Blij ei…

We hebben een paar mooie dagen achter de rug… we mochten even aan de lente ruiken… Vanmiddag voor het eerst dit jaar weer wat tuinwerk kunnen doen… heel veel herfstbladeren zijn opgeruimd en potplanten die de winter niet overleefd hebben liggen in de groene kliko… Er ligt zelfs weer een kleedje over het tuintafeltje en in plaats van de kerstkrans hangt er nu een bloemenposter op de schutting… Ik lijk wel een insect… zodra de zon schijnt en hij opgewarmd is word hij actief en gaat fladderen… Helemaal blij werd ik van de krokussen in de tuin van de buren… de lente komt er echt aan…

Gezelligheid…

Zowaar hadden we vandaag weer eens een blauwe lucht… Het is gek… maar ik krijg gelijk meer energie van zo’n dag… zonne-energie… Energie om weer eens wat in de tuin te doen… Vandaag bleef het bij kijken en opnemen welke klussen er dit jaar aan gaan komen… Het is nu nog veel te nat om echt te gaan wroeten in de grond… maar mijn handen jeuken… Heel de week is het weer gezelligheid troef in het weiland van buurman boer… Dit keer niet van de buurmeiden… die staan nog lekker warm en droog in de stal… maar van een kudde logeer-meiden… Geen koeien maar schapen… geen boe… maar beh… Ik heb ze niet geteld… bang dat ik in slaap zou vallen… maar het zijn er… op zijn Goudriaans gezegd “heul veul”…

Weer alarm…

Het is winter… nog steeds… en dat duurt nog tot half maart…Vandaag  hadden we echt winterweer… het sneeuwde… En vanwege die sneeuwval van gisteravond en vanmorgen kregen we weer alle weer-codes die er zijn voor onze kiezen… alle kleuren van de regenboog kwamen weer voorbij… Vooral geel en oranje voerden de boventoon… gezellige kleuren dat wel maar buiten was het grauw… grijs en wit… Dat noem ik dus geen kleuren… dat is gewoon saai gedoe… Ook de vogels vonden het maar niks… eten zoeken werd wat moeilijk dus werd er volop gebedeld om eten… Helaas kon ik de zilverreiger… de blauwe reiger en het ijsvogeltje niet van vis voorzien… de wetering was dichtgevroren… De merel en alle andere tuinvogels kon ik wel voorzien van pitten en pinda’s… De ineengedoken eenden kregen nog niets… voor straf… Die vraten het jonge groen van mijn al uitgelopen vaste planten op… Vandaag was het dus code geel voor ons… Maar als ik mocht kiezen …

ga ik toch voor deze code “geel en oranje “

Geduld is een schone zaak…

 

Ouderwets winterweer…

De voorbije week stond in het teken van de winter… de echte Hollandse winter… Het begon met koud mistig weer met vorst in de nacht… Daarna bleef het ook overdag vriezen wat de ijsgroei in de polder alleen maar ten goede kwam… Natuurlijk hielden de zwanen en een paar eenden de eerste nachten een wak open… dicht bij ons huis… Die weten dat ze gevoerd worden als de vorst lang zou aanhouden… Helaas zorgde een grote troep meerkoeten voor een wak precies op onze officiële Goudriaanse ijsbaan… In de zomer vechten meerkoeten elkaar de wetering uit… maar nu in de winter zijn ze het vreselijk met elkaar eens… Vrijdag kon er voor het eerst geschaatst worden… al was dat eigenlijk nog best gevaarlijk gezien het modderspoor de trap op naar onze warme douche en naar veel te grote droge kleren… Zaterdag en zondag waren echte schaatsdagen voor de fanatiekelingen… Zondagmiddag kwamen de kleinkids bij ons schaatsen… en alle begin is nog steeds moeilijk… zowel op de schaats als voor de eerste keer lopen op die gladde ijsvloer… Dochterlief trok op de schaats de polder in over maagdelijk pikzwart ijs… We sloten de middag en deze vorstperiode af met warme chocolademelk met slagroom… 

Grauw….

Al een paar dagen is er vanuit mijn stoel weinig zicht op de polder… De wolken hangen zo laag dat ze de grond raken… met andere woorden: het is al een paar dagen mistig… Dat betekent dat er weinig kleur te zien is buiten… In het weiland zijn de zwart/witte buurmeiden omgewisseld door buurmeiden met grauwe dikke wollen jassen… hartstikke saai dus…  Wel fijn dat er vandaag een fuut in het slootje naast ons huis kwam vissen… toch nog even wat leven in de brouwerij… En ik geniet weer van de vogeltjes die ik voer… Gelukkig heb ik in de tuin een “hemelse bamboe” staan met prachtige knalrode bessen… daar word ik dan wel weer heel blij van en zeker vanmorgen met de rijp op de blaadjes en besjes… Terwijl ik deze blog schrijf moest ik denken aan één van mijn trouwe volgers die afgelopen week overleden is… Deze oud- Goudrianer… woonachtig in Frankrijk… was net als ik een groot natuurliefhebber… Bij deze wens ik zijn familie veel sterkte toe…!

Toeristen…

Gisteren hebben we even de toerist uitgehangen… we hebben de 132 meter hoge rots Loreley beklommen die langs de Rijn ligt… Wel met de auto hoor en dat was best heftig… m’n oren zaten dicht… hahaha… Het uitzicht vanaf die rots was geweldig… de lastige bocht in de Rijn met de gevaarlijke stromingen waar menig schip averij heeft opgelopen was van bovenaf goed te zien… Volgens de legende was een zingende nimf met prachtige gouden haren die op de rots Loreley woonde er de oorzaak van dat door haar zang de schippers betoverd werden en daardoor op de rotsen vaarden en hun boten zonken… Maar achteraf was het dus toch de stroming… Ik durfde het niet aan om de nimf na te doen daarboven… de schippers zouden zich wellicht rot kunnen schrikken door mijn valse gezang… en alsnog uit de bocht kunnen varen van angst…

Genieten…

Wij zitten nu voor een paar dagen in een gezellig hotel aan de Moezel… Even op adem komen na een drukke periode… en we genieten met volle teugen… Van het mooie weer… de herfstkleuren… het lekkere eten en van elkaar… Vanmiddag waren we in Koblenz…de stad waar de rivieren de Rijn en de Moezel elkaar ontmoeten bij de Deutsche Eck… Het water heeft daar een vreemde structuur door de ontmoeting zag ik vanmiddag vanaf een rondvaartboot… We hebben een uur rondgedobberd op de Rijn met prachtig uitzicht op de vele kastelen en paleizen die op de Rijnoever staan… Heen drie kwartier… terug stroomafwaarts één kwartier… Over een paar dagen is het water wat we vandaag zagen bij Nieuwpoort… dan zijn we weer thuis en ga ik daar ook even kijken denk ik… Even nagenieten…en zwaaien..