Vermiljoen...

De meeste bloemen in mijn wildebloemen tuintje zijn inmiddels uitgebloeid... ze staan nu zaadjes te maken voor volgend jaar... De Cosmea begint nu pas te bloeien... Ze zijn er in het roze... dieproze... wit... rood en vermiljoen... stond er op het zakje met zaadjes... Vermiljoen... van deze kleur had ik nog nooit gehoord... dus dat heb ik maar even opgezocht... Vermiljoen is een mineraal met rood-oranje pigment... wat gebruikt wordt voor het kleuren van verf... drukinkt... kunststoffen enz... De kleur van de rode baan in de Nederlandse vlag wordt in de wet aangeduid als “helder vermiljoen”... Weer wat geleerd dus... Mijn Cosmea is gewoon dieproze... 

Sterke maag...

 Vanmorgen werden de woekerende waterplanten door het Waterschap verwijderd... De planten werden door een bootje van de bodem losgewoeld en daarna opgeschept en op de walkant gedeponeerd... Met dat woelen door de modder kwamen er ook waterdieren boven drijven... zoals kleine visjes en zelfs kreeften... De kokmeeuwen waren er als de kippen bij om al dat kleine spul te vangen en op te eten... Zelfs de kreeften werden met bast...scharen en al verorbert... Dan moet je toch een sterke maag hebben lijkt mij... 

En het regent...

zonnestralen... Dat liedje zat vanavond in mijn hoofd... toen de zon achter de wolken verdween... De aankomende week gaat het zelfs zonnestralen hozen... het wordt tropisch... en dan zing ik de rest van het liedje van Acda en De Munnik...  Oh..oh..oh... even rustig ademhalen... 

Overgang...

Vandaag was het wat het weer betrof een overgangsdag... zo noemt men dat... een dag tussen wat kouder- en warm weer... Wat mij betreft mag het alle dagen overgangsdagen zijn... vandaag hadden we zon... droog en luchtig weer... Ik ben niet zo van die tropische temperaturen... het wordt voor mij de komende dagen binnenzit-weer... Vanavond de voortuin nog even onkruidvrij gemaakt en de heg geknipt... Het kan maar weer gebeurd zijn... toch...? De jonge fuut op de foto begint gelukkig wat bij te trekken... het lelijke pyama-verenpak verdwijnt langzaam naar de achtergrond... Hij of zij... begint ook al zelf te duiken om visjes te vangen... maar is pa of moe fuut in de buurt bedelt hij nog steeds om eten... Dat is natuurlijk veel handiger dan zelf vangen... 

Bye...bye...

Vanavond kwam de zon toch nog even om het hoekkie kijken... De buien van vanmiddag trokken richting het oosten weg... Ik heb samen met je-weet-wel-kater Jansen op mijn stoeppie de buien uitgezwaaid... bye bye regen... laat die zon nu maar weer komen de komende week... Het is namelijk nog steeds vakantie...

Waterleven..

Deze zondag was een dag om bij te komen... dat is de zondag zo wie zo al na een werkweek... maar vandaag was het ook bijkomen van de warmte van afgelopen week... De wind kwam uit het noord-westen en zorgde voor luchtig weer... Door de openstaande ramen verdreef die wind namelijk ook de hitte uit ons huis... Even verkoeling voordat de volgende warmteperiode aanbreekt... Vandaag heb ik de op dit moment groeiende en bloeiende waterplanten in de sloot langs ons huis op de foto gezet...  Krabbescheer... Gele Plomp... Pijlkruid... en de Grote Egelskop... waterplanten die van voedselrijk water houden...   De zilverreiger in het midden van de foto is wel geen plant maar hoort wel bij het waterleven rondom ons huis... vind ik... Hier loert hij op wat lekkers... Ook waterleven in de sloten hoort bij het polderleven... Wat zijn we toch bevoorrecht dat we hier mogen wonen en leven...

Anders...

Vanmorgen was het nog bewolkt na de onweersbuien van afgelopen nacht... Goed weer dus om wat tuinwerk aan te pakken... De Roos bij de Theewagen heeft een nieuwe steunpaal gekregen en alle afgevallen staarten van de tamme kastanjebomen zijn ook opgeruimd... Om 16.00 uur kwam de zon weer tevoorschijn en werd het voor mij te warm om verder te tuinieren... Tijd om nog even op het terras te genieten van het polderleven... De foto’s tonen dezelfde polder... dezelfde sloot... en het zelfde weiland... Alleen zit er een paar uur tussen de opnames... als je een time-lapse zou maken vanaf mijn terras... zou je zien dat het uitzicht elke minuut anders is... en het verveelt nooit... Ik moest vanmiddag denken aan het gedicht van Marsman “denkend aan Holland”...  ik heb het een beetje aangepast aan mijn uitzicht...