Zomer…

Vandaag begon volgens de kalender de zomer… de dag van het jaar dat het daglicht het langste te zien is en we de kortste nacht hebben… De zon gaat op deze dag precies in het westen onder…en komt precies in het oosten weer tevoorschijn… In Scandinavië gaat hij helemaal niet onder… de zon raakt daar  de horizon en klimt gelijk weer naar boven… Hoewel… de zon staat natuurlijk stil… de aarde draait… Vanaf vandaag worden de dagen weer korter… maar daar moeten we even maar niet aan denken… Het is zomer nu… drie maanden lang… tijd om te genieten van alles wat groeit en bloeit… van vakanties en barbecues… Ik zocht vanavond naar mijn ultieme zomerfoto voor deze blog… een foto die het zomergevoel weergeeft… Ik kwam bij deze foto uit door het raam van ons stoephok gefotografeerd…  Ik zie de polder… het mooie weer… de gezelligheid met elkaar… en ik ruik bijna de zomergeuren… Het lijkt wel een schilderij… ingelijst en al… 

Nostalgie…

We hebben al een paar dagen mooi weer… en ik geniet er met volle teugen van… Ik ben dus meer in de tuin te vinden dan in huis… lekker tuttelen tussen de bloemen en planten en het onkruid… Er zijn inmiddels al weer verschillende klusjes van mijn lijstje doorgestreept… Buurman boer heeft het weiland naast ons huis gemaaid en dat gras is door de zon veranderd in hooi… Wat ruikt dat toch lekker…! De geur deed me aan vroeger denken… toen we als kind op de hooizolder het hooi plat mochten trappen dat door de hooiblazer omhoog geblazen werd… Dat is allemaal nostalgie… Vanmiddag werden er pakjes geperst van het hooi… als mevrouw van der Wal haar zin krijgt dan wordt dit uitzicht ook “ nostalgie”  over een paar jaar… 

Thuis…

We zijn weer thuis na twee weken vakantie in Duitsland… Twee mooie weken met maar één nacht wat regen…en met jammergenoeg maar één gemaakte fietstocht… De streek waar wij verbleven was te heuvelachtig… en er waren geen fietspaden… dus was het gewoon fietsen op de weg waar auto’s je met 80 kilometer voorbijrijden… Ik begrijp nu waarom Deutsche Leuten allemaal een fietshelm dragen… zelfs peuters op loopfietsjes dragen al een helm… Wij vonden het te gevaarlijk dus zijn veel op stap geweest met de auto naar leuke dorpjes en stadjes die allemaal… echt allemaal een gezellig plein hebben met bankjes rondom een fontein waar men elkaar ontmoet om een praatje te maken… Maar nu zit onze vakantie erop… voorlopig… Het eerste wat mij opviel bij thuiskomst was dat alle rozen in bloei staan in onze tuin… Wat is dat hard gegaan en wat staat alles er fris bij na het natte Pinksterweekend… dat wij (gelukkig) gemist hebben… 

Rattenplaag…

Kunt u ons de weg naar Hamelen vertellen meneer…? Oh nee… het staat al aangegeven bij de camping…  Toch had ik onderweg naar Hameln steeds dit liedje van vroeger in mijn hoofd… Hameln dus… een prachtige stad aan de rivier de Weser…met een middeleeuws stadscentrum… en de rattenvanger natuurlijk… Deze hele stad floreert op het bekende sprookje… het oudste huis heet het rattenvangerhuis… je hebt een rattenvangerhotel… overal in de straat liggen rattenkeien… en er is een rattenvangermuseum… Overal ratten dus… Voor mij waren de prachtig versierde fachwerkhäuser met hun op de muren geschreven verhalen toch wat interessanter dan al die ratten… 

Hermann…

Bij vakantie hoort natuurlijk ook cultuur bezoeken… Vandaag hebben we dus wat historische plekken bezocht… Als eerste zijn we bij de “Externsteine “ geweest… Restanten van een zandsteen gebergte dat 70 miljoen jaren geleden op deze plek ontstond… Door weersinvloeden is al het zandsteen inmiddels opgelost en verdwenen… wat rest zijn deze 40 meter hoge rotsen die te beklimmen zijn via trappen en hoge bruggetjes… Wel een raar gezicht… hoge rotsen midden in een bos… Daarna zijn we naar Hermann gegaan… Hermann was een Germaan die eigenlijk Arminius heette en in het jaar 9 na Chr. drie Romeinse legioenen versloeg hier in het Teutoburgerwald…  Omdat Arminius niet Duits genoeg  klonk hebben ze hem maar omgedoopt naar Hermann…  Rond 1850 hebben ze een standbeeld gebouwd van Hermann… een kolossaal gebeuren van 54 meter hoog… Bij aankomst zagen wij zijn hoofd al boven de bomen uitsteken… Ook Hermann was te beklimmen maar mijn knieën lieten dat niet meer toe… Wat een grootheidswaanzin had men toch in 1850… om zo’n groot “Denkmal” te bouwen… het zwaard van Hermann bv. is 7 meter lang… zijn schild 10 meter hoog…  

Verzuren…

Inmiddels zitten we al een paar dagen op een camping in Duitsland… in het Teutoburgerwald… Een prachtige heuvelachtige streek met dorpjes vol vakwerkhuizen… Vandaag hebben we een fietstochtje gemaakt van Barntrup naar Blomberg… een schitterend stadje met een historisch centrum en zustergemeente van ons Papendrecht…  De tocht er naar toe was mooi en we kregen veel waarderende blikken van medefietsers… wielrenners en mountainbikers… Wij waren namelijk op normale toerfietsen … bergje op… Ik weet dus nu hoe verzuurde benen voelen en wat hongerklop is… Gelukkig gingen we ook regelmatig bergje af… kon ik even bijkomen… Het was zwaar… maar wat heb ik genoten…

Reces…

Na een ontzettend geslaagde reünie van onze dorpsschool op zaterdag en een drukke zondag komt er hopelijk weer wat rust in mijn hoofd… Mei was voor mij een behoorlijk drukke maand… maar vanaf vandaag is mijn zomer-reces ingegaan … even geen vrijwilligerswerk meer… even wat minder slapeloze nachten… gewoon tijd hebben om weer een boek te lezen en om mijn hoofd helemaal leeg te maken… Op het ogenblik valt dat nog niet mee want de reünie is nog lang niet ingedaald… Het was gewoon te gezellig !!  In de wetering zijn weer “Veenbonken” boven komen drijven… en er wordt gelijk weer gebruik van gemaakt… Deze zwaan kan zo gemakkelijker zijn veren poetsen staand met zijn poten in het water…