Fleurig...

Vandaag was net als gisteren een vitamine D dag... Alleen was het jammer dat de wind uit het zuiden waaide en ik rondom ons huis geen plekje kon vinden waar ik in de zon en uit de wind kon zitten... Helaas... De zon zorgde er wel voor dat alles er kleuriger en fleuriger uitzag... zoals deze woerd... Toen de zon op zijn koppie scheen kleurden zijn veren smaragdgroen... zo mooi... Dan wordt zo’n simpele eend een veel mooier exemplaar  dan als de zon niet schijnt...

Zonnestralen...

De eerste echte lentedag...!   We kregen die vandaag als kadootje... en wat was ik er blij mee... Ik heb rond de middag voor het eerst weer buiten mijn boterham op kunnen eten... Mijn fontijn in de voortuin ging ook weer werken... die net is als ik... we worden pas actief als de zon gaat schijnen... We lopen namelijk allebei op zonne-energie... om onze batterij op te laden... de fontijn letterlijk... en ik figuurlijk... Ook de krokussen openden voor het eerst hun blaadjes om insecten de kans te geven om van hun nectar te snoepen... Prachtig... dat alles wat leeft...planten, dieren en mensen zo reageren op zonnestralen...

Kusje...

Vanmorgen werd ik wakker doordat de omliggende bewoners hun autoruiten aan het krabben waren...  De winter had een klein ienimini kusje uitgedeeld vannacht... Het betekende wel dat de zon misschien te zien zou zijn vandaag... en inderdaad zo nu en dan is hij vandaag even achter de wolken vandaan gekomen... Daar werd ik best een beetje vrolijk van... en ook van de wind die er vandaag niet was... Raar... dat je blij wordt van iets... dat er niet was... Vanavond trok de lucht jammergenoeg weer  helemaal dicht... maar dit hebben we toch maar weer gehad... Op het ogenblik moet je ieder zonnestraaltje pakken wat je pakken kan... Op de foto de zonsopkomst vanmorgen...

Zwaan...?

Het was koud vandaag... en nat... dat kwam door de noordenwind... Een hééél klein beetje winter vond ik... Ook de vogeltjes hielden niet van dit weer... het was behoorlijk stil in de tuin... In de sloot naast ons huis dobberde deze reiger... wat een vreemd gezicht... een soort zwaan met een reigerkop... Tijdens een bui met windstoten kon hij zich niet meer goed staande houden en werd de sloot te diep voor hem...  Maar wat bleek... reigers kunnen drijven... Zwemmen niet want zijn poten zijn niet geschikt om te peddelen...  Hij dreef richting de walkant en zodra hij modder onder zijn poten voelde ging hij weer staan... alsof er niets gebeurd was... Hij zal er wel bekend mee zijn... drijven... maar voor mij was het de eerste keer dat ik dit zag...

Somber...

Het sombert nog steeds... ook in mijn hoofd... Ik had vandaag echt nergens zin in... ik hoorde de was roepen... de stofdoek lag te gillen... en de stofzuiger baalde... Ik heb net gedaan of ik ze niet hoorde... Een lieve vriendin bracht een reisboekje over een warm eiland... dat heb ik eerst eens zitten lezen... en terwijl ik het las kwam de zon even te voorschijn... Dat was voor mij HET teken...! Ik heb direct een hotel geboekt op dat mooie eiland... over 29 dagen vertrekken we... Vandaag een wat wazige foto van de Smienten in de wetering... helaas... maar ik had vandaag geen betere foto... Toch is nog goed te zien wat een mooie vogels die Smienten zijn... vooral de mannetjes  met die  mooie bruine... witte en zwarte veren...

Modder...

Mijn gazon is deze winter één grote modderpoel geworden... en dat miezerige weer van vanmorgen deed er ook geen goed aan... De enigste die er blij mee is om in mijn moddergazon te lopen is deze merel... Hij peurt naar wormen... zijn snavel verdwijnt nu heel gemakkelijk helemaal in de zachte modder... en trekt één voor één de wormen uit de grond... Veel kracht kost het hem niet... ze glijden heel gemakkelijk uit de blubber... Het wordt tijd dat de zon gaat schijnen zodat alles eens goed op kan drogen...

Valse hoop...

Vanmiddag is de hoop die ik had op nog wat vorst deze winter een klein beetje de grond in geboord... Toen de zon ging schijnen vanmiddag en ik even de tuin inliep zag ik deze hommel... een knoepert van een hommel... dus waarschijnlijk de koningin... Ze was wakker geworden uit haar winterslaap door de warme temperaturen van de laatste dagen... Veel te vroeg natuurlijk... want deze majesteit moet wel eten en zoveel bloeiende bloemen zijn er nog niet... Ze was nog wat dizzy... en klauterde met veel moeite op één van mijn violen... om stuifmeel te zoeken... Het zag er wat zielig uit... deze slaapdronken majesteit... Ik heb om haar te helpen een schoteltje met suikerwater neergezet... naast de bak met violen... Zo kan ze wat bijkomen en op krachten komen voor het voor haar volgende broedseizoen... Dat deze hommel-koningin wakker geworden is betekent ook dat de lente in aantocht is... en kans op schaatsijs met de dag minder wordt...