Omslag...

En toen kwam de weersomslag... mist in de ochtend en regen in de avond... De hardwerkende boeren... die de afgelopen dagen hun weilanden hebben bemest... hebben nu eer van hun werk... De mest zakt nu samen met de regen naar de graswortels... zodat het gras kan gaan groeien zodra het warmer wordt... Gras groeit als de bodemtemperatuur een graad of 6 is... geloof ik... Ik heb ook wel eens gelezen dat gras stopt met groeien als de bodemtemperatuur hoger wordt dan 25 graden... dan wordt het gewoon vanzelf hooi...  Op mijn foto de violen die ik gisteren gepoot heb... gewoon een saai hoekje opgevuld... Ik ben tevreden... alleen heeft de pot nog even een  schoonmaakbeurt nodig...

Vrolijk...

Wat geven bloemen toch een kleur aan je leven... Ik zette vanmiddag een pot met viooltjes op mijn tuintafel... en alles fleurde er meteen van op... Mijn schone terras en mijn hooikoortshoofd werden er vrolijk van...  en zelfs Fien de poes sprong op de tafel om even aan de viooltjes te ruiken... Ondanks dat het nog winter is... voelde ik de Lente dwars door mijn lijf gaan... Wat een schaaltje met violen al niet teweeg kan brengen... Vanmiddag draaide de wind al naar het westen... het weer gaat veranderen... Dit was voor mij voorlopig de laatste tuinwerkdag... morgen en overmorgen heb ik andere plannen... en daarna wordt het wisselvallig weer... Voorlopig hebben we wel deze afgelopen mooie dagen mogen meepakken... een stukkie Lente in de winter...

20 graden...

Vandaag heeft tuinman Gerard de bloembakken gemaakt... Ja echt... het zijn bloembakken... wij worden hier later dus niet begraven... zoals een buurman voorstelde... Ze worden straks beplant met rozen en lavendel... voor de bijen en de vlinders... En wat was het toch weer een heerlijke warme dag... 20 graden in februari... een echte tuinwerk-voorjaarsdag... de eerste vlonderterrassen zijn weer met hoge druk schoongemaakt... Alleen is het jammer dat ik stik van de hooikoorts... ik nies... snotter... en huil de hele dag... Het lijkt wel of ik immuun geworden ben voor de medicijnen... ze werken voor geen meter meer... En mijn tuinspieren... die de hele winter vrijaf hadden... beginnen ook weer op te spelen... Nog even doorbijten voor mij... zondag gaat het regenen... dan spoelen de pollen weg... en krijgen de spieren weer rust...

Minder...

Op deze zonnige maandag heb ik mijn eerste wilde bij gespot van 2019... Hij kwam aanzoemen en landde op een viooltje... Daar ging hij zich uitgebreid zitten poetsen... denk ik... want hij veegde een paar keer met zijn voorpoten over zijn hoofd... Ook hij genoot van de warmte vandaag... Ik zelf ben vandaag begonnen om de voortuin grondig aan te pakken... heel veel overbodige spullen en prullen liggen klaar om naar de stort gebracht te worden... De voortuin gaat een 65+tuin worden... zodat ik minder tuinierwerk krijg... en meer tijd heb om in de tuin te zitten... Dat wordt wel even wennen... want ik heb altijd graag gewroet in mijn tuin... maar mijn lijf werkt een beetje tegen nu...  Dit jaar komen er dus minder potten met bloemen in de tuin... minder prullaria... minder éénjarige bloeiers... geen buxus meer... dus ook geen snoeiwerk meer... Morgen gaan we verder met minderen...

Badderen...

Vandaag genoot alles en iedereen van de zon... Wat een heerlijke zondag... De katten waren weer de hele dag buiten... en dat was best wel lang geleden... Het weiland werd weer volop afgestroopt... op zoek naar muizen en ander klein grut... Op de foto een badderende zwaan... die ik op een paar meter afstand kon gadeslaan vanaf ons terras... Het was een paartje... en ze waren allebei hèèl uitgebreid bezig om zich te wassen... en hun veren te poetsen... Een lust om naar te kijken hoe ze elke veer beetpakten en op hun plaats legden... Het was een echte voorjaarsschoonmaak... Het zal nu niet lang meer duren dat ze een nest gaan bouwen en voor nageslacht gaan zorgen...

Wat ruist er door het...

Er komen een paar hele "heel mooiweerdagen" aan... en vandaag was de eerste... In de zon was het lekker toeven... maar ik vond de wind wat aan de koude kant... Nog niet warm genoeg om met een spannend boek buiten te gaan zitten... even wachten nog...  Elke dag komt de zilverreiger wel een keer in het slootje naast ons huis vissen vangen... Door het winterpeil staat er maar een klein laagje water in de sloot... en liggen de vissen hier gewoon te zonnen... zeg maar... Dat weet de reiger ook en dus zien wij hem daarom regelmatig voorbij komen... Vandaag zagen wij alleen zijn kop voorbij komen... de rest zat achter de wal in de wetering... Een raar gezicht hoor... een voorbij wandelende reigerkop... Ik moest gelijk aan het liedje van Toon Hermans denken... wat ruist er door het....??

Nieskruid...

In veel tuinen zie je nu de Helleborus in bloei staan... Zijn Nederlandse naam is Nieskruid... Tuincentra waren jaren geleden zo kien om ze de naam Kerstroos te geven... ze in de kas voor te trekken... zodat ze rond kersttijd in bloei stonden... om ze dan duur aan de man te kunnen brengen... Maar officieel horen ze nu in bloei te staan... en dat doen ze ook... Het is alleen zo jammer dat de bloemen van de Helleborus naar beneden hangen... en je bijna niet ziet hoe mooi dat ze zijn... Het prachtige exemplaar op de foto staat bij mijn zus in de tuin... ik heb de bloem omgedraaid en toen op de foto gezet... De Natuur heeft er een waar kunstwerk van gemaakt... Het mooie van deze plant is dat zijn zaadjes voorzien zijn van " mierenbroodjes "... dat zijn kleine witte bolletjes die aan de zaadjes zitten en een soort olie bevatten waar mieren gek op zijn... De mieren nemen het "broodje" met het zaadje mee... en zo zaait de plant zich uit... Daar heeft de Natuur weer goed over nagedacht...