Een heerlijke dag...

Hemelvaartsdag 2020... opgehokt... prachtig weer... windstil... achtertuin... mooi boek... zoete geur van de blauwe regen... roep van de grutto’s... meerkoeten die een nest bouwen naast onze vlonder... foto’s maken... onder water duikende fuut... boven water springende vissen... voorbij varende zwanenfamilie... in de schaduw slapende poezen... kwetterende mussen in de heg... tsjilpende acrobatische zwaluwen in de lucht... zoemende hommels... kabbelend vijverbeekje... eigengemaakte saté van de buurvrouw... visdiefje met kamikazeactie... de buurmeiden in het weiland achter ons huis... en nieuwschierige nummer 8393...Vandaar deze foto... Straks... buiten een bakkie doen... wat lezen... ondergaande zon... stekende muggen... en rap naar binnen...

World Bee Day....

Vandaag is het World Bee Day... internationale dag van de bij... een dag om even stil te staan wat het belang is van bijen en ook van hommels... Want een derde van alle gewassen op aarde is afhankelijk voor de bestuiving van bijen... Een wereld zonder bijen zou een wereld zijn zonder fruit... groenten... noten en zaden... Zonder bijen drinken we geen koffie meer... zijn appels en aardbeien verleden tijd... We moeten dus heel zuinig zijn op onze bijen en hommels... Daarom staan er in onze tuin wilde Rozen... vreselijke struiken met grote... dikke...  gemene doorns... Maar met verschrikkelijk mooie enkelbloemige Rozen... die heel veel nectar produceren... dat door bijen en hommels verzameld wordt als voedsel voor het kroost van de Koningin... het hoofd van een bijenvolk... Op mijn foto dus één van mijn wilde Rozenstruiken... de Duinroos... die nu een waterval van witte bloemen geeft... en  in de herfst prachtige bottels... En dat is weer voer voor vogels....

Binnenkant...

Door het mooie weer krijg je wel zin om wat potten te gaan vullen met éénjarige planten... De violen zijn inmiddels opgevreten door de slakken... nadat eerst de luizen huis hadden gehouden... Vanmiddag dus naar de Intratuin gereden om snel wat doodgewone Geraniums te halen en Portulaca’s... Vooral de Portulaca’s zijn prima bevallen vorig jaar omdat ze goed tegen droogte kunnen... Ooit dit jaar hopen we toch nog met de caravan weg te kunnen... en dan kunnen deze planten perfect een week zonder water... Gelukkig stonden de Geraniums en de Portulaca’s dicht bij elkaar... zodat ik rap de Intratuin weer uit kon... want bijna niemand hield zich aan de 1,5 meter... Dat kon ook niet want de paden tussen de planten zijn net breed genoeg voor twee karren naast elkaar... Je hebt dus last van tegemoetkomende mensen met karren... en je wordt ingehaald door karren... Dus het was snel wegwezen voor mij... Morgen ga ik de planten poten... Op mijn foto van vandaag mijn bloeiend Vingerhoedskruid... waarvan ik de binnenkant mooier vind dan de buitenkant... Dus heb ik die maar op de foto gezet...

Imposante exoot...

We gaan weer richting zomerse temperaturen deze week... Eigenlijk zijn dat temperaturen boven de 25 graden... maar voor mij zijn dat al waarden boven de 20 graden... Vanmiddag dus weer lekker buiten kunnen zitten na de maandagse huishoudelijke klussen... Dom werk trouwens... maar dat terzijde... want ook als je niet voor huisvrouw in de wieg gelegd bent... iemand moet ons huis net en schoon houden... Op de foto mijn nieuwste aanwinst... ik ben altijd al gek geweest op rariteiten en nieuwigheden... De tip voor deze plant kreeg ik van mijn lieve zus... die net als ik ook van vreemdigheden houdt... Het is de Geranium Maderense... ofwel de Madeira Ooievaarsbek... die alleen op het eiland Madeira in het wild voorkomt... en daar met uitsterven bedreigd wordt... Het is een soort boompje... met hele grote... wel 30 cm. breed... diep ingesneden bladeren... De bloemen staan in hoge bloemtrossen ver boven het blad en bloeien tm. juni... Hij is niet winterhard... maar schijnt zichzelf veelvuldig uit te zaaien... De nieuwe planten gaan pas het derde jaar bloeien... Ik ga het uitproberen... wie weet kan ik ze volgend jaar uitdelen aan heel geduldige tuiniersters...

Gele Lis...

Wat een heerlijke rustdag was het vandaag... een echte buitenzitdag... Dat heb ik dan ook volop gedaan... buiten zitten... en een boek lezen... Rust... heerlijk... Natuurlijk ook nog een foto gemaakt... van een Gele Lis... Daar hoefde ik niet de polder voor in... want dit exemplaar staat naast onze vlonder in de sloot... Ik heb hem wel ooit uit de polder meegenomen om in onze vijver te planten... maar daar werd hij veel te groot en dus belandde hij op deze plek... Hij heeft het hier prima naar zijn zin... de zaden die hij produceerde dreven vorig jaar de wetering in... en nu zie ik hier en daar nieuwe Gele Lisplanten in de walkant in bloei staan... Zo wordt de polder mooier... en de insecten blijer...

Poezenpaadje...

Vanmiddag heerlijk in de tuin gewerkt... de planten in de achtertuin schreeuwden om water... De grond was al droog... en de noordenwind van de afgelopen dagen heeft er nog een schepje boven op gedaan... De grond was beton geworden... Dus vanmiddag lekker met water bezig geweest... het is dat planten niet kunnen praten want anders hadden ze het uitgeschreeuwd van genot... Hier en daar wordt ook het gazon geel... maar daar helpt geen gieter water tegen... daar moet uren de sproeier op... maar daar waaide het te hard voor vandaag... We wachten dus op windstilte... Het poezenpaadje in het weiland is zelfs na het maaien nog steeds te zien... De buurtkatten en ook de onzen hebben een soort geul in het weiland gelopen waar de maaier overheen gemaaid heeft en er daarom nog groene sprietjes staan... Op ons gazon liep vanmiddag een Kwikstaart te hippen... en te rennen... achter de muggen aan... Hard rennen... stoppen... en weer verder... een koddig gezicht...

Nummer 100...

Hè...hè.. vanavond kwam de wind voor mij weer uit de goeie hoek... west/noordwest... Dat betekent dat de nachtvorsten weer voorbij zijn... De bloempotten heb ik vanmorgen weer naar buiten gesleept... en hopelijk nu voor de laatste keer... Vanmiddag liepen de buurmeiden weer achter ons huis... gezellig hoor... en weet je... het viel mij nu pas op dat ze ook een nummer hebben op hun achterste... Ik kijk namelijk altijd naar koeienkoppen en niet naar koeienkonten... Waarschijnlijk viel het mij nu pas op omdat er nummer 100 opstond... en nummer honderd met haar billen naar mij toe gericht was... Zou buurman boer dat nummer erop geverfd hebben...?  Dan heeft hij wel een vaste hand... het zit er strak op... dat nummer...  En wat als ze witte billen zou hebben... dan moet je met zwarte verf aan de gang... Als de meiden hier morgen nog lopen ga ik eens goed opletten hoe het zit met de andere 99...