Prikkebol...

Nog een paar weken en dan zijn ze rijp... de vruchten van de Tamme Kastanje... Aan de twee bomen in onze tuin staan dit jaar heel veel prikkebollen... genoeg om straks met Kerst een hele familie kalkoen te vullen met kastanjepuree... De oorsprong van de Tamme Kastanjeboom ligt in de landen rond de Middellandse Zee... en heeft helemaal niets te maken met onze wilde Kastanje bomen... ze zijn zelfs geen familie van elkaar... Er groeiden 200 jaar v.Chr... in de ijzertijd... al Wilde Kastanjes rondom de Middellandse Zee... en men denkt dat de Romeinen de wilde kastanjes meegebracht hebben tijdens hun veldtochten naar het noorden. Ze dienden als voedsel voor de legioenen... van kastanjemeel bakte men brood... nu nog trouwens... en de kastanjes kan je poffen... In de zuidelijke landen is het ook nu nog een lekkernij... gepofte kastanjes... De boom kan wel 30 meter hoog worden en 500 jaar oud worden... Op de flanken van de vulkaan Etna op Sicilië staat een Tamme Kastanje die 2500 jaar oud zou zijn...  Van het hout van de Tamme Kastanje dat erg lijkt op eikenhout... maakt met hekjes... latten die met ijzerdraad aan elkaar vast zitten... Mijn tamme kastanjes dienen straks als voedsel voor de gaaien en kraaien... ook eekhoorns en wilde zwijnen zijn er gek op... maar die wonen hier niet... Jammer...

Zwanenbloem...

Na het mooie weer van gisteren viel het vandaag wat tegen... Koud was het niet... er viel soms wel wat nattigheid... We moeten het maar nemen zoals het komt... toch...? In de sloot naast ons huis bloeien nu de Zwanenbloemen... een teken dat het slootwater voedselrijk is... voedsel waar algen gek op zijn... Dat komt door de modder in de sloot... Daarom worden de sloten eens per jaar opgeschoond... uitgebaggerd... om algengroei te voorkomen zodat het zonlicht tot op de bodem kan komen... Ook helpt het opschonen van een sloot voor een betere afvoer van het te verwachten regenwater in de herfst en winter... Totdat buurman boer gaat opschonen geniet ik nog van de Zwanenbloemen... maar gelukkig blijven er altijd wel wat Zwanenbloem-wortels in de overgebleven modder achter voor volgend jaar... 

Herfst...?

De kop van de maand september is er al weer af... Gisteren begon voor de weermannen en -vrouwen de meteorologische herfst... Vandaag was het gelukkig nog zomer... voor mij zelfs een perfecte zomerse dag... niet te heet en niet te koud... precies goed om lekker buiten te vertoeven...  Ik kon zelfs weer mijn boterhammen buiten opeten... soort picknicken in eigen tuin...  Tussen het vertoeven door ook nog wat tuinklusjes gedaan... want dat onkruid blijft maar groeien... en de potplanten blijven maar om water vragen... Ook natuurlijk nog wat bloemenfoto’s gemaakt waarvan deze compilatie... Voor mij mag het in september dit weer blijven... ik neem aan voor iedereen... maar ja... wij hebben het niet voor het zeggen...

Huiselijk...

Ik merk aan de katten dat het ‘s avonds en ‘s nachts weer kouder wordt... Waren ze de afgelopen weken eigenlijk nooit binnen... nu zijn ze... zodra het donker wordt... weer van de partij... Elk poezebeest zoekt zijn of haar eigen plekje weer op in de huiskamer... Saar ligt weer in haar ei... Fien zocht haar mand weer op... alleen Jansen is nog zoekende naar de juiste plek... die heeft verschillende plekjes in ons huis... Vaak ligt hij op de bank tegen manlief aan... maar omdat die al naar bed was... sliep hij nu op zijn schoenen... Voor Jansen toch nog dicht bij manlief... De avonden worden zo best weer gezellig en huiselijk...

 

Gewond...

Een heerlijke droge dag kregen we vandaag... zo maar... helemaal voor niets... Ik ben dus veel buiten geweest... tussen de maandagse bezigheden door...  Vanavond de wekelijkse boodschappen weer gedaan... omdat er dan bijna geen mensen in de supermarkt zijn... vanwege corona... Op de terugweg zag ik weer een prachtige zonsondergang... eenmaal thuis was ik echter te laat om foto’s te maken... Wat gaat het toch hard met die zonsondergangen... vergeleken met een paar weken geleden gaat de zon nu al weer een half uur eerder onder... Toch heb ik nog even op mijn stoeppie gezeten en wat foto’s gemaakt... En wat is het dan toch een zielig gezicht dat onze prachtige... karakteristieke... dorpsgezichtsbepalende molen zo gewond is... Ik las dat de molenstichting een crowdfunding gestart is voor een nieuwe wiek... Ik vraag me toch af of de gemeente Molenlanden niet wat bij kan passen van de miljoenen die ze kreeg van de provincie voor onderhoud van de Plasjes... Of zou dat niet mogen van de Provincie... Dan ga ik wel een keer de plasjes maaien... Wie doet er mee...? 

Akkerhommel...

Wat zijn het toch mooie insecten... die hommels... Vriendelijke vliegende zoemende bestuivers... Steken doen ze bijna niet... alleen als ze in de knel komen te zitten... Geen één sier- of groentetuin kan groeien en bloeien zonder deze nuttige dieren... De allerliefste en vriendelijkste hommel is de Akkerhommel... een harige dikke goedzak... met een beatle kapsel... Ik zag hem vandaag... tussen de buien door... op mijn paarse kattenstaart zitten... even maar hoor... want het is een druk baasje... die rap van bloem naar bloem vliegt... Toch lukte het mij om hem voor de lens te krijgen... wel na een paar pogingen hoor... 

Klavertjes onkruid...

Met wat de weerman voor vandaag voorspeld had... vond ik het hartstikke meevallen... Vanmiddag heb ik zelfs nog lekker in de zon buiten kunnen zitten... Ook heb ik nog mijn rozenperken onkruid vrij gemaakt... Ik word helemaal gestoord van dat klavertjes onkruid... dat overal opkomt... zelfs in het grind... Naast de pispotjes of winde krijg ik dit plantje ook niet uitgeroeid... Zodra de zon ging schijnen gingen de bloemetjes van de Portulaca weer open... en kwamen de bijen van hun nectar snoepen... Wat is het toch een dankbaar plantje... dat zich zelfs uitzaait... wat ik nooit geweten heb... Daar waar ze vorig jaar stonden groeien nu nieuwe jonge Portulaca’s... Natuurlijk op een plaats waar ik ze eigenlijk niet wil... maar ja... de Natuur regelt het zelf wel... legt de mens gewoon haar wil op... en meestal accepteer ik dat wel...