Lunchtijd…

De hitte was vandaag gelukkig wat minder dan de afgelopen dagen… De wind draaide naar het noorden en bracht wat afkoeling…Tijd dus om weer wat werkjes op te pakken…want de afgelopen dagen was het voor mij te warm om buiten bezig te zijn… Vanmiddag samen met manlief de schuur en ons stoephok aan de buitenkant gesopt…alle tuinkussens  schoongemaakt en heel veel spinnenrag verwijderd… En wat hebben we een eer van ons werk… alles blinkt  weer… De lunch gebruikte ik op ons schaduwterras met dit geweldige uitzicht…! 

Moedertje Maas…

Onze eerste fietstocht zit er op… een rondje langs Moedertje Maas… Via een gratis fietspontje zijn we overgevaren naar België en vandaar 15 km. door een prachtig autovrij natuurgebied langs de Maas naar het volgende pontje om weer in Nederland te belanden…om weer 15 km. terug te fietsen… We fietsten langs bermen waar allerlei wilde bloemen bloeiden… Ik had nog nooit zulke mooie bloeiende bermen gezien… En dan de Maas… die meanderde door een prachtig landschap… met bochten… stroomversnellingen en langs eilandjes richting de Noordzee… Dit stuk is niet bevaarbaar alleen door kano’s die de stroomversnellingen wel leuk vonden… Vanaf Maasbracht tot Maastricht varen schepen door het Julianakanaal… Moedertje Maas is hier alleen voor de dieren en die hebben we veelvuldig gespot…

Rondje tuin…

Vanmorgen even een rondje tuin gedaan met mijn camera’tje… Op het ogenblik is de tuin op zijn mooist… Trouwens,  de vijver doet het ook goed…hij is behoorlijk helder en de kikkervisjes (dikkopjes) krijgen al kleine kikkerpootjes… Ze zijn te zien op de grote foto… De bloemen heb ik iets uitvergroot zodat ze bijna alleen te zien zijn zonder stelen en bladeren… De volgende keer zet ik ze wel met alle broertjes en zusjes…de hele plant dus…op de foto… De aankomende week wordt een beetje zomers… mooi weer om een paar mooie fietstochten te gaan maken door het Zuid-Limburgse landschap… 

Voorrecht…

Wat een voorrecht om hier de hele dag naar te mogen kijken… een kamp land dat nog niet gemaaid is… Vanuit onze tuin en ons huis kijken we op dit prachtige weiland vol boterbloemen… zuring en allerlei grassen… Konden al die natuurfreeks die beweren dat op boerenland geen bloemen meer groeien dit nu maar eens zien… Bij een bezoek van een schoolklas aan Museum Het Voorhuis wisten de kids wel waar kaas van gemaakt werd…  maar bij mijn vraag waar boter van gemaakt werd dacht een meisje dat boter van boterbloemen gemaakt werd… Als dat waar geweest zou zijn had buurman boer heel wat pondjes boter geoogst dit jaar… 

Ontploft…

In de week dat wij weg waren is de tuin ontploft en dan vooral de pispotjes of winde… die groeiden boven de planten uit…  Vanmiddag dus maar even huisgehouden in de tuin… wat kan alles toch groeien in één week tijd… Twee jaar geleden heb ik een polletje Veenpluis gejat uit het boezemland… dat mag natuurlijk niet… dus niet verder vertellen… Veenpluis is namelijk een beschermde plant en ik wilde wel eens uitproberen of hij ook in mijn vijver wilde groeien… Vorig jaar deed hij niets…maar ging ook niet dood…Maar nu…experiment geslaagd… ook die is deze week ontploft… Ik vind hem zo mooi… hoe hij wiegt met zijn witte pluimen op de wind… ik kan er uren naar kijken… Ik vraag me wel af hoe hij zich voortplant want ik zie geen insecten voor de bestuiving op zijn witte pluimen die straks door de wind verspreid worden… Dat zoek ik nog een keer op… Wat ook ontploft is een spinnennest… ik vond honderden mini-spinnetjes op een kluitje tussen een plant… Met een stokje kon ik de meesten vangen om de kluit in de vijver te deponeren als feestmaal voor de vissen… 

Flanders Fields…

We zijn weer thuis na een mooie week in Vlaanderen… Het weer leende zich uitstekend voor mooie fietstochtjes door “Flanders Fields “… de velden van Vlaanderen… We hebben heel wat kilometers afgelegd en veel herdenkingsplaatsen… musea… en Erevelden wat betreft de EersteWereldoorlog  bezocht… We fietsten door dorpjes en bossen… waar bomkraters nu meertjes geworden zijn… De meeste indruk maakte op mij de herdenking bij de Menenpoort in Ieper en ons bezoek aan het Ereveld Tyne Cot Cemetary in Passendale… Sommigen lezers van mijn blog hadden ons deze plaatsen aangeraden om te gaan bezoeken… In Passendale staan 12.000 kruizen waar militairen liggen begraven uit de landen van het Britse Gemene Best… nog eens ruim 8000 namen staan op de muren rondom het Ereveld van militairen die nog ergens in Vlaanderen onder de grond moeten liggen… vermisten dus… Alle 12.000 kruizen hebben een tuintje met bloeiende bloemen… perfect onderhouden… en geen onkruid te bespeuren… Mijn eigen tuintje voor op tafel plukte ik in de berm… met natuurlijk poppy’s ofwel klaprozen… het symbool van de grote oorlog en natuurlijk staan ze nu in Goudriaan op tafel…

Last Post…

• Elke avond… al vanaf 2 juli 1928… wordt in de Menenpoort in Ieper om 20.00 uur de Last Post geblazen… traditioneel het definitieve vaarwel aan de gesneuvelden van de geallieerden in de Eerste Wereldoorlog… Vanavond waren we erbij… een indrukwekkende ceremonie met een peloton Britse soldaten en drie klaroeners… Niet in de Menenpoort waar 54.896 namen ingegraveerd staan van vermiste soldaten van het Britse Gemenebest… maar voor de poort omdat de Menenpoort gerestaureerd wordt op dit moment… Het publiek was zoals elke avond in grote getalen aanwezig en bestond uit vooral Britten en schoolklassen… die met bussen aangevoerd werden… Tijdens de ceremonie konden mensen kransen leggen… twee kinderen van een Nederlandse schoolklas die aanwezig was legden ook een krans… Ik vond het een ontroerend eerbetoon… De Last Post Association wil trouwens dit dagelijks eerbetoon eeuwig in stand houden… 
  
• 
  
•