Hortus…

De bollenvelden zijn nu bijna allemaal uitgebloeid… jammer… Maar vlak naast de camping waarop wij verblijven is de Hortus Bulborum… Vanmiddag ben ik daar eens wezen kijken wat hun verzameling inhield… Een Hortus is namelijk een botanische tuin met een verzameling planten… Ik viel met mijn neus in de boter want deze Hortus heeft als enigste tuin ter wereld een enorme collectie van historische voorjaars-bolgewassen… Ruim 4500 verschillende soorten narcissen… hyacinten… krokussen…fritillaria’s en tulpen groeien hier… Helaas bloeiden alleen de tulpen nog… maar ik heb mijn ogen uitgekeken… Er staan hier legendarische tulpen uit het jaar 1500… die niet meer commercieel gekweekt worden… Maar mijn favorieten waren toch de Rembrandt-tulpen… die oude meesters al op hun schilderijen vereeuwigden… Die zien er schilderachtig uit… letterlijk en figuurlijk… Ze zijn zo gevlamd omdat ze ziek zijn… er zit een bacterie in de bol… Ze mogen dus allang niet meer geteeld worden in Nederland… Maar in deze Hortus staan ze nog wel… op een apart veld… ver weg van de andere soorten… Elk jaar wordt dat door de Overheid gecontroleerd… Maandag sluit de Hortus haar deuren weer en gaan de vrijwilligers aan de gang om alle nog bloeiende tulpen te onthoofden… de bollen uit de grond te halen… om in het najaar alles weer in de grond te gaan poten…

Aardrijkskunde les…

Op een dag zei vader Pluis… wie gaat er met mij mee… Naar de duinen en het strand… en naar de grote zee… Dit zijn de eerste regels uit het boekje van Nijntje aan zee… honderd keer voorgelezen aan mijn meiden toen ze klein waren…  Alleen heette vader Pluis vandaag Gerrit… Nijntje Lia… en hebben we heerlijk in het zonnetje door de uitgestrekte Noord-Hollandse duinen gefietst… De lunch gebruikten we achter een glazen windscherm van een strandpaviljoen… Er stond namelijk een behoorlijk strak windje aan zee… In dit natuurreservaat… want dat zijn deze duinen…we moesten zelfs intree betalen… wordt water opgepompt voor de drinkwatervoorziening van Amsterdam en omgeving… Je zou denken dat hier zo dicht bij zee het opgepompte water zout zou zijn… maar het blijkt dat hier onder de duinen een enorme zoetwaterbel zit die drijft op het brakke grondwater en steeds aangevuld wordt met regenwater…. Heel apart… In Castricum is tegenwoordig een soort museum dat de waterwinning hier uitlegt… Toch weer wat geleerd vandaag… nooit te oud dus…

Noord-Holland…

Noord-Holland… een voor mij onbekende provincie… Maar oh wat is het daar mooi… Het enigste wat ik er van wist had ik op school geleerd… 60 jaar geleden… en dan nog alleen de grote steden en wat daar dan te doen was… Bijvoorbeeld Alkmaar heeft een kaasmarkt… maar van het Alkmaardermeer had ik nog nooit gehoord… Tot vandaag… we hebben een prachtige fietstocht rond dat meer gemaakt… En wat een ruimte hier in Noord-Holland… plaats voor duizenden huizen zou ik zeggen… haha… Alle landschappen die er in Nederland zijn komen hier samen… vlakke polders… meren… bos… duinen… strand en zee… en bollenvelden… Ook alle variaties aan molens zijn we voorbij gefietst… watermolens… houtzaagmolens… en korenmolens… en op zee windmolens… Alleen jammer dat er in de verte de rook te zien is van  Tata Steel… de grootste vervuiler van Noord-Holland… 

Moederdag…

Het eerste schepsel wat ik vanmorgen zag was moeder de Gans met haar kroost… en dat op moederdag… Meestal is manlief de eerste persoon die ik ‘s morgens zie…maar die was al bezig met zijn therapeutisch rondje fietsen door de polder… Moeder de gans dus… voor mij vandaag het symbool voor alle moeders op onze wereld… Ze leidt haar kroost naar sappige grassprieten… houdt in de tussentijd de omgeving goed in de gaten… zegt één keer “gak” en haar kroost komt gelijk naar haar toe… jaagt alles en iedereen die in de buurt komt weg… en zorgt dat haar kroost onder haar veren lekker warm blijven… Haar kinderen zijn haar alles… ze vecht voor ze zodat haar kinderen groot kunnen groeien totdat ze uitvliegen… Moeder de Gans…super moeder onder ons moeders… 

Blij..

De eerste week van de maand mei is al weer achter de rug… het was een zonnige week… met veel indrukken en emoties vanwege onze Belgische gasten op 4 mei… en opnieuw was het een droge week… Ik heb weer met heel wat gieters water lopen slepen… De bloemen zijn me echt dankbaar voor die extra scheut water … ze doen ontzettend hun best om mij blij te maken… De Boompioenen staan te shinen… de Margrieten lachen me toe… de witte Clematissen hebben het nog nooit zo goed gedaan… en de Viooltjes kijken me heel lief aan… Dus ik blij… de bloemen blij… iedereen blij…! 

Ouderwets…

Zo… éénderde van het jaar 2022 zit er al weer op… wat gaat de tijd toch hard… Of zal het aan mij leggen omdat ik zo druk bezig ben… De afgelopen week was trouwens ook heftig… maar dan wat de geneugten van het leven betrof… twee brunches… drie avonden chinees…. een feestavond… en de verjaardag van onze kleinzoon… Mijn weegschaal schrok zich te pletter… sloeg gewoon op tilt…  Volgende week maar weer wat minderen… Maar wat hadden we weer een ouderwetse gezellige Koningsweek… Wat ook weer ouderwets was waren de ballonnen van vanavond… de eersten dit jaar… die ergens aan het eind van ons dorp geland zijn net toen de ondergaande zon de polder in een warm licht zette… Scherp is mijn foto niet… door het raam en drie kilometer ver… maar ja… om nou mijn weegschaal op de foto te zetten… 

Na regen komt…

Op deze maandagmorgen was de lucht grijs en viel er wat nattigheid… Maar na regen kwam…. nog meer regen… kunstmatige regen… Ik heb eerst de pomp maar eens aangezet… die paar druppels die gevallen waren hadden alleen een paar millimeter van de grond bevochtigd… Dat zette geen zoden aan de dijk… voor mijn graszoden… Haha… De hele middag heeft de pomp gedraaid… en het is gek gezegd… maar ik zag hier en daar de grassprietjes de grond uitkomen… Misschien komt het toch nog goed met mijn gazon…