Rustig...

We hadden een rustige zaterdag... Nu zijn alle zaterdagen sinds de corona pandemie voor ons rustig... we doen geen boodschappen meer... die worden door Appie thuisgebracht... en onze zaterdagse lunch kan ook niet meer door gaan... Die mis ik wel trouwens... Maar alles beter dan corona krijgen... Een buurtgenote heeft het ook... en die is heel ziek... en dat gun je niemand... Het was zo rustig vandaag dat ik na jaren weer naar de intocht van Sinterklaas op tv heb gekeken... en het was nog leuk ook... In de polder heerste ook rust... er waren deze zaterdag geen jachtpartijen... Wel was het gezellig druk op mijn voedertafel... de mezen vlogen af en aan... de mussen in de heg hadden weer eens een “vergadering”... er werd druk getetterd... totdat ik even naar buiten moest... toen werd het doodstil in de heg... Misschien hadden ze het wel over mij... iets dat niet voor mijn oren bestemd was....

Blauwe uur...

Het gebeurt niet veel dat ik als avondmens het “blauwe uur” aanschouw... Dat is het uur voor zonsopkomst... wanneer de lucht al blauw kleurt maar de zon nog niet boven de horizon in het oosten te zien is... Het is zeg maar de periode van schemering voorafgaand aan zonsopkomst... ook wel dageraad of ochtendgloren genoemd... Vanmorgen gloorde het prachtig... hoewel er wel wat wolkenvelden de blauwe lucht een beetje verpestten... En als je goed kijkt naar mijn foto zie je ook nog de maan door de bomen schijnen... Ik heb echt zitten genieten van dit uur... na een waardeloze... slapeloze nacht... Maar gelukkig heeft elk nadeel zijn voordeel... toch...?

Gewitterwolke...

Siergrassen zijn op het ogenblik veel gewilde planten in tuinen... Zelf houd ik meer van bloeiende planten... maar in moderne “less is more-tuinen” komen ze veelvuldig voor... Bij onze buren staan ook siergrassen... Miscanthus sinensis “Gewitterwolke”... onweerswolken... De Nederlandse naam is gewoon Prachtriet... Ze staan precies op de scheiding van onze tuinen... aan de westkant... dus ik kan er ook van genieten... En zeker als de zon de aren in het zonnetje zet... dan lijkt het wel of er lichtjes in de aren zitten... Ik hoop wel dat er in al die bloeiende aren geen zaadjes zitten... met de bijna altijd waaiende westenwind liggen die straks wel in onze tuin...

Taai...

Wat is de Geranium of Ooievaarsbek toch een taaie plant... Ik had de planten in augustus gekortwiekt... tot op de grond... maar ze zijn weer uitgelopen en nu staan ze opnieuw in bloei... Kan ik ze straks nog een keer afknippen... maar straks is pas volgend voorjaar hoor... na de vorst... Want als ik hoor van mensen hoeveel noten er dit jaar zijn... hoeveel appels en peren... dan schijnt het dat we een strenge winter krijgen... Als er genoeg voorraad voor mens en dier is voor de winter... dan krijgen we een lange... strenge winter... zeiden mijn voorouders altijd... want de natuur regelt zichzelf... Maar nu dwaal ik wat af... ik had het over mijn taaie Geranium... die mijn saaie tuin nu weer wat kleur geeft... Wat een dankbare plant... één van mijn favoriete tuinplanten met weinig ziektes... slakken en luizen laten hem ook links liggen... of rechts... zoals in Engeland... Een aanrader dus voor alle siertuinen....

Schaapskudde...

Ik eet nog steeds mijn boterham tussen de middag buiten op... Heerlijk om nu nog in de zon te kunnen zitten en te genieten van haar warmte... En natuurlijk heel veel vitamine D op te kunnen slurpen tegen rare virussen... Op mijn foto een schaapskudde op het weiland achter onze kerk dat volgens mij van Staatsbosbeheer is... het weiland dan hé... Welke kudde dit is weet ik niet... maar waarschijnlijk is het de kudde van de Fam. van de Dool uit Langerak... Wat is polder Oud-Goudriaan toch mooi... zeker dit stukje... met rietkragen langs de boezem... de paddenpoelen op de voorgrond... en de kade richting de Westermolen... En met die prachtige herfstkleuren zou het zo een schilderij kunnen zijn van de Dortsche schilder Albert Cuyp... Maar helaas... die leeft al 350 jaar niet meer...

Genieten...

Omdat het mooie herfstweer nog steeds aanhoudt heb ik vanmiddag nog een stukje gewandeld... Heel ver van huis ben ik niet geweest want m’n heup speelde toch weer wat op... en wat voel je je dan toch krakkemikkig... Maar niet gezeurd en getreurd... er zijn ergere dingen die je kan overkomen... zeker in deze coronatijd... De ziekenhuizen liggen weer overvol met mensen die het verschrikkelijk moeilijk hebben... die grote kans hebben dat ze het niet overleven... Laat mij dan maar lekker strompelen op de Postkade... en genieten van het weer en de natuur... 

ZEN...

Zondag... rustdag...zendag... Alles vandaag straalde rust uit... alles was ZEN... zoals dat tegenwoordig heet... ZEN is eigenlijk een vorm van Boeddhisme... en heeft alles te maken met innerlijke rust en innerlijke groei... Wij gebruiken het woord ZEN tegenwoordig meestal als synoniem voor rust... Mijn foto van vandaag straalt dus heel veel ZEN uit... poes Saar zit dromerig te kijken... is heel ZEN... op de wetering is geen rimpeltje te zien... straalt heel veel ZEN uit... en de buurmeiden lopen heel ZEN te grazen... Voor mij straalde dit beeld gewoon heel veel rust uit... zondagsrust...