Bevroren...

Afgelopen nacht zijn mijn pompoenen... die mijn tuin door hun kleur wat opvrolijkten... bevroren... Gelukkig alleen de bovenkant... ze waren nog goed op te tillen... Maar de bovenkant werd bij het ontdooien toch al pap... Ik heb ze snel in de wal van de Gemeente gelegd... zo dienen ze nog als voer voor de vogels en eenden... en allerlei insecten die daar nog rond kruipen... Ik heb het wel eens gehad dat ze zo bevroren waren geweest dat er alleen nog maar een hoop pompoenenpap op mijn tuintafel lag... en dat is zo smerig... echt je zou er bijna misselijk van worden... en gaan overgeven... Dit jaar ben ik dat voor... ik hoef straks na de winter geen tuintafel af te schrapen...

Te vroeg...

Wat een heerlijke zonnige winterdag was het vandaag... Van zulke dagen wordt ik vrolijk... en actief... En dat had ik precies nodig na twee niksdoen dagen... Vannacht gaat het vriezen... dus de kouwkleum planten staan al weer binnen... Wat er ook binnen staat is een Amaryllis... die manlief gewonnen heeft van de IJsclubvereniging... Een prachtige gezonde knol die al een beetje uitliep en twee knoppen kreeg... Nu hoort zo’n knop op een lange steel te staan en na zo’n 30 à 40 cm. open te gaan... De ene knop is daar nu nog mee bezig... maar de andere knop kon daar niet op wachten... Zodra hij uit de knol kwam ging de knop al een stukje open... een vroeggeboorte dus... Geen idee hoe ik dit tegen kon houden... of er weeënremmers bestaan voor Amaryllissen... Ik heb hem in het donker gezet... zodat hij niet op het licht af zou komen... Ik heb hem koud gezet zodat hij niet op de warmte afkwam... maar niets hielp... Ik kon de natuur niet tegen houden... en met Kerst is hij tot volledige bloei gekomen... zij het wel laag bij de grond... De andere knop groeit gestaag door... die heeft straks alle ruimte om te bloeien...zonder dat zijn tweelingknop in de weg staat...

Onvergetelijk...

Je bent er dagen... soms weken mee bezig... kerstboom... versiering... boodschappen... enz... En voor dat je het weet zijn de twee Kerstdagen voorbij... Gisteren hebben we gezellig met kinderen en kleinkinderen gebruncht... gewoon met een soepje... brood en ijs... want ik houd absoluut niet van al dat overdadige waar we al weken mee overstelpt worden via folders en tv-reclame... Volgens de supermarkten zouden we alleen een onvergetelijke Kerst krijgen als je hun producten zou kopen...  Nou... voor mij werd het een onvergetelijke Kerst door een bruin bolletje met oude kaas in plaats van al die liflafjes die je maag niet vullen... kinderen en kleinkinderen... mooie kerstliederen... en schemeren bij kaarslicht...

Rijkdom...

Op deze Eerste Kerstdag schrijf ik mijn kortste blog ooit...  Deze foto toont onze rijkdom... drie kleinkinderen en de vierde op komst...

Tinus...

Op het ogenblik bloeit de sneeuwbal... een winterbloeiende struik... Hij staat niet in mijn tuin maar in buurman’s tuin... maar de bloemen van de struik groeien wel richting onze tuin... En eerlijk gezegd denk ik dat ik meer geniet van deze Viburnum Tinus... zo heet hij officieel... dan onze buurman... Die weet waarschijnlijk niet eens dat deze Tinus in zijn tuin groeit... Vandaag viel het mij op dat door het warme weer de bladknoppen van Tinus... zo noem ik hem... bijna uitkomen... Je ziet het groen van de blaadjes al komen... Bizar hoor... in december... als het straks gaat vriezen worden de knoppen zwart en sterven ze af... dan kijken we de aankomende zomer tegen een kale Tinus aan... Gelukkig weet de Natuur zich altijd te herstellen na rampen... we wachten het wel af...

Blauw...

Wat is dat toch... de drang om voor de Kerstdagen je huis spik en span te willen hebben... en de buitenboel gedaan te hebben... Zou dat in je genen zitten... of bij je opvoeding horen... Misschien heb ik wel Kersthormonen die in december opspelen... net als nesteldrang toen ik lang geleden zwanger was... Dus toen er vanmiddag wat blauw in de lucht te zien was... was het tijd om wat ramen buiten te zemen... Niet bepaald mijn favorite klusje... maar vanmiddag had ik het eigenlijk best naar mijn zin... Het was heerlijk om buiten bezig te zijn... zeker na de grauwe... natte dag van gisteren... Zo werd het vervelende klusje eigenlijk best wel fijn...

Seizoenen...

Het is nu echt officieel... het is Winter... Vandaag was de kortste dag van het jaar... de zon maakte vandaag de minste uren en minuten... Niet dat we hem gezien hebben hoor... de zon... want de regenwolken zorgden er de hele dag voor dat hij voor ons niet te zien was... Het was dus voor mij ook te nat om buiten een foto te gaan maken... Gelukkig staat er voor ons raam nog een gele bloem te bloeien... en vanuit een warme knusse kamer kon ik deze foto maken... Zet je er dan ook nog een gele rand omheen dan lijkt het toch nog wat... een Lenteplaatje op een Herfstachtige dag in de Winter...