Avondmens...

Ik zelf ben op en top een avondmens... Ik krijg pas na de middag de geest om dingen aan te pakken en uit te voeren... En dan kan ik zomaar doorgaan... als het moet... tot laat in de avond... In de morgen moet men ook weinig tegen mij zeggen en geen herrie maken in mijn buurt... ik heb tijd nodig om bij te komen... zeg maar...  Men noemt mij ook wel “ een nachtbraker “... omdat ik altijd heel laat... of eigenlijk heel vroeg... naar bed ga... Het komt wellicht ook omdat ik een “slechte” slaper ben... ik slaap heel licht... kan uren wakker liggen... en word bij geluiden snel wakker... Zo ook vanmorgen... toen de eerste wijkbewoners naar hun werk gingen... Na een toiletbezoek zag ik door het raam de dauw over het weiland liggen... en omdat ik toch wakker was ben ik met mijn camera’tje naar buiten gegaan om wat foto’s te maken... Het is een zeldzaamheid dat ik de de zon op zie komen... maar deze morgen was het bingo... En wat heb ik genoten... 

Smeerlap...

Jammer dat de wind vandaag weer uit het noord/noordwesten kwam... het voelde gewoon fris aan... Buiten zitten bij de wetering was uitgesloten... Nu was dat niet heel erg... de maandagse bezigheden hielden mij toch binnenshuis... Vertelde ik gisteren over de lieve zweefvliegen... vandaag heb ik de Daas op de foto gezet... een grote smeerlap van wel 2 cm. groot...  Dazen steken niet maar bijten... de snuit bestaat uit een tal van mesjes... waardoor hij bij een beet de huid als het ware opensnijdt... Dazen kunnen ook ziektes overbrengen van dier naar mens... Dazen zijn ook heel snel... ze kunnen wel 25 km.p/u vliegen en kunnen hun prooi kilometers lang achtervolgen... Er zijn plus/minus 30 soorten dazen in Nederland waarvan de regendaas en paarden- of runderras de bekendsten zijn... De regendaas zijn die vervelende dazen die je nazitten als je bv. gezwommen hebt... op mijn foto staat de paardendaas... een mannetje... want die leven van stuifmeel... De vrouwtjes leven van bloed... Als je ooit gestoken wordt door een daas en er erg veel last van hebt... moet je een hooikoorts pilletje innemen... anti-histamine... en een doekje met natuurazijn een half uur op de wond leggen... Dan ben je sneller van de ellende af...

Lieverdjes...

De zondag deed vandaag zijn naam eer aan... de zon scheen volop tot laat in de middag... Dan is het op zo’n niks-doen-dag dus heerlijk buiten vertoeven... En als de zon schijnt is onze tuin één zoemende ruimte... Het valt mij op dat er dit jaar heel veel zweefvliegen zijn... onschuldige op bijtjes lijkende vliegen... Ze houden erg van warmte... en komen daarom ook geregeld zomaar op je zitten...  Er zijn in Nederland wel rond de 300 soorten zweefvliegen... ze steken niet omdat ze geen angel hebben zoals wespen... bijen en hommels... en ze bijten ook niet omdat ze geen kaken hebben zoals dazen... Het zijn dus gewoon lieverdjes... De zweefvlieg op de foto is een Pendelvlieg... één van de meest voorkomende zweefvliegen in bloementuinen... Hij rollebolde vanmiddag door de meeldraden van mijn Duinroos... 

Gegroeid...

Het was een heerlijke dag... en ondanks dat in de middag de wolken de overhand kregen... bleef de temperatuur rond de 25 graden... Een zomerse dag dus... Ik heb heerlijk de meeste tijd in de tuin zitten lezen... en zitten genieten van alles wat in de polder voorbij vloog en zwom... Ook familie zwaan kwam weer eens buurten... wat zijn de kinderen zwaan inmiddels groot geworden zeg... sommige waren er zich al bewust van dat ze vleugels hadden en dat men daarmee kon klapperen... Nog even dan krijgen ze vliegles op de Polderbaan en worden ze daarna door pa en moe zwaan het huis uitgejaagd... om ergens een eigen territorium te gaan stichten... 

Ingepikt...

Gelukkig was de saaiheid wat het weer betrof vandaag voorbij... Er kon weer buiten gezeten en gerommeld worden... En wat een onkruid er toch in een paar dagen boven de grond uitkomt... niet normaal... Het ligt nu weer in de groene kliko... net als het snoeiafval van onze sierappel... We moesten inmiddels bukken om bij de achterdeur te komen... zo waren zijn takken gegroeid...  Onze “oude” salontafel hebben we vanmiddag tegen de oostmuur aangezet... en gaan we nu gebruiken als bankje om een bakkie te kunnen doen in de ochtendzon...Voordat de kussentjes er goed en wel oplagen was het bankje al ingepikt door Fien en Saar... Tja... men zegt niet voor niets dat honden een baas hebben... en katten personeel... 

Saai...

Voor mij zijn het op het ogenblik maar saaie dagen... Het weer is saai... daarom kan ik niet buiten zitten... en binnen zitten in de zomer vind ik saai... Er zijn ook geen Touretappes op de tv... dus de binnenzit-middagen zijn ook saai... Gezellig gaan shoppen op 1,5 meter is geen doen... dat vind ik zo saai...  en mijn vrijwilligerswerk ligt ook nog steeds stil... ten behoeve van schoonmoeder met longproblemen... zo saai allemaal... Vanmiddag heb ik de saaiheid even van me afgeschud door een bezoek aan onze dochter en de kleinkids... en voor het eerst heb ik de jongste de fles mogen en kunnen geven... Wat groeien ze toch hard op deze leeftijd... en wat worden ze toch groot... In de tuin staat de Hortensia die op de foto staat... met mooie roze blaadjes... Je zou denken dat dit de bloemen zijn van de Hortensia... maar als je goed kijkt zie je geen meeldraden op de roze blaadjes... De bloemetjes van de Hortensia zijn die groen/roze ienimini bloemetjes achter de roze blaadjes... Die grote roze blaadjes dienen er alleen voor om insecten te lokken richting die ienimini bloemetjes... Daar is dus weer goed over nagedacht door de Natuur... Gelukkig is de Natuur nooit saai...! 

Boeket...

Vandaag was manlief jarig... zijn feestje is door corona helaas uitgesteld naar het eind van dit jaar... Tenminste als alles goed blijft gaan natuurlijk... Toch is hij gelukkig op Facebook volop gefeliciteerd... en hebben we met zijn moeder een piepklein feestje gevierd... met gebak... in het verzorgingshuis... Het weer was redelijk... zoals bijna alle voorgaande jaren op 15 juli... want we hebben op de verjaardagen van manlief bijna nooit buiten kunnen zitten... Dit wisselvallige weer schijnt dus te horen bij half juli... Mijn Fuchsia doet het dit jaar ook heel goed... hij staat er schitterend bij... Weinig zon... schaduw... water... en op tijd wat pokon doet wonderen voor dit boeket... En natuurlijk de uitgebloeide kelkjes er elke dag uithalen met de zaadknop... heel voorzichtig.... want soms zit er een hommel in... en die kan steken als hij zich bedreigd voelt... En dat doet best pijn... kan ik me herinneren...