Vitamine D

Één ding is me wel duidelijk geworden de laatste dagen... ik wil nooit als ik oud mag worden... overwinteren... waar dan ook... Je zal hier 3 maanden moeten zitten in de schaduw... staan in het zwembad... en schuifelen langs het ontbijtbuffet... Je merkt ook dat de “oudjes” het zat zijn in maart... er wordt wat meer gevit op elkaar... Ze hebben ook geen vervoer om ergens naar toe te gaan... hun leven speelt zich af rondom het zwembad... dat vandaag 30 graden was... Ik vond het gewoon te warm... vies warm gewoon... Voor ons is één week net genoeg... wat rondtoeren... wat lezen... lekker luieren... vitamine D opdoen... en genieten van de natuur... 

Lees-dag...

Vandaag was er hier op La Palma veel bewolking... maar de temperatuur was heerlijk... We hebben lekker buiten bij het zwembad zitten en liggen lezen... waar het erg rustig was omdat de “oudjes” binnen bleven... Die zaten waarschijnlijk in de therapie-kamer... die we gisteren ontdekten... waar de oudjes opgeladen kunnen worden door middel van magneet-therapie... wat dat ook moge zijn...  Laat in de middag werd het wel druk... de zon kwam te voorschijn... en in een mum van tijd “stond” iedereen weer in het zwembad... De oudjes hier lopen dus echt op zonne-energie... ze komen pas tot leven als de zon schijnt... Vanavond trad er... als avondsluiting... een soort La Palma’s visserskoor op en werd er gevolksdanst... Op het eiland staan op het ogenblik de Amandelbomen in bloei... roze bloemetjes met een prachtig donkerroze hart... waaruit heel veel meeldraden steken... Zo mooi...!

Rondrit...

Vandaag zijn we het Alterheim ontvlucht... niet op de scootmobiel zoals Hendrik Groen... maar gewoon met een auto... We hebben diverse dorpjes bezocht in de omgeving en zijn langs de westkust gereden om daarna het eiland over te steken naar de oostkust... Dat moest via het dak van het eiland... waar geen boom meer groeide... alleen maar rots en lavasteen... 2400 meter hoog vanaf zeeniveau... Op het laatst reden we door een soort maanlandschap... boven de wolken... We hebben in ons leven nog nooit zoveel haarspeldbochten gezien dan vandaag... Waarschijnlijk lig ik vannacht nog te draaien in bed... Gisteravond was er in ons hotel een soort zangavond voor “ons” oudjes... liedjes van Paul Anka, Doris Day, Frank Sinatra, Dean Martin, Danny Katy, Fats Domino, The Platters enz... Jaren 50 muziek dus... kan je nagaan hoe de gemiddelde leeftijd hier is... We voelen ons met de dag steeds jonger worden...

Lachen...

Vandaag was onze acclimatiseringsdag... we hebben heerlijk aan het zwembad gelegen... en we hebben heel de dag dubbel gelegen van het lachen... Wat blijkt... we zitten in een prachtig hotel... met allemaal overwinterenden bejaarden... Eigenlijk zitten we in een soort “Alterheim “... een Duits bejaardenhuis... Nu zijn ook wij bejaarden... maar deze oudjes zijn echt oud... Als hier het Corona virus uitbreekt overleeft meer dan de helft het zeker niet... Het heeft wel één voordeel om hier te zitten... het zwembad is verwarmd... behoorlijk verwarmd... De oudjes staan dus heel de dag in het water... met alleen hun hoofd boven water... Ze staan dus in plaats van zwemmen... omdat het onder water warmer is dan boven water... Voordat ze in het zwembad staan is er eerst een heel ritueel aan vooraf gegaan... wankelend uitkleden... gehoorapparaat uit... zwembroek tot onder hun oksels optrekken... en dan zich vasthoudend aan een leuning een heel luie lange trap af...het zwembad in... De meneer op de foto had al gezwommen en zijn fleece pet met oorkleppen weer opgezet... terwijl wij lagen te puffen in de zon... De “oude” dames zijn wat viever... die staan ook...want die zijn bang dat hun haar nat wordt... En oh wat voel ik me jong en slank als ik tussen deze dames door probeer te zwemmen...
Wordt vervolgd...

Wennen...

Wij zijn even de winter/herfst van Nederland ontvlucht... en zaten dus vanmiddag in korte broek op een terrasje aan een boulevard... We keken naar heel veel Duits-knauwende oosterburen... rood verbrande Engelsen... in zee zwemmende bejaarden... en in zwart zand spelende kinderen... En wij “boeren” uit de Alblasserwaard zaten te puffen in de zon... waar we zo naarstig naar op zoek waren... De temperatuursovergang was even te veel van het goede... was echt weer even wennen... Parasols brachten uitkomst... en de airco in ons hotel ook... Morgen gaan we acclimatiseren... even wennen aan de zon... Dat hadden die Engelsen trouwens ook moeten doen... Ook de eerste prachtige bloemen zijn al gespot... een Hibiscus en een Lampenpoetser...

Maandag... (poten) wasdag

De wind was vandaag weg... eindelijk na weken ... maar het regende weer wel... En omdat het niet koud is zie je het gras van mijn gazon gewoon groeien... Maar ook in het weiland zit de groei erin... Als het zo door gaat kunnen de boeren al maaien voordat de koeien naar buiten gaan... alleen zal het materiaal wegzakken met al de nattigheid. Vanmorgen was het potenwasdag... de
Zilverreiger en de Nijlgans waren druk bezig... Weken hebben ze hun poten niet kunnen schoonmaken... want probeer maar eens op één poot... je andere poot te wassen met al die wind... Je waait geheid omver...  En ze maakten er echt werk van... prachtig om te zien... Vanavond gaan deze twee... sinds lange tijd... weer met schone poten naar hun nest...

Hoop...

Vandaag is het 1 maart... het begin van de meteorologische lente... En vanmorgen hoorde ik voor het eerst de grutto’s... hoog in de lucht... Ze waren al eerder gespot hoor... maar ik had ze nog niet gehoord... We gaan dus de goeie tijd tegemoet... want de roep van de grutto betekent dat het echt lente gaat worden... En vandaag zag ik in het weiland het eerste Speenkruid-bloemetje... en ook dat Speenkruid kondigt de lente aan... Wanhopen is niet meer nodig... er is hoop...