Dankbaar...

Nu het hier zindert van de hitte is niets heerlijker dan in de schaduw van de loggia te zitten... met een boek... een bakkie thee... dit uitzicht... en het geluid van cicaden... Dat zijn insecten die een beetje op krekels lijken... en in de struiken en bomen rondom het huis zitten... Het is een behoorlijk luid geluid dat ze maken... een soort gekwaak van eenden... maar dan een paar tonen hoger... Als er één begint... dan vallen de anderen in... en dan hoor je een heel orkest in stereo... Ze hebben een heel goede schutkleur... je ziet ze dus echt niet als je ze ergens hoort... Ze zijn dus ook niet op de foto te zetten... Wat zijn wij toch bevoorrecht en dankbaar dat wij hier mogen logeren en genieten...

Hooiland...

En zo ziet dus een Italiaans hooiland eruit... met wilde bloemen en veel kruiden... De foto zegt eigenlijk genoeg... Er staat zelfs al Luzerne tussen... wat de Nederlandse koeien ook eten als bijvoer... Er schijnen geloof ik veel eiwitten in te zitten... Mensen eten trouwens ook Luzerne... de ontkiemde zaden eten wij als spruitgroente... en heet alfalfa...  Over een paar weken wordt dit hooiland gemaaid... dan hebben de meeste bloemen de kans gehad om zich uit te zaaien...

Sint Jan...

Bij ons tijdelijk verblijf staan een paar knoeperts van Lavendelstruiken... Een paar keer per dag sta ik hier even te genieten van de geur... en al die insecten die op en in de struik bivakkeren... Naast de vele soorten hommels en bijen zag ik vandaag deze twee exemplaren... Een vlinder... hij is pikzwart met rode hartjes op zijn vleugels... Deze vlinder is één van de duizend soorten uit de bloeddrupjes familie... Volgens mij is dit de Sint-jansvlinder... En ik zag deze gifgroene spin... een hele engerd... Nou heb ik helemaal niets met spinnen... ik vind spinnenplaatjes al eng... toch heb ik deze spin op de foto durven zetten... want ik had nog nooit een gifgroene spin gezien...  Ik denk niet dat hij echt giftig is... in Europa leven geen giftige spinnen... toch...? 

Gewoon...

Blogde ik pas over de Goudriaanse bermen... nou... dan moet je de Italiaanse bermen eens zien... Dat zijn geen natuurreservaten... maar gewoon botanische tuinen... Hier groeien en bloeien werkelijk alle wilde bloemen die er bestaan... en gemaaid wordt er hier helemaal niet... Dat hoeft ook niet want hier verdordt gewoon alles in de zomer... hier wordt in de nazomer geen gras gemaaid... maar kant-en-klare hooi...  Dit orchideetje staat hier gewoon in het gras onder een vijgenboom... naast het huis... niet gekocht in een tuincentrum maar gewoon door de natuur gegeven...

Beauty...

Op de foto de Viale Tiglio... of wel de Lindelaan... Op het ogenblik de lekkerst ruikende laan van Umbrië... De Lindebomen staan nu in volle bloei... en dat ruikt verrukkelijk... De zoete geur van lindebloesem overvalt je gewoon als je er langs loopt... De bijen en hommels zijn niet te tellen hier op de bloesem... één bij zoemt... kan je nagaan wat het geluid is van honderden bijen... Ook vlinders komen op de geur van de Lindebomen af... en daar zag ik dus vanmiddag deze mooie zwart/witte vlinder... geen idee hoe hij heet... maar wat een beauty is het...

Retreat...

Wij zijn enige tijd op retreat... letterlijk : wij hebben ons even teruggetrokken uit onze dagelijkse beslommeringen... Op retreat gaan is op het ogenblik helemaal hot... tegenwoordig moet je je eigen "ik" gaan ontdekken... geen idee wie mijn eigen ik is... maar het schijnt heel belangrijk te zijn om uit te zoeken wie je eigenlijk bent... Volgens experts doe je dat door tijd te nemen voor je zelf... uit je bekende omgeving te stappen... dat heet tegenwoordig trouwens je comfort zone... je omgeven door natuur... stille momenten beleven... nieuwe omgeving ontdekken... andere mensen ontmoeten... innerlijke rust vinden... en gezond eten... En dan schijn je dicht bij jezelf te komen... Vanmiddag heb ik dus al naast een heerlijk geurende Lavendel struik gezeten... alleen leidden de bijen en hommels mij af om innerlijke rust te vinden... en van macrobiologischvegetarisch eten kwam eigenlijk ook niets van terecht... Genieten daarentegen doen we wel... van onze retreat... Vroeger heette dat trouwens gewoon "vakantie"...

Bermen...

Vandaag een foto van een bloem die zomaar in de berm groeit... het biggenkruid... een soort paardenbloem... Tegenwoordig staat bermbeheer volop in de belangstelling... vooral natuurorganisaties hameren op goed bermbeheer... Tegenwoordig worden de bermen pas in juni voor de eerste keer gemaaid...zodat bloemen en kruiden tot bloei kunnen komen en zaad kunnen maken... Ook voor de insecten zijn bermen een lustoord... Het is soms wel jammer dat particulieren stukken berm zelf kort houden en afmaaien... Het is wel netjes hoor... maar ik zie liever klaprozen en margrieten...en biggenkruid... Jac. P. Thysse... de bekende natuurbeschermer... schreef in de jaren ‘20 van de vorige eeuw : Wegbermen zijn de natuurreservaten voor de kleine man...  En zo is het...