Grondelen...

Vandaag kwam het bootje van het Waterschap door de wetering varen... om de overtollige waterplanten los te woelen uit de modder... een soort grondelen dus... om daarna de planten op de walkant te deponeren... Teminste dat nam ik aan... want dat doen ze al jaren met dit bootje... Maar het is nog maar april... en de waterplanten... de meesten dan... zitten nog onder het wateroppervlak in de modder... Mijn waterlelie komt met zijn bladeren net boven het water uit... dus wat de bedoeling was van deze meneer is mij een raadsel... Er is nog geen waterplant of kroosje te zien in de wetering... Ik noem het maar “werkverschaffing “ bij gebrek aan echt werk... Wij betalen hem wel met de waterschapsbelasting... Ook een vrouwtjeseend was aan het grondelen... het echte grondelen dus... slakjes en waterdiertjes zoeken in de modder om op te eten... Een raar gezicht om alleen een eendenkont in het water te zien... als je zijn zwempoten wegdenkt is het net een winterkoninkje... alleen iets groter... De achtergrondfoto heb ik trouwens gepikt... van een amateur fotografe uit onze wijk... die prachtige abstracte foto’s maakt...

Gras...

Wat een wind vandaag... soms stormde het zelfs even... Ik word daar zo moe van... van dat gegier rond ons huis... vliegende tuinstoelen door de tuin... en dichtklappendde deuren in huis... Ik hoop maar dat de wind morgen wat afneemt... Het gras in het weiland groeit als een gek... als de katten over het poezenpaadje lopen zijn ze bijna niet meer te zien... Ook Jansen is in het hoge gras bijna niet meer te zien... dat komt voor hem goed uit tijdens zijn jachtpartijen... Alleen heeft hij er geen erg in dat zijn oren nog boven het gras uitkomen... Nog even.. dan zal buurman boer het gras afmaaien... het wordt weer een drukke tijd voor de boeren... de wintervoorraad voor hun dames gaat weer aangelegd worden...

Borage...

Het was net als andere afgelopen zondagen... een rustige ophokdag... Geen bezoek en niet weggeweest... Ondanks het mooie weer hebben we weinig buiten kunnen zitten vanwege de harde oostenwind... De Borage of het Komkommerkruid is nu op zijn mooist... fris groen zonder meeldauw met prachtige azuurblauwe bloemetjes... Het lastige is om deze bloemetjes op de foto te krijgen... ze hangen namelijk naar beneden met hun kopjes... net als klokjes... Je moet je soort ingraven om de bloemetjes van onderen op de foto te zetten... Maar het is gelukt... Mooi hé... vooral die kleur... mijn lievelingskleur... De bloemetjes zijn eetbaar... ze staan prachtig als garnering op bv. salades... fruit... ijs... enzovoort... Bijen en Hommels zijn ook gek op deze plant... Helaas vandaag tijdens de bijentelling geen bij te zien... denk dat ze niet tegen de wind in konden komen...

Bloesem...

Het was een bewolkte zaterdag... en vanmiddag heet zelfs even geregend... Voor de tuin mag er wel wat meer regen vallen... want oh... wat is het droog... Gelukkig heb ik een pomp... en stroomt er nog water genoeg door de wetering... Ook gieters zijn handige dingen... Mijn Malusappeltjesboom staat volop in bloei... er heeft nog nooit zoveel bloesem aangestaan... Als al die bloemetjes appeltjes worden kan ik in november wel naar veiling... Niet de fruitveiling... want deze appeltjes zijn niet te eten... maar naar de bloemenveiling... Deze appeltjes worden namelijk gebruikt in kerststukjes en als kerstdecoratie... Als de takken van mijn boompje het straks houden van de wicht van de appeltjes laat ik ze toch maar lekker hangen... als fruitig hapje voor de vogels in de winter...

GEEN Koolzaad...

Jammer weer van de noordenwind... maar verder was het prima zonnig weer... We worden wel verwend met dit mooie weer hoor... in deze rond-het-huis-blijf-tijd... Het is nu geen straf voor mij om thuis te blijven... Al twee dagen blog ik over mijn fietstochtje... langs gele koolzaadbermen... Gisteren werd ik er door een buurtbewoner op gewezen... en terecht... dat dit gele “spul” helemaal geen koolzaad is.... Koolzaad ziet er heel anders uit... wel geel maar de knoppen van de ongeopende bloemen zitten boven de bloemen... terwijl de knoppen van Raapzaad... wat dit gele “spul” dus wel is... tussen de bloemetjes zitten... En het koolzaad bloeit ook veel later dan het Raapzaad... Ik wist dit dus zelf ook niet... zo zie je maar... je bent nooit te oud om nog wat te leren... Koolzaad is trouwens een tweejarig landbouwgewas... uit de zaadjes wordt olie geperst... Raapzaad is een echte inheemse wilde plant... die zich gewoon elk jaar uitzaait... zodat wij er in elk voorjaar van kunnen genieten...

Bella en Doortje...

Tijdens mijn koolzaad-fietstochtje van gisteren kwam ik deze dames tegen... moeder en dochter Dexter... Moeder’s roepnaam is Bella en haar dochter heet Doortje... Dexter is het koeienras... van oorsprong afkomstig uit Ierland... en in 1960 in Nederland gekomen... Er zijn maar een paar honderd Dexters in Nederland...en deze twee horen daarbij... Ze zijn maar een meter hoog... dus veel kleiner dan de buurmeiden... Ze worden gebruikt als melk- vlees- en begraas koe... Hoe ik dit weet... bij Bella en Doortje ligt informatie over ze op een picknicktafel die bij hun hek staat... Ze vonden het heerlijk om over hun neus geaaid te worden... hoewel moeder mij goed in de gaten hield wat ik met haar dochter deed... Doortje heeft een touw om haar nek omdat ze behoorlijk ondeugend is... en moeilijk te pakken is... Maar bij het rennen en gek doen zit het touw haar niet in de weg... Ook dat was in de informatie te lezen... Wilt u deze dames ook eens bezoeken... ze horen bij De Heihoeve in Giessenburg en lopen in het weiland tegenover de boerderij...

Poldertochtje...

En de Lente is terug... het was weer een mooie dag... De laatste dagen heb ik zoveel foto’s voorbij zien komen van het Koolzaad wat nu in de bermen in bloei staat... dat ik vanmiddag mijzelf een fietstochtje kado heb gedaan om het Koolzaad ook eens “live” te gaan bekijken... De badkamer moest maar een dag wachten meende ik... En ik heb genoten... wat was de polder mooi met die knalgele bermen... met hier en daar wat fluitenkruid er tussen... Ik ben diverse keren gestopt om foto’s te maken en om even om me heen te kijken... Toen ik weer in Goudriaan terug was had ik 71 foto’s gemaakt... en maak daar maar eens een keuze uit om hier te laten zien... een lastig klusje... want het liefst zou ik ze alle 71 laten zien...