Kerstverlichting...

Hij doet het weer... Vanavond om 20.00 uur gingen de lichten van de grootste kerstboom van Nederland weer aan... Tot 6 januari 2020 kunnen we er weer dagelijks van genieten... als het weer het toelaat natuurlijk... Hij staat toch hemelsbreed 20 km. van ons huis af... Zelf had ik vorige week een kerstster met lichtjes gemaakt en opgehangen in een boom... Na een week doet een gedeelte van de lichtjes het al niet meer... Wat is dat toch tegenwoordig met kerstverlichting... je moet bijna elk jaar nieuwe kopen... Het lijkt wel dat alles zo gemaakt is dat het maar één Kerstfeest meegaat... Ik heb nog steeds mijn eerste kerstboomverlichting... 45 jaar oud... voor binnen... Het elektrische gedeelte doet het nog steeds... helaas zijn er geen passende lampjes meer voor te krijgen... Dat was pas degelijk spul... made in Eindhoven staat er op... Nu staat er ‘ made in China ‘ op... en ligt het na twee weken al in de vuilnisbak...

Kerstversiering...

Daar ging vanmorgen mijn kerstversiering... de malus-appeltjes verdwenen in de maag van deze merel... En dit jaar staan er al zo weinig appeltjes aan onze boom... Het gaat altijd om en om met deze mini-appeltjes... het ene jaar staan er bijna geen appeltjes aan de boom... het volgende jaar buigen de takken door van het gewicht van de vele appeltjes... Dit jaar dus weinig oogst voor de kerstversiering... en die paar die er wel aan staan worden dus ook nog opgegeten door vogels... Nou gun ik het die merel wel hoor... de Natuur heeft die appeltjes ook eigenlijk bedoeld als vogelvoer... neem ik aan... Om ze als kerstversiering te gebruiken hebben we zelf bedacht...

Gesuikerd...

We leefden vandaag in een kleine wereld... door de mist was er niets te zien in de polder... gekker nog... de hele polder was niet te zien...  Ik ben de tuin maar in gelopen of er daar nog iets te vinden was dat foto-waardig was... en stuitte op deze Geranium of Ooievaarsbek... Één van de laatst bloeiende bloemen... verscholen tussen afgevallen bladeren... En als het zo mist als vandaag... en ‘s morgens de temperatuur rond het vriespunt ligt... krijg je toch nog een mooi plaatje... Aangevroren mist aan de bloembladrandjes en bladeren geven iets zoetigs... iets suikerachtigs... aan deze Geranium...

Uitzicht...

Wat een heerlijk weer hebben we toch... een feestje om buiten te zijn... Vanmorgen lag er voor het eerst dit seizoen ijs in de sloten... en daar waar de zon niet op scheen... bleef het de hele tijd liggen... In de zon was het genieten... De foto van vandaag laat het uitzicht zien wat ik dagelijks zie... honderden Smienten die na het grazen in de weilanden het water in de wetering weer opzoeken... waar ze al dobberend overnachten... Ik hoor elke nacht hun gefluit... net als het geoehoe van uilen...  Heerlijk... die nachtelijke natuurlijke geluiden...!

Vlaamse Gaai...

Vandaag kreeg ik de Gaai beter voor de lens... Wat een prachtige vogel... vooral die paar blauwe veren op zijn flanken... Vroeger zag je in onze wijk eigenlijk geen Vlaamse Gaaien... maar sinds de Gemeente hier een paar eikenbomen geplant heeft komen ze nu hier om de eikels te eten... Eikenbomen zijn trouwens afhankelijk voor hun voortplanting van Gaaien... ze verspreiden de eikels door ze in de grond te verstoppen als wintervoorraad... Naast eikels... beuken- en hazelnoten... eten ze ook bessen... klein fruit... en insecten...  Ook kleine- of jonge vogeltjes... muizen... en eieren staan op zijn menu... Hij hakt met zijn sterke snavel slakkenhuizen... walnoten... eieren... en andere harden etenswaren zo open... De Fransen noemden deze vogel Gai Flammant... de Gaai met de vlammende kleuren... wat wij weer vertaalden als Vlaamse Gaai... Hij heeft dus absoluut geen Vlaams bloed in zijn lijf... Het is wel een krijserd... daarom wordt hij ook wel schreeuwekster genoemd... Een prachtige vogel dus om te zien... maar eigenlijk geen lieverdje wat zijn dieet betreft...

 

Schrok-op...

Al een tijdje heb ik twee Vlaamse Gaaien in mijn tuin... en op mijn voederplank... Ze komen vooral op de pinda’s af... Ze schrokken ze één voor één heel naar binnen... dan moet je toch wel een sterke maag hebben... vermoed ik... Deze Gaai had zijn buik al vol... en is nu bezig om een wintervoorraad aan te leggen... Hij probeert dus zo veel als mogelijk in één keer mee te nemen... deze keer drie pinda’s en één zonnebloempit om ze ergens te gaan begraven... Blijft er voor hem of haar genoeg te eten in de komende winter en graaft hij de zonnebloempit niet weer op... dan staat er volgend jaar ergens zomaar een zonnebloem te bloeien...

Kakofonie...

Het is vandaag 1 december... het begin van de winter voor weermannen en -vrouwen... En het zag er ook nog winters uit vanmorgen... met berijpte weilanden en hier en daar ijs in de sloot... Op de foto zie je gewoon de "stilte" van de bevroren polder... Helaas was het geluid anders... want wat was het een herrie in de polder... Er waren honderden ganzen die gakkend door het weiland liepen... ontzettend veel smienten die een fluitconcert opvoerden... twee krijsende reigers die in elkaars viswater visten... en een stel snaterende eenden die dachten dat ze eten van mij kregen...  Een kakofonie van geluiden... die je gelukkig niet ziet op mijn foto... die straalt alleen maar rust uit...