Nieuwe start...

Inmiddels is de sneeuw weg....het ijs uit de sloot...en wat zie ik in mijn tuin....?  Bijna bloeiende Sneeuwklokjes... De vorst is nog amper uit de grond...maar de sneeuwklokjes duwen zich al naar boven... En daar krijg ik nu echt een heerlijk gevoel bij... het wordt Lente over een paar weken... Ik ben er echt aan toe...lekker buiten bezig zijn...even in het zonnetje zitten...en weer op de fiets stappen... om te genieten van de ontluikende natuur in de Alblasserwaard... 

Gedoogbeleid...

Men zegt wel eens dat samen eten verbroedert... nou...samen honger hebben verbroedert ook... Vanmorgen heb ik het zelf meegemaakt... Een zilverreiger en een blauwe reiger...die gebroederlijk...aan het vissen waren... Gewoonlijk kunnen ze elkaar niet zien of luchten...krijsen ze alleen maar tegen elkaar... Maar omdat ze allebei ontzettende honger hadden...en er maar een klein stukje open water was...hadden ze vandaag een soort gedoogbeleid afgesproken... denk ik... Ze krijsten niet naar elkaar...en joegen elkaar niet weg...maar stonden op een paar meter afstand van elkaar eten te zoeken...Wat hebben ze trouwens "geleden" deze twee weken...hun voedsel zat of onder het ijs...of in de bevroren grond... Vooral bij de zilverreiger was dat goed te zien...hij is mager geworden...en wat een akelig dun nekkie heeft hij nog over ...Gelukkig voor hen zet de dooi flink door....laat in de middag was er al een groot stuk wetering ijsvrij...

Beschoeiing...

Als je op het ijs kan lopen...wat deze week kon...zie je je tuin ook eens van de andere kant.... En dan kom je erachter dat de beschoeiing...na 32 jaar...schreeuwt om onderhoud... Maar ja....hoe kom je daar nu bij... Last heb ik er niet van...het vlonderterras staat op palen...maar de holte eronder is nu wel een plek waar ongedierte gemakkelijk... vanuit de wetering... onder de vlonder kan komen... Ik snap nu ook...waarom mijn katten...zo graag onder de vlonder kruipen...ze zullen best van alles ruiken daar... Ik heb wel eens een wezeltje in de tuin gehad...die ook ineens verdween bij het vlonderterras... Alles valt nu op zijn plaats... Nu de oplossing nog...hoe gaan we dit aanpakken... repareren...vernieuwen...of gewoon de klimop er voor laten groeien.... Want wat je niet ziet...bestaat niet...toch....?

De laatste...

Nou...nog eentje dan...de laatste voorlopig...een foto van een winterse polder... De dooi is inmiddels ingetreden... Toch hebben enkele fanatieke ijsliefhebbers vandaag nog op de schaats gestaan... Er is nog geschaatst van Goudriaan...via de Giessen...naar Kinderdijk...en terug...Gewoon dus een Molentocht...maar dan zonder te stempelen...en zonder medaille... Maar daar gaat het voor de "diehards" niet om...het gaat om de beleving... het glijden op het ijs...door de prachtige Alblasserwaard... Ik schaats zelf niet meer....en ik mis het heel erg...maar door alle mooie schaatsfilmpjes...en foto's...die op social media voorbij kwamen...was het net of ik er zelf een beetje bij was... Vanavond stond het water al op het ijs...vannacht gaat het niet meer vriezen... Koning Winter is vertrokken....maar wat hebben we genoten...! 

Buikschuiven...

De winter maakt op het ogenblik nog wat stuiptrekkinkjes...de afgelopen nacht heeft het stevig gevroren...en ook de aankomende nacht gaat het nog vriezen... De jeugd liep vanmiddag weer op het ijs...maar pas op...het Hoogheemraadschap gaat vanaf morgen...vrijdag...de polder weer bemalen... Dat betekent dat het ijs levensgevaarlijk wordt... Ik vermoed...dat ze water vanuit de boezem in gaan laten... het polderwater staat nu vrij laag...dus eruit pompen heeft geen zin... De familie zwaan was vandaag op zoek naar water...het is een raar gezicht...waggelende zwanen...op glad ijs... Soms was het te glad....vielen ze ... en gingen al buikschuivend verder... Ik zie ze liever zwemmend voorbij komen...in een lange rij... achter elkaar... met bloeiend speenkruid in de wal... Ik denk...dat ik nog even mag blijven dromen....

Genieten...

Nu het dooit komen alle watervogels weer terug....ik zag de waterhoentjes weer in het gras scharrelen...de smienten en de Canadese ganzen zijn ook weer terug... Waar ze al die tijd geweest zijn weet ik niet....waarschijnlijk bij een wak...in de polder... De eenden...die hier altijd rond zwemmen...zijn niet weg geweest...en snakken inmiddels naar zwemwater... Ze kunnen vliegen...ik begrijp dus niet... waarom ze niet naar de Lek gevlogen zijn... Ze liepen maar een beetje in het weiland te scharrelen... bij de huizen te bedelen om brood...en dronken uit mijn vijver... Nu er water op het ijs komt...zijn ze weer in de sloot te vinden...volop aan het pootje baden... Deze eend heeft vanmiddag een hele tijd zomaar in het water gestaan...soms dronk ze wat...stond wat te suffen...of...misschien stond ze wel te genieten...dat ze eindelijk weer water onder haar poten voelde... Zwemmen lukt nog niet...dat kan pas in het weekend...want dan komt de nachttemperatuur ook weer boven nul....en gaat het pas echt dooien...

Dooi....

Het uitzicht op de polder was miniem vandaag....het was een klein wereldje om mij heen... Door het smeltende ijs zit er veel vocht in de lucht...en omdat er geen wind was...bleef de mist hangen... We zaten vandaag dus letterlijk met ons hoofd in de wolken... De dooi heeft dus inmiddels zijn intrede gedaan... De zwanen waren nog wel aan het ijssiepiepen...voor hen is het ijs nog sterk genoeg...die zakken er nog niet doorheen... Dat deed tuinman Gerard gisteren wel....ik had gevraagd of hij de buitenkant van de tuin wat kon opschonen....daar kun je nu...vanaf het ijs...makkelijk bij... Al bij  zijn tweede stap....brak het ijs af... Gelukkig kon hij net op tijd mijn tuin weer inspringen.... In het voorjaar gaat hij een tweede poging wagen...maar dan vanuit een bootje...