Liefde in de polder...

Vanmiddag zag ik dit bijzondere tafereel... baltsende zilverreigers... Helaas zijn de foto’s niet al te scherp... het blijft lastig... foto’s maken vanachter het glas... Ik had dit nog nooit eerder gezien... hoe de reigerman wat stoer en patserig... met zijn vleugels wijd en nek gestrekt... op het reigervrouwtje afliep... Althans dat neem ik aan... dat het man en vrouw waren... Ze draaiden wat om elkaar heen... allebei met gestrekte nekken... om daarna een soort ballet-uitvoering te doen... Een pas-de-deux zeg maar... een paringsdans... met op de achtergrond de wind als muziek... Het was zo mooi om te zien... echt... Tot de werkelijke daad kwam het niet... nog niet... maar dat ze verliefd zijn is wel zeker... 

Spannend...

Het was een spannende dag voor ons... zou het wel... of zou het niet... (Schoon) moeder is gisteren getest op corona... en vandaag zou de uitslag bekend worden... We zijn nog nooit zo positief geweest over een negatieve uitslag... Wel heeft ze een longontsteking te pakken... en voor haar leeftijd... zaterdag hoopt ze 97 te worden... is dat ook best wel gevaarlijk... maar corona had ze nooit overleefd... We zijn dus best opgelucht... ook voor ons zelf en onze omgeving... Ik kreeg van een heel lief meelevend medemens de bos tulpen die op de foto staat... Dit keer echte tulpen... voor een bewezen dienstje... Dat maakte deze spannende dag helemaal goed... de kers op de taart zeg maar... Lief medemens... bedankt voor deze lentebode...

Onstuimig...

Het was onstuimig buiten... regen... wind... en hoge golven in de wetering... Vanmiddag hebben we eerst maar eens wat kerstversieringen buiten opgeruimd... De kerstboom en de verlichting aan de Theewagen mogen nog even... die kunnen wel tegen dit onstuimige weer... Verder was het vandaag voor ons gewoon een tutteldag... niks hoefde en alles mocht... Zelfs lunchen met je bord op je schoot... alleen wilde poes Fien mee eten... dacht ze... Niet dus... deze boterham was voor mij alleen bestemd....ik kom ook niet aan haar brokjes... 

Blue Monday...

Vandaag was het Blue Monday... de meest deprimerende dag van het jaar... verzonnen door een Britse psycholoog die dat met formules en rekenmethodes wetenschappelijk bewezen heeft... Depri-maandag is de laatste maandag van januari in een volle week waarin de mensen zich treurig... neerslachtig en weemoedig voelen... Dit zou te maken hebben met het idee dat de goede voornemens mislukt zijn en de vakantie nog heel ver weg is... Nu is de kleur blauw wel mijn lievelingskleur... maar aan Blue Monday doe ik niet mee... Een wonder dat de commercie er nog niet aan mee doet... dat we allemaal op deze dag blauwe dingen moeten kopen... of zoiets... Erg geleerde mensen draaien soms wat door... zoals deze psycholoog of misschien is hij wel familie van Harry Potter... Ik vind hem zo wie zo een vreemde snuiter... Op mijn foto Hyacinten die ik vorige week... voor de vorst... binnengehaald heb... om het voorjaar in huis te halen... Ze beginnen nu wat te kleuren... en worden dus blauw... Heel toepasselijk voor deze maandag...

Erg kort...

Al gauw waren vanmorgen de resten van de gisteren gevallen sneeuw weggedooid... Het was een erg korte winterperiode... maar wanhopen doen we nog niet... Het is nog geen maart... Verder was er weinig te beleven in de polder... althans niks spectaculairs... Alle vogels en dieren deden hun eigen ding... eten dus... Het is vandaag dus een heel kort blogje geworden... iedereen een fijne werkweek...!

Sneeuw...

Nou... de sneeuw die voor vandaag was aangekondigd viel erg tegen... Voor mij dan hé... ik had een pak sneeuw verwacht... van grote vlokken waarin je de ijskristallen kan zien... Ik vond het nu maar zielige... motterige sneeuw... en zeker geen 2 á 3 centimeter dik... Misschien is er op andere plaatsen wel een behoorlijke laag gevallen... maar hier in mijn tuin was het maar een dun laagje suikersneeuw... Maar alles beter dan niets... ik kon toch nog wat sfeerplaatjes schieten rondom ons huis... en kinderen genoten zeker van het dunne laagje... Voor de mensen die toch naar buiten moesten was dit dunne laagje sneeuw  natuurlijk geen pretje... maar voor mij was het veel te weinig...

Buikschuiver...

Vanmorgen lag er een dun laagje ijs in de sloot... het wintert dus een ienimini beetje... Wel ijs dus... maar nog geen pret... Vannacht gaat het sneeuwen zegt men... ik ben benieuwd... Zou leuk zijn voor de jeugd morgen... wel sneeuw... en ook pret.... Poes Saar dacht vandaag al veel pret te hebben... Er liepen twee hoentjes in het weiland te foerageren... een ouder met kind... Saar zag dus biefstukjes op poten... en schoof met haar buik over de catwalk richting weiland... Gelukkig zijn hoentjes niet gek en hadden die buikschuiver al snel in de gaten... en vluchtten richting de wetering... Nou had Saar ze zo wie zo nooit te pakken gekregen want ik hield alles goed in de gaten... klaar om naar buiten te hollen om in te grijpen...