Buienmiddag...

Vanmorgen scheen de zon nog zo nu en dan... maar vanmiddag was het flut met het weer... We kregen diverse buien om onze oren... en we hebben nog steeds de naweeën van Ciara... Ik word toch zo moe in mijn hoofd van de wind... het nadeel denk ik dat we in een hoekhuis wonen... De wind giert echt om het huis heen... Vanmiddag dus een buienmiddag... met hagel... windstoten... en soms in de verte wat onweergerommel... Niet fijn als je buiten moest zijn... ik ben dus diverse keren nat geregend... Vanavond dus lekker binnenblijven... onder een dekentje... bakkie thee erbij... en proberen om telefonisch even bij te praten met een lieve vriendin...

Egoïst

Het heeft de hele dag nog stevig gewaaid... van mij mag storm Ciara nu wel wat gaan afnemen... Of Ciara daar ook zo overdenkt weet ik niet... Er zijn op de hoge weteringgolven nog steeds weinig drijfsijssies te spotten... Ik zag vanmiddag wel een stel Krakeenden tussen de pollen gras in het weiland liggen... Zelfs een pol gras zorgt voor luwte... en ze vallen niet op tussen de dorre graspollen... Ze hebben de zelfde kleur... Alleen een Meerkoet was het er niet mee eens... die liep me toch te roeptoeteren tegen de Krakeenden. Het is namelijk zijn territorium... zijn gras... en zijn sloot... Wat een egoïst...!

Geraas...

Het was een vermoeiende zondag... niet omdat ik hard gewerkt heb... het is tenslotte rustdag vandaag... maar het was vermoeiend in mijn hoofd.. Het was de schuld van Ciara... een winterstorm die over ons land raasde... De harde wind... en vooral de windvlagen... zorgden ervoor dat ik gepiep... gefluit... gerammel... gekraak... glasgerinkel... enzovoort hoorde... Vooral het geraas van de wind in de schoorsteen zorgde voor moeheid in mijn hoofd... Er was echt niets te beleven buiten vandaag... op straat was het stil... en ook de vogels bleven binnen... Dit eendenpaar op de foto zat lekker uit de wind... onder in de wal... te dutteren... Ook zij waagden zich niet in het geraas van Ciara...

Exoten...

De zonnige dagen zijn weer voorbij... we hadden vandaag weer mistroostig winterweer...  Maar we moeten het er toch mee doen... Vanmiddag eerst dus maar eens een fleurige bos tulpen gekocht om onze kamer wat kleur te geven...  Het valt me op dat de populatie nijlganzen groter wordt in de polder... Ik zie er steeds meer in het weiland rond scharrelen... Wel begrijpelijk... omdat nijlganzen soms wel drie broedsels per seizoen hebben... Ze heten nijlganzen maar ze zijn geen ganzen... ze zijn geen familie van elkaar... Ze zijn wel verre familie van eenden... en afkomstig uit Egypte... Ze zijn allemaal afstammelingen van in 1960 ontsnapte siervogels in Oostenrijk... In 1967 kwamen ze voor het eerst in Nederland voor... Het zijn dus exoten en daarom ook niet beschermd... Het stel op de foto maakte duidelijk een afspraakje... of misschien werd ze zelfs al ten huwelijk gevraagd... wie zal het zeggen... Wat je ook ziet op de foto is dat mannetje en vrouwtje nijlgans het zelfde verenkleed hebben... er is geen verschil te zien... en dat zie je niet vaak in de vogelwereld...

Fleurig...

Vandaag was net als gisteren een vitamine D dag... Alleen was het jammer dat de wind uit het zuiden waaide en ik rondom ons huis geen plekje kon vinden waar ik in de zon en uit de wind kon zitten... Helaas... De zon zorgde er wel voor dat alles er kleuriger en fleuriger uitzag... zoals deze woerd... Toen de zon op zijn koppie scheen kleurden zijn veren smaragdgroen... zo mooi... Dan wordt zo’n simpele eend een veel mooier exemplaar  dan als de zon niet schijnt...

Zonnestralen...

De eerste echte lentedag...!   We kregen die vandaag als kadootje... en wat was ik er blij mee... Ik heb rond de middag voor het eerst weer buiten mijn boterham op kunnen eten... Mijn fontijn in de voortuin ging ook weer werken... die net is als ik... we worden pas actief als de zon gaat schijnen... We lopen namelijk allebei op zonne-energie... om onze batterij op te laden... de fontijn letterlijk... en ik figuurlijk... Ook de krokussen openden voor het eerst hun blaadjes om insecten de kans te geven om van hun nectar te snoepen... Prachtig... dat alles wat leeft...planten, dieren en mensen zo reageren op zonnestralen...

Kusje...

Vanmorgen werd ik wakker doordat de omliggende bewoners hun autoruiten aan het krabben waren...  De winter had een klein ienimini kusje uitgedeeld vannacht... Het betekende wel dat de zon misschien te zien zou zijn vandaag... en inderdaad zo nu en dan is hij vandaag even achter de wolken vandaan gekomen... Daar werd ik best een beetje vrolijk van... en ook van de wind die er vandaag niet was... Raar... dat je blij wordt van iets... dat er niet was... Vanavond trok de lucht jammergenoeg weer  helemaal dicht... maar dit hebben we toch maar weer gehad... Op het ogenblik moet je ieder zonnestraaltje pakken wat je pakken kan... Op de foto de zonsopkomst vanmorgen...