Kerstcadeau…

Vanmiddag zag ik vanuit mijn keukenraam dit Roodborstje… het zat te snoepen van het restant van een vogeltaart wat op de grond gevallen was… Wat zijn ze toch leuk die Roodborstjes… en schuw… Althans diegene die in mijn tuin rondscharrelen… Het zal wel een Rus zijn… want de onzen trekken naar het zuiden in de winter… en de Russische roodborstjes komen hierheen… Onze roodborsten tikken toch tegen een raam… en deze deed dat niet… die vloog weg toen hij mij achter het raam zag staan… Gelukkig wel pas nadat ik de foto genomen had… Ik vond het een mooi kerstcadeau dat ik hem zag… Maandag ga ik wel nog even bij de vogeltaarten-winkel in onze wijk kijken of er weer nieuwe taarten te koop zijn… dit restantje is toch wel een beetje zielig…

Vrede…

Ik had ze begin deze week al gespot toen het gras nog bevroren was… twee koppeltjes krakeenden…  Of het doortrekkers zijn of dat ze hier inmiddels wonen weet ik niet… er hingen  geen kaartjes aan… Ze zwemmen gewoon tussen al de andere eenden… ze maken er geen probleem van dat ze “anders” zijn dan de rest… en dat is wederzijds… Trouwens de vrouwtjes krakeenden lijken precies op de vrouwtjes van de wilde eend… en zelfs die maken geen ruzie over hun zelfde verenkleed… Één en al vrede dus… of zou het een kerstbestand zijn…dat kan natuurlijk ook… 

Volle bak…

Wat een drukte vandaag in het weiland… Er zijn soms dagen dat er geen kip te zien is in de polder… maar  vandaag waren er denk ik meer vogels dan mensen in ons dorp… Vooral ganzen… eenden… smienten en koeten…die nu het gras weer ontdooid is hun buik vol aten met voor hen dat lekkere groene goedje… Na het diner werd er gewassen… want dat was ook weer mogelijk… zonder dat de veren bevroren… Vooral de smienten waren daar erg druk mee… De schapen op de achtergrond waren net als de vogels ook aan het grazen… maar die mochten zich niet wassen…dat zou levensgevaarlijk voor hen zijn…

Koning Winter…

Vandaag kregen we van Koning Winter een toegift… nog een prachtige winterse dag met nog meer rijp dan gisteren… Ik geniet volop van zulke dagen… Diegenen die vanmorgen hun autoruiten moesten krabben dachten daar waarschijnlijk anders over… De tuin was toch zo mooi… al die klimop blaadjes met “gesuikerde” randjes… de besjes van de hemelse bamboe hadden ijskristallen hoedjes op… en de laatste bloeiende margrieten waren door de rijp onherkenbaar geworden… Morgen komt er zachtere lucht aan en keert Koning Winter terug naar het Noorden… Voor mij komt er dan weer tuinwerk aan… de bevroren éénjarige planten opruimen… 

Winter…

Vandaag is dus de winter begonnen… letterlijk en figuurlijk… want was het buiten mooi vanmorgen… Bevroren mist dat rijp geworden was… en er lag een laagje ijs op de slootjes… Wat een geluk toch dat wij in een zeeklimaat mogen leven… met vier seizoenen die allemaal anders zijn en elk hun eigen charmes hebben… Moet er niet aan denken dat alle seizoenen hetzelfde zijn… Zo saai…! Ik heb vandaag heel wat foto’s voorbij zien komen van deze eerste winterse dag… de één nog mooier dan de ander… Ik kan natuurlijk niet achterblijven… een foto gemaakt vanuit mijn huiskamer toen de zon bijna boven de horizon uitkwam… En weet je wat het fijne van het begin van de winter is… dat je zeker weet dat over 13 weken de Lente begint…

Voorteken…?

We zijn aan de laatste dagen voor Kerst begonnen… Geen donkere dagen deze keer want vanmiddag klaarde vanuit het noorden de lucht op… er was weer wat blauw te zien… Vanavond was zelfs de grootste kerstboom van Nederland in IJsselstein ook weer te zien vanuit ons huis… De laatste dagen zat hij verstopt achter mist en wolken… Men zegt dat het vannacht zelfs gaat vriezen… een mooi begin van de winter dus… die morgen officieel begint… Nu maar hopen dat dat een goed voorteken is voor de hele winter… heldere nachten… zonnige dagen… en mooi zwart ijs… 

Raar volk…

Wat is dat toch met Meerkoeten… in de zomer kunnen ze elkaar niet uitstaan… kunnen ze zelfs op een paar meter afstand elkaar het leven behoorlijk zuur maken… vechten ze elkaar de wetering uit… enkel en alleen om hun territorium af te bakenen… Maar in de winter is alles weer koek en ei… klitten ze bij elkaar… kunnen ze op elkaars bord schijten zeg maar… Ze eten… zwemmen en slapen met elkaar… en als het gaat vriezen houden ze met elkaar een wak open in het ijs…. Ze voeren een soort van oorlog met elkaar in de zomer en als ze elkaar misschien nodig hebben in de winter zorgen ze dat er weer vrede is… Een raar volk… die Meerkoeten…