Hapjes...

Wat een heerlijke tuinwerkdag was het vandaag... ik ben heel de middag bezig geweest om de tuin regenklaar te maken... En regen is voor de tuin heel hard nodig... de grond stuift gewoon als je er in rommelt... Vanavond ook nog even het gazon mest en kalk gegeven... dus laat die regendag maar komen morgen... Vanmiddag zag ik de eerste eendenkuikens achter moedereend aanzwemmen...  zo grappig... op een kluitje bij elkaar... zodat roofvogels in de lucht denken dat er twee eenden zwemmen... Dat die kleintjes dat al weten bij hun geboorte... Ze weten niet dat het meeste gevaar van onderen komt... van die knoeperts van snoeken die hier zwemmen... en van reigers die gek zijn op eendagskuikens... De meeste kuikens die op mijn foto staan eindigen dus helaas als lekker hapje...

 

Bijna...

Vandaag was het Koningsdag... met prachtig weer... Helaas net als vorig jaar een corona- Koningsdag... zonder aubade... zonder oranjebitter... en zonder waterspelen... Maar wel met een lawaai-optocht door het dorp met motorvoertuigen... met de toeschouwers op 1,5 meter... Groot en klein konden meedoen... en vooral groot was druk bezig geweest om hun voertuig zoveel mogelijk lawaai te laten maken... Vanmorgen om half acht werd ik al wakker van een sirene die waarschijnlijk uitgeprobeerd moest worden... Er deed echt van alles mee... van maaimachines... trekkers... brom- en motorfietsen zonder knalpot... tot omgebouwde auto’s met toeters en bellen... Ik heb genoten van al die creatieve heel grote jongens en meisje... het was bijna weer een ouderwetse Koningsdag... Bijna.....!

 

Wachten...

Na de verhuizing vandaag van (schoon) moeder was ik vanavond te laat thuis... vond ik het te koud... en had ik ook geen puf meer om buiten nog een foto te maken... Dan maar een foto van mijn Oleander die in de serre overwinterd heeft... en nu zowaar al in bloei staat... Ook heeft hij in deze overwinteringsperiode  veel knoppen gemaakt die nog moeten uitkomen... Maar hij moet eigenlijk nog even wachten met bloeien tot de zomer... Voorlopig blijft hij nog binnen staan tot de ijsheiligen voorbij zijn in mei... 

Spelbreker...

Pas na de middag kwam langzaamaan de zon te voorschijn... Fijn... dacht ik... lekker buiten zitten met een boek... Dat viel echter vies tegen... Ik heb diverse pogingen ondernomen... achter in de tuin... voor in de tuin... weer naar achter aan de wetering...  maar waar ik ook ging zitten... de wind bleef spelbreker... Het zag er zo lenteachtig uit vanachter het raam... maar buiten zitten was er ook vandaag weer niet bij... Op mijn foto de Damastbloem... een langdurig bloeiende vaste plant... die ik in mijn nieuwe bordertje geplant heb vanwege zijn heerlijke geur... Zijn roots liggen in de bergen... Alpen... Pyreneeën... Kaukasus... enz. en wordt behoorlijk hoog... Hij wordt ook vaak gewoon bij zijn Latijnse naam genoemd... Hesperis...  Voor hem heb ik... omdat hij wel 80 cm. hoog kan worden... een plekje uitgezocht uit de wind... Nu nog zo’n plekje zien te vinden voor mijzelf... 

Zonnebaden...

Zodra de zon nu schijnt komen de kikkers in de vijver weer te voorschijn... Ik heb ze ook al horen kwaken in de poldersloot... Ook zij zijn op zoek naar partners om voor kroost te zorgen... dat is tenslotte één van de taken van alles en iedereen op onze aardbol... zorgen voor nageslacht... Dit kleine kikkertje is er daar waarschijnlijk nog te jong voor... die zat heerlijk naast zijn grote stenen broer te genieten van de zonnestralen... Hij wel... ik vond de stralen niet warm genoeg om stil in te zitten... ik ben dus maar aan de zijtuin begonnen... alle planten moeten eruit getrokken worden... Daarna gaat er donker plastic over zodat alle onkruid zoals winde en muurt verstikken... en ik volgend jaar een onkruidvrije border heb... hoop ik... 

Verloren...

Nadat de mist opgetrokken was kregen we een zonnige dag... met wel nog steeds een noordenwind... En die voelt nog niet erg warm aan... Vanmiddag vond ik op ons gazon een vleugel... zo te zien verloren door een mus... Ik heb de vleugel maar bij de struiken gelegd waar de mussen altijd zitten... zo is hij goed terug te vinden door de mus die hem verloren heeft... Ik neem aan dat die mus hem wel terug wil... het vliegt namelijk erg lastig met maar één vleugel... Maar alle gekheid op een stokkie... er is dus een moord gepleegd in mijn tuin... op een mus... Ik heb mijn katten eens flink ondervraagd... maar die keken heel onschuldig... Het kan ook die sperwer geweest zijn die regelmatig door mijn tuin zweeft... Ik neem aan dat de dader zich nooit zal melden... dat de moord onopgelost blijft... 

Communie...

Vanavond zag ik wel drie ganzenfamilies in de wetering zwemmen... Het zijn grauwe ganzen die hier in de buurt gebroed moeten hebben... Voor mij is het de eerste keer dat ik in mijn buurt ganzenfamilies gezien heb... De laatste jaren trekken grauwe ganzen niet meer weg... en blijven ze na de winter hier om te broeden... Ganzen zijn monogaam... ze blijven hun hele leven bij dezelfde partner... ze broeden ook in kolonies dicht op elkaar... Als de kuikens uit het ei gekomen zijn blijven de verschillende families ook bij elkaar om zich zo tegen vijanden te weren... Dat zag ik dus vanavond... drie ganzenfamilies met kuikens bij elkaar... twee daarvan staan op mijn foto... de derde familie kon er net niet bij... Leuk hoor... weer eens wat anders... een ganzen-communie in de polder...