Voorjaarsbode...

Deze zaterdag was een zaterdag vol nieuwjaarsrecepties... er moesten zelfs keuzes gemaakt worden van welke niet en welke wel... omdat alle recepties altijd op dezelfde dag zijn...  Het was even puzzelen dus... Morgen begint een nieuwe week... een normale week... met gelukkig weer regelmaat en orde in ons leven... Ik ben er weer aan toe hoor... Lanzaamaan ben ik ook begonnen om de kerstversiering in huis op te ruimen... Buiten laat ik het nog wel even staan... het staat zo gezellig... Vanmiddag scoorde ik deze oude kan... Ik heb gelijk maar een bosje tulpen gekocht om erin te zetten... de eerste tulpen van dit jaar... Een vroege voorjaarsbode...

Wat kleur...

Na de regen van vandaag ging het heel hard waaien en waaide de saaiheid weg... er was weer zicht op de polder... Helaas was ik te laat thuis om nog goeie foto’s te maken van het polderleven... Geluid was er zat boven de polder... van ganzen die richting de Biesbosch vlogen... om daar de nacht door te brengen... maar geluid is niet op de foto te zetten... Dan maar een sfeerfoto van de winterviolen op mijn tuintafeltje... Een gezellig kleurtje na een regenachtige dag...

Saai

Het was vandaag een saaie dag... dag twee van de saaiste maand van het jaar... Vind ik dan hè... een ander kan er anders over denken... De kerstversiering wordt opgeruimd... dus in huis wordt het saai... In de tuin is het nog saai... nog geen kleur te zien... en als het niet vriest is het weer ook saai... Je wilt je huis na de feestdagen weer eens een goede beurt geven... en dat is zelfs hartstikke saai.... Zelfs mijn humeur is saai... Ik denk dat het tijd wordt om een weekje vitamine zon te boeken... Voorlopig moet ik het doen met mijn vogeltjes in de tuin... die zijn nooit saai...

Hoop...

Het nieuwe jaar... twintig twintig... is begonnen... In ons dorp was het een rustige nacht... niet wat de knallen betrof... maar volgens mij is er weinig of niets vernield... Het bushokje bij de nieuwbouwwijken heeft alle ruiten nog... en de vuilnisbakken kunnen nog steeds dienst doen... Een dikke duim voor de Goudriaanse jeugd...!  Vanmiddag ben ik even bij de boezem wezen kijken... de ijsbaan ligt er perfect bij... Er ligt natuurlijk nog geen ijs... maar dat komt nog wel... de winter is net begonnen... Als we net als in de zomer een stevig hoge drukgebied boven Noorwegen krijgen... met toen plus 40 graden... dan krijgen we in de winter temperaturen van min 40... En ook al ben ik een koukleum... ik hoop wel dat we een strenge winter krijgen... Er gaat niets boven ijspret...

De laatste...

31 december... weer een jaar voorbij... morgen is het 2020... Het is dus alweer 20 jaar geleden dat we dit millennium ingingen... toen alle computers op hol zouden slaan... wat de gas-licht- en watervoorzieningen in gevaar zouden brengen... In ziekenhuizen moesten noodvoorzieningen stand-by staan... en het leger was in hoogste staat van paraatheid... Uiteindelijk gebeurde er niets van dit alles...  Alweer 20 jaar geleden dus... alsof het gisteren was... Vandaag dus een meer relaxte oudejaarsdag... met weinig zicht... Er was geen vogel te spotten in de polder... ook vanwege de doffe knallen van het buskruitschieten... Inmiddels is het gaan waaien en is de mist opgetrokken... op naar het vuurwerk om 0:00 uur... Ik wens iedereen een veilige jaarwisseling...

Maandag... wasdag...

Je kan als Koolmees wel een bad nemen... maar je moet daarna wel opdrogen en je veren poetsen... Dat deed dus deze Koolmees vanmorgen... heerlijk badderen en spetteren in mijn vijver... en echt.. hij was door en door nat... En wat is zo’n vogeltje dan toch een mager scharminkel... met natte platte veren... Gelukkig hadden we weer een mooie zonnige dag... en gelukkig... voor mij dan... ging de natte Koolmees in mijn malusappelboompje die voor ons raam staat... zijn veren zitten poetsen... De zon fungeerde als föhn... zijn snaveltje als kam... Veertje voor veertje werd beetgepakt en goed gelegd... Na 20 minuten zaten alle veertjes weer op zijn plaats... en zag hij er weer toonbaar uit... was het weer een Koolmees met schone... droge... bolle veren...

Dé visplek...

Zodra het maar iets vriest zitten er heel veel gevederde vrienden dichtbij ons huis... Alsof ze het nog weten van vorige winters dat ik ze bij strenge vorst in leven probeer te houden... Van de allerkleinste... het winterkoninkje... tot de grootste... de zilverreiger krijgen van mij bijvoer als alles dichtgevroren is... Vanmorgen lag er wel ijs in de slootjes... maar de wetering was nog bevisbaar... bijvoeren is dus nog niet aan de orde... De beste visplaats voor reigers ligt op zo’n 10 meter van mijn luie-stoel... Op de hoek van de sloot en de wetering is het heel ondiep... en groeien er wat biezen... waarop de reigers gemakkelijk kunnen staan... om zo vis te kunnen vangen... Ook vandaag was het druk... zilverreiger en blauwe reiger probeerden hier hun maaltje bij elkaar te vissen...