Keukenhof...

Deze zondag was donker en somber... de zon liet zich niet zien... en we zijn nog wel aan de zomertijd begonnen...  Gelukkig wordt ons huis opgefleurd met een giga-bos tulpen... Deze week was er een actie in ons dorp... er werden tulpen verkocht om hulptransporten te financieren naar vluchtelingen in Griekenland... Ik bestelde dus twee bossen... Toen ze gebracht werden waren het echter vijf bossen... Het bedrijf waar manlief wel eens bijspringt schonk alle medewerkers drie bossen als Paasgroet en om iedereen een hart onder de riem te steken in deze zorgelijke tijd... Gelijktijdig wilde het bedrijf ook deze actie ondersteunen... Ik vind dit een prachtige Paasgedachte... twee vliegen in één klap... Ik ben er blij mee... blij met mijn eigen Keukenhof in de kamer... 

Roots...

Vandaag zaten wij in het goede deel van het land... de meeste aangekondigde buien vielen ten noorden en ten zuiden van onze Waard... En het waren best pittige buien met hagel en onweer... Wel stond er een stevige wind... gelukkig hadden we onze tuinstoel in veiligheid gebracht... die had huisarrest... Tussen de Hortensia’s bloeit nu het Speenkruid... een niet uit te roeien plantje... En dat wil ik ook niet hoor... uitroeien... hij hoort hier namelijk... op deze plek liggen zijn roots... groeiden zijn wortels... Voordat wij hier kwamen wonen was dit weiland... en groeide het Speenkruid al hier... Hij was er dus eerder dan wij... Daarom laat ik Speenkruid staan waar ze ook opkomen... en natuurlijk ook omdat ik blij word van die fel gele bloemetjes... net als de hommels en bijen... Zodra Speenkruid uitgebloeid is verdwijnt het plantje weer... is er na enige tijd niets meer van terug te vinden... tot volgend voorjaar...

Mieren...

Vond ik een paar weken geleden een pol paars/blauwe bosanemonen onder mijn vlonder... vandaag merkte ik de witte bosanemoon op midden in mijn rozenperk... Hoe komt hij daar nu verzeild... zou je denken...  Nou dat komt dus door mieren... die de zaadjes van dit plantje meenemen naar hun nest omdat er aan dat zaadje een mierenbroodje hangt... Een mierenbroodje is een wit stukje dat bestaat uit suiker... eiwit... zetmeel... vetten en vitamines B en C... een lekkernij voor mieren...Soms breekt het mierenbroodje er onderweg af en valt het zaadje op de grond... en dan groeit er dus een nieuw plantje uit... Mierenbroodjes hangen ook aan zaden van andere planten... zoals maartsviooltje... smeerwortel... sneeuwklokje... ereprijs... zegge... en nog veel meer... Van mij mogen de mieren nog veel meer zaadjes verliezen van de bosanemoon... leuk om tussen de rozen te laten verwilderen... 

Arme Saar...

Het is goed te merken dat het voorjaar is... elke nacht en ook overdag hoor ik kattengejank van krolse katers en poezen... Waar al die echte katers... dus geen je-weet-wel katers... vandaan komen is mij een raadsel... Soms twijfel ik of dat er een kind huilt of dat het een krolse kater is...  Ook rondom ons huis loopt zo’n ongesneden kater te janken en overal tegen aan te sproeien... Die zit achter onze Saar aan... gesteriliseerd en allang in de overgang wat haar leeftijd betreft... Dat schijnt dus voor krolse katers niets uit te maken... Saar is er alleen niet zo van gediend om door zo’n stinkkater belaagd te worden... Zo ook vanmiddag... Saar lag plat op haar buik in het gras... bang als een wezel voor een rooie kater... Een flinke tik op het raam wil gelukkig wel eens helpen om katers te laten schrikken en weg te jagen... 

Nest...

Wat een heerlijke zonnige tuinwerkdag was het vandaag... Er konden vanavond weer heel wat klusjes van mijn lijstje afgeschrapt worden... Morgen nog wat schoonmaakklussen... en dan is het meeste werk in de achtertuin gedaan... Nu de zij- en voortuin nog... Tijdens het tuinieren vandaag vond ik vanmiddag dit eendennest met al twee eieren erin plus moedereend... Maar die schrok zo van mij dat ze weg is gegaan... Ik hoop maar dat ze wel terugkomt... anders moet ik op de eieren gaan zitten... Het nest zit wel op een ongelukkig plek... pal naast het pad naar de achterdeur... een super drukke route... Met mensen en mijn katten... Geen rustige plek dus om een paar weken te moeten zitten... Als dat maar goed komt... 

Longkruid...

Vandaag vond ik het toch nog te koud om in de tuin aan de gang te gaan... Wel heeft Ambrosius het gazon voor de eerste keer gemaaid... Ik zeg wel gazon... maar eigenlijk is het een knollenveld... Elke dag kijk ik of mijn experimentele klaver al opkomt dat ik in de herfst gezaaid heb... helaas nog weinig te zien... Het is te koud nog denk ik voor de groei... of de vogels hebben de zaadjes opgegeten... dat kan ook nog... Wel bloeide vandaag het eerste paarse bloemetje van mijn Longkruid... Het witte Longkruid bloeide al eerder... maar mijn paars-blauw-roze begint nu... Alle planten en bomen bloeien trouwens veel later dan vorig jaar door die vorstperiode in februari... En in onze tuin op het noorden bloeit alles nog later dan laat... Morgen ga ik aan de bak in de tuin... want volgens de weerman gaat de zon schijnen... 

Kwartaal...

Hij was weer prachtig... de zonsondergang... Vanuit het westen klaarde de lucht vanavond op zodat we de zon toch nog te zien kregen... Het was maar even... maar toch... Ik heb weer zitten genieten op mijn stoeppie... Nu de Lente is begonnen gaat... vanuit mijn standpunt gezien in onze tuin... de zon  onder bij de Goudriaanse molen... Als de zomer begint op 21 juni gaat de zon onder bij de Langerakse molen... Dat is dan precies het westen... De zonsondergangen van molen tot molen duren dus precies een kwartaal... de hele Lente... Ik begrijp nu een klein beetje hoe men heel vroeger de maanden en jaargetijden kon aflezen door de stand van de zon...