Eind goed... al goed...

En ja hoor... daar kwam Jansen weer aan... nu met een meerkoet in z’n bek... Waarom kan dat kreng gewoon niet blij zijn met een simpel muisje... zoals alle andere katten die uit het weiland komen... Hij lijdt aan grootheidswaanzin... zijn ogen zijn groter dan zijn maag... Gelukkig zagen we hem aankomen en zag ik ook dat de meerkoet nog leefde... Snel naar buiten dus en met een bladhark Jansen in een hoek van de tuin gedreven... Na een tik op zijn kop liet hij de koet gelukkig los... en kon ik hem van hem afpakken... Na een grondige inspectie van de meerkoet... hij had geen bijtwonden en ik zag nergens bloed... heb ik hem losgelaten in de wetering... en zwom hij een beetje dizzy weg...  Jansen zat mij met een bek vol zwarte veren dom aan te kijken... die snapte echt niet dat ik zijn eten in de wetering gooide...  Eind goed dus voor de meerkoet... maar niet voor Jansen... die had waarschijnlijk hoofdpijn...

Onbegrijpelijk...

De bouten die Jansen meebrengt uit het weiland worden steeds groter... Ik durf het bijna niet te zeggen... maar deze keer was het een buizerd die hij te pakken had... Onbegrijpelijk... je zou toch denken dat een roofvogel zich wel kan verweren tegenover een kat... met zijn scherpe roofvogelklauwen en snavel...  Volgens mij was het ook niet de eerste keer dat hij een roofvogel te pakken had... Hij was wel trots... want hij bracht hem deze keer mee naar huis... Ik snap nu ook dat hij de vogeltjes op de voederplank geen blik waardig gunt... die zijn veel te klein en te min voor hem...  Het enige wat nu nog over is van de vogel is een karkas en twee vleugels... Zelfs zijn poten zijn weg... Onbegrijpelijk dat Jansen dat allemaal opgevreten heeft...

Maagdelijk...

En weer was het een sombere dag... met hoogte en dieptepunten... Het hoogtepunt was een gezellige broer en zus brunch met aanhang... We hebben lekker gegeten en weer fijn bijgepraat en getoost op het nieuwe jaar... Het dieptepunt was... dat mijn fotocameraatje niet wil wat ik wil... Ik krijg mijn foto’s niet meer op mijn i-pad geïnstalleerd... Dus nu maar een foto van een paar dagen geleden... van de Kerstroos in een bloembak... Zelf vind ik het een prachtige foto... van een maagdelijk witte bloem... met een groen hart... en gele meeldraden... Hier word ik blij van... van een mooie bloem in een tot nu toe... sombere winter...

Voorjaarsbode...

Deze zaterdag was een zaterdag vol nieuwjaarsrecepties... er moesten zelfs keuzes gemaakt worden van welke niet en welke wel... omdat alle recepties altijd op dezelfde dag zijn...  Het was even puzzelen dus... Morgen begint een nieuwe week... een normale week... met gelukkig weer regelmaat en orde in ons leven... Ik ben er weer aan toe hoor... Lanzaamaan ben ik ook begonnen om de kerstversiering in huis op te ruimen... Buiten laat ik het nog wel even staan... het staat zo gezellig... Vanmiddag scoorde ik deze oude kan... Ik heb gelijk maar een bosje tulpen gekocht om erin te zetten... de eerste tulpen van dit jaar... Een vroege voorjaarsbode...

Wat kleur...

Na de regen van vandaag ging het heel hard waaien en waaide de saaiheid weg... er was weer zicht op de polder... Helaas was ik te laat thuis om nog goeie foto’s te maken van het polderleven... Geluid was er zat boven de polder... van ganzen die richting de Biesbosch vlogen... om daar de nacht door te brengen... maar geluid is niet op de foto te zetten... Dan maar een sfeerfoto van de winterviolen op mijn tuintafeltje... Een gezellig kleurtje na een regenachtige dag...

Saai

Het was vandaag een saaie dag... dag twee van de saaiste maand van het jaar... Vind ik dan hè... een ander kan er anders over denken... De kerstversiering wordt opgeruimd... dus in huis wordt het saai... In de tuin is het nog saai... nog geen kleur te zien... en als het niet vriest is het weer ook saai... Je wilt je huis na de feestdagen weer eens een goede beurt geven... en dat is zelfs hartstikke saai.... Zelfs mijn humeur is saai... Ik denk dat het tijd wordt om een weekje vitamine zon te boeken... Voorlopig moet ik het doen met mijn vogeltjes in de tuin... die zijn nooit saai...

Hoop...

Het nieuwe jaar... twintig twintig... is begonnen... In ons dorp was het een rustige nacht... niet wat de knallen betrof... maar volgens mij is er weinig of niets vernield... Het bushokje bij de nieuwbouwwijken heeft alle ruiten nog... en de vuilnisbakken kunnen nog steeds dienst doen... Een dikke duim voor de Goudriaanse jeugd...!  Vanmiddag ben ik even bij de boezem wezen kijken... de ijsbaan ligt er perfect bij... Er ligt natuurlijk nog geen ijs... maar dat komt nog wel... de winter is net begonnen... Als we net als in de zomer een stevig hoge drukgebied boven Noorwegen krijgen... met toen plus 40 graden... dan krijgen we in de winter temperaturen van min 40... En ook al ben ik een koukleum... ik hoop wel dat we een strenge winter krijgen... Er gaat niets boven ijspret...