houd absoluut niet van al dat overdadige waar we al weken mee overstelpt worden via folders en tv-reclame... Volgens de supermarkten zouden we alleen een onvergetelijke Kerst krijgen als je hun producten zou kopen...  Nou... voor mij werd het een onvergetelijke Kerst door een bruin bolletje met oude kaas in plaats van al die liflafjes die je maag niet vullen... kinderen en kleinkinderen... mooie kerstliederen... en schemeren bij kaarslicht...

Rijkdom...

Op deze Eerste Kerstdag schrijf ik mijn kortste blog ooit...  Deze foto toont onze rijkdom... drie kleinkinderen en de vierde op komst...