Hoop…

Hoewel de winterperiode nog maar net begonnen is en het echte winterweer nog moet komen begint er toch al wat “leven” in de tuin te komen… Door de voor deze tijd hoge temperaturen van de laatste dagen komen er hier en daar al puntjes van voorjaarsbloembollen boven de grond uit… Veel te vroeg natuurlijk… maar bloembollen houd je niet voor de gek… Die willen de blauwe voorjaarslucht zien bij wat warmere temperaturen… Nu was vandaag die blauwe lucht er wel bij tijd en wijle… maar de lente is nog heel ver weg… Ik zou als ik bloembol was me nog even terugtrekken onder de grond… maar dat kunnen bollen niet… Hun puntjes zullen waarschijnlijk bevriezen als het echte winterweer zich aankondigt… Wat wel nu al mooi in bloei staat is de Winterjasmijn… een klimplant afkomstig uit China… Met zijn schitterende gele bloemetjes brengt hij mij hoop… hoop dat het straks weer goed komt met mijn nu nog kale… kleurloze tuin…

Genieten…

Vanmiddag kregen we deze foto doorgestuurd van onze jongste kleinzoon… Hij was met zijn ouders en oudere broer aan het spelen in een natuurspeeltuin… Ondanks andere leuke speelobjecten ging zijn voorkeur uit naar water… modder en stokken…  Dat kan natuurlijk niet anders als je de poldergenen hebt gekregen van  je moeder… Die was ook vaak in haar jeugd in de polder te vinden… Met haar bootje of met de kano trok ze de polder in…  menig schaap die op de rug lag heeft ze teruggerold en ook lammetjes werden door haar uit de sloot gevist… Dit mannetje genoot dus vanmiddag met volle teugen… hij is zelfs nog voorover gevallen met zijn snoet in de modder… Een douchebeurt zal dus wel nodig geweest zijn…

Terugblik…

Het jaar 2021 zit erop… Een jaar met ups en downs… met hoogte- en dieptepunten… Corona zat ons weer behoorlijk dwars… maar gelukkig was er goed met de beperkingen te leven… althans voor ons dus… In januari genoten ik en onze kleinkinderen van een pak sneeuw… en in februari stond onze kleinzoon voor het eerst op schaatsen… Jong en oud genoten van de paar dagen waarop er weer eens geschaatst kon worden… Geen groot feest vanwege corona voor onze kleinzoon die 4 werd en naar de basisschool mocht… maar wel gezellig om de beurt gebak wezen eten… Met Pasen gingen we voor het eerst dit seizoen met de caravan weg… en wat was het koud met al die sneeuwbuien… Koningsdag kon weer niet gevierd worden zoals vorige jaren… maar de lawaai-optocht maakte veel goed… Verder genoot ik weer van de buurmeiden… van de vele dieren… insecten en vogels in onze tuin… en mocht ik in Streefkerk de mooiste tuin die ik ooit gezien heb bezoeken… Gelukkig kon ook de burendag op 1,5 meter doorgaan en aten we tussen de koeien erwtensoep met mede-dorpsbewoners bij buurman boer… En nu is het oudejaarsdag… een dag dus om terug te kijken naar het afgelopen jaar… Ik wens iedereen bij deze een ontzettend goed… liefdevol…  zonnig… gezond en virusvrij 2022…

Oplossing…?

Grauwheid troef vandaag… en het was regelmatig ook best druilerig…  Ik werd er een beetje triestig van… Dat heb je nu eenmaal in de wintermaanden… als het niet vriest krijg je met deze temperaturen dit sombere weer… De vogelvoederschaal werd zelfs een vogelbad… ook niks mee natuurlijk… maar toch heb ik hem vanavond maar leeggekiept… Waar ik wel blij van werd was van mijn derde COVID prik vandaag… hopelijk brengt het ons weer een stukje dichterbij de oplossing van de pandemie waarin we op het ogenblik leven…

 

Gezelligheid…

De voor ons rustige Kerstdagen zitten er weer op… We hebben netjes de coronaregels opgevolgd… en saampies de Kerstdagen doorgebracht… Niks geen gedoe… niks geen kalkoen… niks geen uren in de keuken staan… Gewoon de kerstverlichting aan… wat rustige muziek luisteren… kaarsjes aan… en wat lekkers bij de koffie en thee… Maar… zodra het kan en mag… de coronaregels niet meer gelden… gaan we met kinderen en kleinkinderen aan de verlate Kerstbrunch… want wat maakt het uit wat voor dag is…Het gaat om de gezelligheid en het samen zijn… 

Kerstcadeau…

Vanmiddag zag ik vanuit mijn keukenraam dit Roodborstje… het zat te snoepen van het restant van een vogeltaart wat op de grond gevallen was… Wat zijn ze toch leuk die Roodborstjes… en schuw… Althans diegene die in mijn tuin rondscharrelen… Het zal wel een Rus zijn… want de onzen trekken naar het zuiden in de winter… en de Russische roodborstjes komen hierheen… Onze roodborsten tikken toch tegen een raam… en deze deed dat niet… die vloog weg toen hij mij achter het raam zag staan… Gelukkig wel pas nadat ik de foto genomen had… Ik vond het een mooi kerstcadeau dat ik hem zag… Maandag ga ik wel nog even bij de vogeltaarten-winkel in onze wijk kijken of er weer nieuwe taarten te koop zijn… dit restantje is toch wel een beetje zielig…

Vrede…

Ik had ze begin deze week al gespot toen het gras nog bevroren was… twee koppeltjes krakeenden…  Of het doortrekkers zijn of dat ze hier inmiddels wonen weet ik niet… er hingen  geen kaartjes aan… Ze zwemmen gewoon tussen al de andere eenden… ze maken er geen probleem van dat ze “anders” zijn dan de rest… en dat is wederzijds… Trouwens de vrouwtjes krakeenden lijken precies op de vrouwtjes van de wilde eend… en zelfs die maken geen ruzie over hun zelfde verenkleed… Één en al vrede dus… of zou het een kerstbestand zijn…dat kan natuurlijk ook…