Mijlpaal...

Gisteren heeft mijn geblog een leuke mijlpaal bereikt... Inmiddels zijn mijn blogs meer dan 100.000 keer gelezen... door mensen van over de hele wereld...  Het staatje aan de rechtse kant geeft het aantal lezers weer.... die deze week mijn blog gelezen hebben en waar die lezers wonen... Wat begon als een soort dagboek voor mijzelf... als herinnering aan mijn wilde tuin die op de schop ging omdat ik steeds meer moeite had om hem bij te houden... is nu inmiddels uitgegroeid tot een dagelijkse gewoonte om even mijn bezigheden... mijn gedachten... de natuur en dieren om mij heen... op virtueel papier te zetten... Zolang ik het zelf leuk vind... blijf ik het doen... maar het zal misschien wel minder worden... Vandaag hebben we namelijk nog een mijlpaal bereikt... manlief stopt met werken... en we gaan na 29 jaar "kleine zelfstandige" geweest te zijn onze "oude hobby" weer oppakken... We gaan weer caravannen...! Heerlijk... fietsen mee en vooral de Nederlandse natuur en cultuur ontdekken... Maar daar is natuurlijk ook veel over te bloggen... toch...? 

Rokje...

Wespen zijn vervelende gevallen... maar heeft u een wesp wel eens goed bekeken... Eigenlijk zijn het schitterende schepsels... ze hebben zelfs haar op hun lijf... en weerhaakjes aan hun poten zodat ze niet ergens van afglijden... En die Vitesse shirtjes passen perfect om hun lijven... Een wesp... deze uit mijn tuin is trouwens een Duitse Wesp... wordt pas vervelend als er geen... of te weinig eten meer voor hen is... Dan komen ze op zoetigheden van ons mensen af... Wespen zijn alleseters... en eigenlijk heel nuttig... Ze vangen en eten heel veel insecten zoals muggen en vliegen... Ze bijten hun kop eraf en voeren de rest aan de larven in hun nest... Sla nooit een wesp dood in de nabijheid van een nest... als je hem plet komt het gif in zijn lijf vrij... De geur van dat gif zorgt ervoor dat andere wespen agressiever worden... en alleen vrouwtjes wespen steken... Zie je dus een wesp met een rokje aan... dan moet je extra alert zijn...

Lol...?



Op het ogenblik is het geen weer om buiten foto’s te maken... het regent...  Het is prima weer voor de tuin... maar niet voor mijn camera’tje... Daarom wat foto’s van gisteravond... van één van de vijf luchtballonnen die overdreven... Ik vroeg mij af wat de noodzaak is en wat er zo lollig aan is... om je ballon boven een boerderij te laten zakken tot net boven de grond... en de koeien... eenden... en ganzen de stuipen op het lijf te jagen... Ik dacht eerst dat hij ging landen... maar toen alle dieren weggevlogen en weggerend waren... gaf hij gas... en ging hoog de lucht weer in... Ik kon horen aan de geluiden die uit de mand kwamen dat de luchtreizigers heel veel lol hadden om die op hol geslagen koeien... Dit moeten ze maar doen boven een autoweg... kan ik er lol om hebben... sorry hoor... maar ik ben een beetje boos... hoewel ik gek ben op ballonnen... 

Stemming...

Wat was het toch een heerlijke avond... de zon scheen... bijna geen wind... lekkere temperatuur... overdrijvende ballonnen... en de stilte van de polder... En dat had ik even nodig na een moeilijke... verdrietige... maar ook mooie middag... Samen met mijn poezen heb ik naar de ondergaande zon zitten kijken en deze dag kunnen overdenken... Even alles laten bezinken... Één zin die ik vanmiddag hoorde bleef maar door mijn hoofd dwarrelen... dat als iemand overleden is...  zij niet is "heengegaan"... maar ons is "voorgegaan"... En zo is het... we "gaan" allemaal een keer...niemand uitgezonderd... Waarom deze zin mij zo raakte... geen idee... misschien omdat heengaan zo definitief is... en voorgaan niet... Gek eigenlijk dat er tussen de woordjes heen en voor zo’n groot verschil zit in gevoel... En wat is dat toch met katten... ze zaten alle drie bij me... net alsof ze mijn stemming aanvoelden... 

Bessentijd...

De bessentijd breekt weer aan... Mijn Lijsterbesboom staat vol met trossen oranje/rode bessen... en worden nu dagelijks bezocht door hele kuddes spreeuwen...  Bezoeken is eigenlijk een te net woord... de spreeuwen vallen de boom gewoon aan... en in... en ze maken er ook nog een klere bende van...  Ik denk dat deze boom de enigste boom in ons dorp is... die ons hele dorp gezien heeft... die een rit gemaakt heeft van 6 km en het hele dorp bekeken heeft... Hij heeft namelijk In de jaren ‘90 mee gedaan aan een optocht die door het dorp trok... hij stond als versiering op een kar... en won ook nog de eerste prijs... Toen was hij nog een boompje... nu is hij een grote boom met heel veel bessen... die de spreeuwen nu opeten... en straks de zaadjes weer uitpoepen... die weer nieuwe Lijsterbesboompjes worden... De cirkel is weer rond...

Tweede leven...

Het wordt nu echt zoeken naar nog wat bloeiends in de tuin... Ik vond deze Campanula in een hoekje van de tuin... waar ik hem neergezet had omdat hij uitgebloeid was...  Daar schijnt hij het zo goed naar zijn zin gehad te hebben... dat hij nu voor de tweede keer in bloei staat... Waarschijnlijk omdat hij onder de heg al die tijd in de schaduw heeft gestaan... lekker koel in die hitte... Nu heeft hij weer een plekje op het terras gekregen... in de zon als die schijnt... en zo nu en dan in de regen... 

Ruisdael...

Het was vandaag een echte Ruisdael-dag... een dag met alleen Ruisdael luchten... Echte Hollandse luchten... waardoor de Haarlemse schilder Jacob van Ruisdael rond 1650 zo beroemd is worden... Hij schilderde als eerste de prachtige Hollandse wolkenluchten... waardoor  vele andere schilders geïnspireerd werden en Holland een bedevaartsoord werd voor landschapschilders... Voor hen was het licht en het landschap in de Nederlanden het mooiste van Europa... mooier dan de stoffige en dorre landschappen van Frankrijk en Italië... En ik ben het helemaal eens met die mannen die dat 300 jaar geleden al vonden...