Museumweek…

Deze week is het Museumweek… Dat nodigt dus uit om een museum te gaan bezoeken… Omdat in “ons eigen” museum afgelopen zaterdag de nieuwe  expositie Boer en Werk van start is gegaan… was de keuze snel gemaakt… Voor diegenen die het vroegere boerenleven in de Alblasserwaard nog eens willen herbeleven is het zeker een aanrader… Er kon deze middag biestepap geproefd worden… (iemand had het nog nooit op)… en bij de koffie en thee was er door de vrijwilligers eigen gemaakte speculaas in de vorm van Museum Het Voorhuis… Goudrianers waren trouwens goed vertegenwoordigd… zelfs als onderdeel van de expositie met een foto aan de muur… Bij de mannen was natuurlijk De Kuiperij favoriet… en er werd hout gedraaid en gelijktijdig les gegeven aan een vrijwilliger die het ook wilde leren… Al met al een leuke gezellige middag…!

Nodig…

Buiten was het nat vandaag… binnen lekker warm en als je dan heel de middag dit uitzicht hebt is dat geen straf… Dit ooievaars echtpaar heeft… denk ik… alle emelten en slakjes in het weiland opgegeten… Ze bleven maar pikken in het gras… van voor naar achter en van links naar rechts… Het lijkt trouwens wel of alles ineens veel groener is geworden van de regen… je ziet het gras gewoon groeien…   De regen was dus echt  nodig voor het gewas…

Malende…

Het heeft een hele tijd geduurd… bijna twee jaar… maar onze Goudriaanse molen is sinds vanmiddag weer  “malende”… Niet dat hij gek is of zo… maar hij heeft alle vier zijn wieken weer nadat in juli 2020 door metaalmoeheid een wiek knakte… Al die tijd moest de molen het doen met maar twee wieken… het was gewoon een zielig gezicht… Ons dorp kreeg daardoor een heel ander aanzicht vond ik… het was zo karakteristiek als je Goudriaan naderde… de kerk en de molen… je wist dat je weer “thuis” was… Vanmiddag is hij dus weer officieel in gebruik genomen en kan ik weer genieten vanaf mijn terras van “onze” malende molen…

Aprilletje zoet…

Wat een grap vanmorgen bij het wakker worden… April dacht leuk te zijn en gaf ons nog even… volgens het spreekwoordelijke gezegde… een witte hoed… Wat een verschil met vorige week toen het heerlijk lenteweer was… Eerlijk gezegd vond ik die witte wereld wel mooi hoor… ik ben nu eenmaal gek op sneeuw… maar dan wel in december… Ik was inmiddels al helemaal gewend aan de voorjaarstemperaturen… Vandaag moest de winterjas weer aan… maar ja… we leven nu eenmaal in een zeeklimaat… het kan vriezen en het kan dooien…. Nederland is wat het weer betreft nooit saai…

Minder…

Het was gewoon vreemd dat de zon vandaag niet scheen… We hebben zolang mooi zonnig weer gehad dat we gewoon verwonnen zijn… Vandaag was dus even schakelen…niet buiten zitten maar binnen… niet meer in de tuin rommelen maar weer binnen aan de gang… En ik moet eerlijk bekennen dat dat onderhand wel nodig was… met dat mooie weer heb ik de huishoudelijke karweitjes wat laten versloffen… De komende tijd krijgen we dus wat minder zonnig Lente-weer…   Gelukkig heb ik de foto’s nog… 

Op de fiets…

Vanmiddag een heerlijk fietstochtje gemaakt door onze eigen Alblasserwaard… Wat is de Waard toch mooi…en wat heeft de Waard veel te bieden … Weilanden vol weidevogels… de bijna bloeiende appel- en peren boomgaarden… oude boerderijen langs de lekdijk…  de uiterwaarden langs de rivier de Lek en natuurlijk de rivier zelf… Een heerlijk ijsje op een terras onderweg maakte dit fietstochtje af… 

Wollebol…

Toen ik afgelopen woensdag op de boerderij was bij buurman boer omdat de buurmeiden voor het eerst dit jaar weer naar buiten mochten… kwam ik ook dit pracht exemplaar tegen… Hij of zij… ik kon helaas de achterkant niet zien… was in gezelschap van nog twee van deze wollige exemplaren… Het is een Wolvarken… maar of je hem echt kan scheren en er sokken van kan breien betwijfel ik… Het zouden dan zo wie zo wel warme kroes-sokken worden… In de winter blijven deze varkens wel lekker warm maar zo’n vacht lijkt me niet zo lekker in de zomer… Buurman boer zal dan best wel een parasol hebben voor deze wollebollen…