Ruimen...

Tussen afgevallen blad en afgewaaide takjes bloeien toch nog wat violen... winterviolen... Dus eigenlijk horen ze gewoon te bloeien... maar omdat ik nooit meer de uitgebloeide violen eruit gehaald heb... zijn ze gestopt met het maken van de knoppen... De plant dacht dat zijn taak al vervuld was omdat er in de uitgebloeide bloemen zaad gevormd was... Zodra ik even tijd heb ga ik de uitgebloeide violen er alsnog uithalen... en hoop ik dat er weer knoppen gemaakt gaan worden...Vandaag ben ik begonnen met het opruimen van de kerstversierselen in huis... buiten laat ik het voorlopig nog hangen... het is zo gezellig met al die lichtjes...zeker aan het eind van onze doodlopende straat waar het altijd zo donker is... en trouwens...de Driekoningen moeten ook nog komen... 

Fleurig...

Ik had er nog nooit van gehoord... maar ze bestaan dus echt... donkere dagen na Kerst... We zitten er nu midden in... ook vandaag... Nu maar duimen dat het a.s. woensdag beter weer is... dan is het Driekoningen... Het weer van die dag houden we 6 weken lang volgens overlevering... Inmiddels weten we dat het weer alles te maken heeft met hoge- of lagedrukgebieden...  het kan dus vriezen of dooien... Tijdens de eerste nachtvorst van een paar weken geleden zijn de knopjes van mijn tuin-cyclaampje bevroren... vergeten binnen te zetten... en ook haar blaadjes waren slap geworden... Maar ze heeft zich herpakt... en weer nieuwe knopjes gemaakt... en staat nu weer in bloei... Ze fleurt deze donkere dagen voor mij helemaal  op... Ik heb ze nu dicht bij de achterdeur gezet... zo voor het grijpen als er weer nachtvorst komt...

Sereen...

Er heerste vandaag rust in de polder... geen landbouwverkeer... geen vuurwerk meer... en ook geen jagers... Er lag een serene rust over de wazige polder... Zelfs de smienten en ganzen waren niet te horen... ik heb zelfs geen idee of ze er nog wel zijn... of ze niet verjaagd zijn door het geknal wat ondanks het vuurwerkverbod toch te horen was... Vooral ten noorden van ons huis... richting de Lek... was het geknal best heftig... Doordat het vandaag zo stil was kwamen vaste gasten weer tevoorschijn... ook het ijsvogeltje was weer van de partij... die kon lekker vissen vangen met deze stilte... Want als kind werd mij altijd gezegd dat ik stil moest zijn bij het vissen... anders jaagde je de vissen weg... Ik vraag me nu inmiddels af of vissen wel oren hebben... 

2021...

1 januari 2021... een nieuw jaar ligt voor ons... een jaar waarvan we gelukkig niet weten wat het ons gaat brengen... maar waarvan we wel hopen dat het ons misschien gaat brengen... Hoop dat we corona de baas worden natuurlijk... dat er sterk ijs mag komen... een mooie zomer om met de caravan op stap te gaan... en het belangrijkste... dat we gezond mogen blijven... Toch zijn er ook wel zekerheden dit jaar... het wisselen van de seizoenen bijvoorbeeld... want de Natuur trekt zich niets aan van ons mensen... virussen... en onze economie... die bepaalt zelf wanneer het tijd is om te groeien en bloeien... Vanmiddag zag ik al knoppen in mijn Camellia zitten... klaar om in februari uit te komen... Voor de foto best wel saai... alleen die knoppen... daarom heb ik de uiteindelijke bloem er bij gezet... De knoppen zijn dus van dit jaar... de bloem van vorig jaar... een beetje van wat was... en een beetje van wat gaat komen... Voor iedereen een goed 2021...!

Wens...

De laatste dag van 2020... een dag om even terug te kijken... ik doe dat met deze foto... Ik vond dit namelijk de mooiste foto die gemaakt is dit jaar van ons dorp Goudriaan... Niet door mij zelf... maar door boswachter Jonathan... die zette deze foto op twitter... Ik mag namelijk niet in dit gebied komen... ons boezemland... want dat staat onder beheer van Staatsbosbeheer... Maar door Jonathan kunnen wij er toch van meegenieten van het prachtige Veenpluis dat in bloei staat... met daartussen wilde orchideeën  ... Wat zou ik toch graag een keer willen meelopen met deze boswachter om zelf foto’s te kunnen en mogen maken in dit prachtige gebied rondom Goudriaan... 

Buurten...

Langzaamaan gaan we richting het einde van dit rare jaar... een jaar dat ons nog lang zal heugen... Als ik nu... woensdagavond... naar buiten ga ruik ik de oliebollen al... want buurman Theo is al begonnen met bakken om heel veel inwoners van Goudriaan morgen van oliebollen te voorzien... Vannacht ga ik even buurten... want het wordt voor hem een lange nacht... en dag... en afleiding is voor hem best wel welkom denk ik... Verder was het vandaag weer een grauwe saaie dag... ondanks de rozenbottels die hier en daar in de tuin nog voor wat kleur zorgen... 

Vreemde vogel...

Op het ogenblik lijken alle dagen een beetje op elkaar... in de morgen redelijk goed weer en wat zon... en in de middag regen en vroeg donker... Gewoon saaie thuisblijf-dagen... wel voor het goede doel... voor de bezetting van de ziekenhuizen... al gloort daar nog geen licht aan de horizon... Nog even met z’n allen doorbijten dus... Ik moet steeds denken aan een liedje uit de oorlog...” Eens zal de Betuwe in bloei weer staan...”  dat kwam toen ook goed...  Vanmorgen zag ik dit dier in de sloot staan... een vreemde verschijning... een kop op een stokkie... Het was een blauwe reiger natuurlijk... maar ik vond zijn snavel wat aan de korte kant... en de punt aan het uiteinde was ook minder scherp...Waarschijnlijk een reiger met een beperking.... ook dat komt in de dierenwereld voor... Gelukkig zag hij er weldoorvoed uit... dus zijn snavel doet het nog wel...