Gesuikerd...

We leefden vandaag in een kleine wereld... door de mist was er niets te zien in de polder... gekker nog... de hele polder was niet te zien...  Ik ben de tuin maar in gelopen of er daar nog iets te vinden was dat foto-waardig was... en stuitte op deze Geranium of Ooievaarsbek... Één van de laatst bloeiende bloemen... verscholen tussen afgevallen bladeren... En als het zo mist als vandaag... en ‘s morgens de temperatuur rond het vriespunt ligt... krijg je toch nog een mooi plaatje... Aangevroren mist aan de bloembladrandjes en bladeren geven iets zoetigs... iets suikerachtigs... aan deze Geranium...

Uitzicht...

Wat een heerlijk weer hebben we toch... een feestje om buiten te zijn... Vanmorgen lag er voor het eerst dit seizoen ijs in de sloten... en daar waar de zon niet op scheen... bleef het de hele tijd liggen... In de zon was het genieten... De foto van vandaag laat het uitzicht zien wat ik dagelijks zie... honderden Smienten die na het grazen in de weilanden het water in de wetering weer opzoeken... waar ze al dobberend overnachten... Ik hoor elke nacht hun gefluit... net als het geoehoe van uilen...  Heerlijk... die nachtelijke natuurlijke geluiden...!

Vlaamse Gaai...

Vandaag kreeg ik de Gaai beter voor de lens... Wat een prachtige vogel... vooral die paar blauwe veren op zijn flanken... Vroeger zag je in onze wijk eigenlijk geen Vlaamse Gaaien... maar sinds de Gemeente hier een paar eikenbomen geplant heeft komen ze nu hier om de eikels te eten... Eikenbomen zijn trouwens afhankelijk voor hun voortplanting van Gaaien... ze verspreiden de eikels door ze in de grond te verstoppen als wintervoorraad... Naast eikels... beuken- en hazelnoten... eten ze ook bessen... klein fruit... en insecten...  Ook kleine- of jonge vogeltjes... muizen... en eieren staan op zijn menu... Hij hakt met zijn sterke snavel slakkenhuizen... walnoten... eieren... en andere harden etenswaren zo open... De Fransen noemden deze vogel Gai Flammant... de Gaai met de vlammende kleuren... wat wij weer vertaalden als Vlaamse Gaai... Hij heeft dus absoluut geen Vlaams bloed in zijn lijf... Het is wel een krijserd... daarom wordt hij ook wel schreeuwekster genoemd... Een prachtige vogel dus om te zien... maar eigenlijk geen lieverdje wat zijn dieet betreft...

 

Schrok-op...

Al een tijdje heb ik twee Vlaamse Gaaien in mijn tuin... en op mijn voederplank... Ze komen vooral op de pinda’s af... Ze schrokken ze één voor één heel naar binnen... dan moet je toch wel een sterke maag hebben... vermoed ik... Deze Gaai had zijn buik al vol... en is nu bezig om een wintervoorraad aan te leggen... Hij probeert dus zo veel als mogelijk in één keer mee te nemen... deze keer drie pinda’s en één zonnebloempit om ze ergens te gaan begraven... Blijft er voor hem of haar genoeg te eten in de komende winter en graaft hij de zonnebloempit niet weer op... dan staat er volgend jaar ergens zomaar een zonnebloem te bloeien...

Kakofonie...

Het is vandaag 1 december... het begin van de winter voor weermannen en -vrouwen... En het zag er ook nog winters uit vanmorgen... met berijpte weilanden en hier en daar ijs in de sloot... Op de foto zie je gewoon de "stilte" van de bevroren polder... Helaas was het geluid anders... want wat was het een herrie in de polder... Er waren honderden ganzen die gakkend door het weiland liepen... ontzettend veel smienten die een fluitconcert opvoerden... twee krijsende reigers die in elkaars viswater visten... en een stel snaterende eenden die dachten dat ze eten van mij kregen...  Een kakofonie van geluiden... die je gelukkig niet ziet op mijn foto... die straalt alleen maar rust uit...

Saar...

Wat een heerlijk weer vandaag... dit weer heb ik het liefst tijdens de donkere dagen voor Kerst... koude vriesnachten met zonnige windstille dagen... Op de foto zit Saar... lekker in de zon... gefascineerd te kijken naar een muizennest... Als het aan een paar juristen ligt moet onze Saar voortaan binnen blijven... voor de centrale verwarming... in plaats van in de zon... Want Saar en al haar soortgenoten vermoorden miljoenen andere dieren... Ja... Jansen... onze zwarte kater... dat is wel een rover... eens in de twee maanden... Maar dat geldt niet voor Saar... die vangt zo nu en dan een muis... voor de rest is ze een sul... net als haar moeder Fien... De vogels op de voederplank blijven zelfs zitten als moeder of dochter poes er onder door lopen... Gelukkig mogen ze voorlopig van Carola... onze minister van poezen... los buiten blijven lopen... Voorlopig... totdat er weer één of andere anti-poezen minderheidsgroep opstaat en gaat bepalen dat de meerderheid naar hun pijpen moet dansen...

Winterklaar...

De eerste zullen de laatste zijn... Dit gezegde vindt eigenlijk zijn oorsprong in de Bijbel... en is figuurlijk bedoeld... Voor mij geldt dit letterlijk... Één van de eerste éénjarige planten die ik het afgelopen voorjaar kocht was een grote pot met allerlei planten erin... Ik kocht hem bij onze Speeltuinvereniging... In de loop van het jaar groeide één van de planten... de witte Lobelia... zo hard dat ze de andere planten volledig overgroeide... En ze bleef maar bloeien... Vandaag was het een mooie tuinwerkdag... en was dan eindelijk de achtertuin aan de beurt om opgeruimd te worden... en hoewel dat de Lobelia nog bloeide heb ik hem als laatste éénjarige in de groene kliko gemikt... Hij heeft z’n geld wel opgebracht... De achtertuin is winterklaar... mijn tuinspieren doen pijn... maar krijgen nu wel de tijd om te herstellen... helemaal tot eind februari...