Dwarrelen…

Door de harde noordenwind was mijn Gaura omgewaaid… maar een touwtje en een paar stokjes zorgden ervoor dat hij nu weer fier overeind staat… De Gaura of Prachtkaars is één van mijn favoriete planten… Hij bloeit behoorlijk lang… vraagt weinig zorg… en ziet er met zijn vlinderachtige bloemetjes nog mooi uit ook… Deze witte Gaura draagt de naam Whirling Butterflies… dwarrelende vlinders… en dat zegt alles over deze plant… Vanmiddag kon ik achter een windscherm heerlijk buiten zitten in de zon… dat was weer even geleden met die noordenwind van de laatste tijd… Daarom het windscherm maar neergezet… Het nadeel is dat ik dan de polder niet meer in kon kijken… Elk voordeel heeft zijn nadeel…

Artistiek…

Ik vond het uitgesproken kil vandaag met die noordenwind… Meestal heb ik de hele dag de achterdeur open staan maar vandaag bleef hij dicht… en dat voor augustus… Mijn foto is vandaag wat artistiek uitgevallen… Het is het hart van een Japanse Anemoon of Herfstanemoon die nu volop in tuinen in bloei staan… Ik heb de foto wat uitvergroot om te laten zien hoe mooi de Natuur kan zijn…hoe alles in elkaar steekt… Deze Japanse Anemoon is een plant die zich gemakkelijk vermeerderd via zijn wortels…je raakt ze dus nooit meer kwijt in je tuin… De oorsprong van de Japanse Anemoon ligt in de Himalaya… een gebergte dat helemaal niet in Japan ligt maar in Nepal en China…  vreemde naam dus… O ja… de vlieg die op de bloem zit is geen groene strontvlieg maar een Gewone Driehoekszweefvlieg… Ik heb de foto even laten zien aan  ObsIdentify… en die herkende hem meteen…

Hibiscus…

In veel tuinen zie je op het ogenblik Hibiscussen in bloei staan… Een winterharde…bladverliezende struik… met meestal witte of paarse bloemen… Bij mij staat de witte variant met donker roze hart vol in bloei… Zijn oorsprong ligt in Azië… het is dan ook de nationale bloem van Zuid-Korea… en familie van de Hibiscus die als kamerplant te koop is… Ook de Malva of Kaasjeskruid is verre familie… Als je de bloem goed bekijkt is het net alsof het roze hart er op geschilderd is… zo mooi… De struik is trouwens goed te vermeerderen… in de uitgebloeide bloem zitten zaadjes die heel makkelijk ontkiemen… Mijn struik is ook voortgekomen uit een zaadje… van de struik die bij ons moeder in haar tuin stond…

Ander weer…

Totdat deze wolkenluchten vanuit het noorden zich aandienden hadden we best redelijk zomerweer… Na een mistige zonsopgang kwam de zon te voorschijn… en heb ik nog lekker buiten kunnen zitten… Maar het weer verandert… dat was dus al goed te zien… De bewolking dreef vanuit het noorden ons land binnen… We krijgen weer een paar dagen met meer wolken… Je kan trouwens s’morgen en s’avonds al goed merken en voelen dat de herfst steeds dichterbij komt… De nachten worden frisser… mist in de morgen… en rond half negen in de avond gaan mijn schemerlampen al aan… Toch hoop ik nog op een mooie nazomer… zodat de caravan nog een paar keer gebruikt kan worden…

Oorspronkelijk…

Vandaag kregen we zomaar een prima zomerse dag… maar wel met een noord-oostenwind die onze achtertuin in blies… Omdat ik vandaag met kleindochter op pad was heb ik weinig buiten kunnen zitten maar shoppen met mooi weer is natuurlijk ook prima… Op mijn foto mijn Agastache… pas gepoot dus nog een klein exemplaar… Als je de groene bladeren kneust komt er een soort anijsgeur vrij… daarom wordt hij hier ook wel “dropplant “ genoemd… De paarse lipbloemetjes trekken veel bijen en vlinders aan… het is ook daarom dat ik de plant gepoot heb… Door kwekers is er al zoveel geëxperimenteerd en gekruist dat er inmiddels al vele cultivars met andere kleuren… hoogtes en breedtes te koop zijn…  Ikzelf houd niet zo van het gerommel met genen… ik houd het liever bij de oorspronkelijke plant… 

Experimenten…

Onze kleindochter verblijft een paar dagen bij ons… Ze verveelt zich als 15 jarige natuurlijk te pletter bij ons “bejaarden”… Vanmiddag ging ze wat experimenteren met mijn fototoestelletje… en maakte ze de onderstaande foto’s… en ik moet zeggen dat ze aardig gelukt zijn… Een selfie kon niet uitblijven natuurlijk en daar leende mijn tuinspiegel zich perfect voor… De foto’s die ze stiekem van mij maakte laat ik natuurlijk niet zien… die ga ik wissen… Morgen heb ik weer de beschikking over onze auto… dan gaan we wat shoppen… lunchen… naar de bios… en als afsluiter ergens dineren… Zin in…! 

Kleur…

Op deze on-zonnige zondag een kleurige foto van mijn rode Zonnehoed… De Latijnse naam is Echinacea Purpurea… want een beetje kleur op deze wat sombere zondag kan geen kwaad… De Zonnehoed is een vaste plant en kan wel ruim een meter hoog worden… Zijn afkomst ligt in Noord-Amerika… Er werden altijd geneeskrachtige eigenschappen aan hem toegeschreven… vooral bij verkoudheid…  maar tests met placebo’s hebben hem ontmaskerd… De stralenkrans van purperkleurige lintbloemen lokken de bijen en hommels naar het bruinkleurige hart voor de bestuiving… Ik vind het hart net een speldenkussen…zo scherp… nog een wonder dat insecten niet gespietst worden… Die stekels zullen best wel ergens goed voor zijn want alles in de Natuur heeft een bedoeling… is altijd voor iets of iemand nuttig…