IJspret

Het kon vandaag... nog niet op de brede wateren maar op onze wetering en poldersloten werd druk geschaatst... Wat een gezelligheid weer in de polder... groot en klein... oud en jong... en ook de fanaten zag ik voorbijglijden... Voor veel kinderen was het de eerste keer dat ze op bevroren water stonden... en schaatsen ondergebonden kregen... Zo ook onze kleinzoon... die het ijs wel erg glad vond... Voor een bijna 4 jarige is sneeuw toch veel leuker dan ijs... Maar ja... het hoort nu eenmaal bij onze polder-opvoeding... leren fietsen... leren zwemmen... en leren schaatsen... Niet overal was het ijs nog betrouwbaar... bij bruggen moest nog gekluund worden... of gekropen... Al met al was het weer een ouderwetse ijspret-middag... in de zon en met weinig wind...

Ruimen...

Gisteren en vandaag heeft onze Gemeente ervoor gezorgd dat de straten in onze wijk weer berijd- en beloopbaar werden... er werd geschoven en gepekeld... en weer geschoven... De sneeuw werd aan het eind of aan het begin van een straat op een hoop geschoven... Zo ontstond er ook aan het eind van onze straat een berg sneeuw... helaas wel precies voor onze geparkeerde auto... Zou de Gemeente gewoon een ambtenaar in die trekker gezet hebben...? Manlief heeft de berg sneeuw handmatig verzet richting de walkant... zodat de auto weer bereikbaar was... Ondanks dit kleine ongemakje wil ik de Gemeente Molenlanden toch een veer in zijn reet steken... wij hebben in 40 jaar niet zulke begaanbare sneeuwvrije straten gehad... 

Ijsvloer...

En toen ging de zon schijnen vandaag... Tijd om naar buiten te gaan... tijd om mijn longen vol te zuigen met vrieslucht... en helemaal tijd om te gaan kijken hoe de ijsvloer op de boezem erbij ligt... Ook al schaats ik zelf niet meer... mijn schaatshormonen vliegen nog altijd alle kanten op bij de eerste vrieskou... Alleen al het geluid van krassende schaatsen op het ijs... het geluid van werkend ijs... de scheuren die voor je uit vliegen... ik kan het niet missen... De boezem is afgelopen nacht dus dichtgevroren... zwart ijs ligt erin... met aan de kanten wat sneeuwijs... Ook zijn er nog wat vogelwakken... het grootste wak ligt precies op de plek waar de stempelpost moet staan... maar helaas... als “HET” kan moet je zelf stempelen onderweg... en ook zelf je medaille aanschaffen... De echte liefhebbers malen daar niet om... het is het gevoel... het glijden... de ijsgeluiden... de stilte in de natuur... en het bezig zijn wat telt... Dat is het belangrijkste... en ik ga dan naast het ijs sfeer proeven en mee genieten... 

Voederen...

Als vogel moet je nu soms diep graven in de sneeuw om aan eten te komen... Zelf maak ik regelmatig de voederplaats sneeuwvrij... maar toch moest dit Vinkje met zijn snuit de sneeuw in om de zaadjes te zoeken... Door de stuifsneeuw waait de bak met vogelzaden telkens weer vol met sneeuw... Morgen stopt het met sneeuwen dacht ik... dan ga ik alles is goed sneeuwvrij maken voor de vogels... en veel eten neerleggen... Wie weet wat voor vreemde vogels daar op af komen... 

Lawine gevaar...

Nou... die 20 centimeter sneeuw kon ik vanmorgen nergens vinden rondom ons huis... Op mijn paadjes lag zelfs helemaal geen sneeuw... De straffe oostenwind stond recht op ons huis en zorgde ervoor dat de sneeuw die er viel rechtstreeks naar de buren waaide... Wel was het koud... ook in huis... want de cv-ketel had küren... het werd niet warmer dan 19 graden in huis... Ons campingkacheltje bracht uitkomst... zodat het toch nog iets behaaglijk werd... Voor het eerst in Goudriaan dreigt er lawinegevaar... te zien op mijn foto... Hopelijk gaat er geen dier of mens op die sneeuwrand lopen want dan ligt die in de sloot... Ook jammer dat er nu sneeuwijs in de sloot ligt... best gevaarlijk om straks op te schaatsen... of te lopen... Sneeuwijs is erg bros... en kan zo maar afbreken... dat komt omdat er tussen de bevroren natte sneeuw lucht blijft zitten...  Oppassen dus deze week... !

Code rood...

Wat een paniek toch in ons kikkerlandje... om 20 cm. sneeuw en kou... Er werd vandaag volop in de supermarkten gehamsterd... Code rood... we mogen dus niet de weg op... treinen gaan minder rijden... enz... Hoe zouden ze dit gedoe van ons vinden in Scandinavië... Rusland... Canada... Oostenrijk... Zwitserland... landen waar meters sneeuw vallen... Daar lachen ze zich kapot om onze 20 cm. sneeuw denk ik... en alle paniek daarom heen... Corona is even naar de achtergrond geschoven... alles draait nu om de Siberische week die er aan komt... Ik maak me niet druk... ja over mijn planten die kunnen bevriezen... de mens wikt... maar de Natuur beschikt... toch...? Ik verheug me zelfs op de sneeuw en op de foto’s die ik daar van kan maken... laat maar komen... Op de foto poes Fien... die heeft zich vast ingegraven in haar mandje... lekker warm...! 

Vogels...

We maken ons op voor een “Siberisch” weekend... Nou vind ik Siberisch een tikkeltje overdreven hoor voor 20 cm. sneeuw... Vroeger toen ik jong was.... enz... Eerlijk gezegd mag er van mij wel een meter sneeuw vallen... dat is pas Siberisch... Maar ik zit lekker binnen... voor mensen die de weg op moeten is het natuurlijk niet leuk... Gelukkig is het weekend... de meesten mensen zijn thuis... maar toch... Vanmiddag was het nog prima weer om wat dingen sneeuw- en ijsveilig te stellen... Stenen potten staan nu op zijn kop... glazen schalen staan inmiddels in de schuur... en de kaasvaatjes die vol water stonden zijn leeggegooid... Morgen de buitenkraan nog afsluiten... planten afdekken... en een gieter vijverwater vullen met drinkwater voor de katten... voordat die dicht vriest... Laat maar komen dat Siberische... Nadat die hele grote vogel in de boom op de foto gevlogen was... kwamen deze tortelduiven nog even hun buikjes dik eten... Turkse Tortels zijn het... herkenbaar aan hun zwarte halsband... en hun grappige gekoer... drie tonen en als je goed luistert hoor je duidelijk... I love you...