Herfst...

Vandaag hadden we de eerste echte herfstdag van dit jaar... Het regende pijpenstelen... het waaide behoorlijk... en om 18.00 moest de lamp in huis al aan... Koud was het niet... ik heb zelfs nog even buiten gezeten onder de overkapping... samen met Jannes... want die was zowaar thuis... Meestal is hij overdag in het weiland te vinden... maar ook hij vond het vandaag veel te nat... Gelukkig staat deze bol-chrysant... gekocht bij de Speeltuinvereniging... vol in bloei... Wat een knoepert is het... en wat een prachtige herfstkleur heeft hij... Hij gaf deze natte dag toch nog wat kleur...

Burendag...

Vanmiddag en -avond hadden we een high-tea met de buurtjes uit onze straat vanwege Burendag... Hoewel... in de avond was het eerder high-bier en high-wijn dan high-tea... Het was de eerste keer dat we met elkaar Burendag vierden... maar zeker niet de laatste keer... Het was oer gezellig... iedereen had iets gebakken... gemaakt... of gekocht voor bij de thee... Aan het eind van deze dag was iedereen weer bijgepraat... waren recepten uitgewisseld... en zijn er plannen gesmeed voor de feestweek in 2020...  Voor mij mag er elke maand wel een burendag zijn... zo gezellig was het... maar dan groei ik waarschijnlijk dicht... en zijn de rennies niet aan te slepen... Het wordt dus gewoon wachten tot volgend jaar...

Lunch...

Vanmiddag geluncht met mijn kleinzoon... En wat was het gezellig en knus zo saampies... Ik mocht vandaag de hele dag op dit geweldige mannetje passen... en ben weer helemaal bij wat peuters tegenwoordig bezig houden...  Vooral Woezel... Pip... en  Charlie zijn de favorieten voor kleinzoon... Nijntje en Dikkie Dik doen na 40 jaar nog steeds mee... en zelfs de al oude Lego Duplo was heel herkenbaar voor mij... De babyhaai is nieuw voor me... het liedje wat er bij hoort krijg je nooit meer uit je hoofd... Maar net als tijdens zijn moeders peuterjaren staan boekjes op nummer één als favoriet speelgoed... Liedjes zingen vindt hij ook prachtig... en als ik ze expres verkeerd zing ontgaat dat hem niet... en protesteert hij...  Als hij iets wil gaat hij voor je staan en zegt heel lief... asseblief... en dat een paar keer... dan kan je eigenlijk niks weigeren... Nu al een echte charmeur dus...

Verademing...

Net als dit schip zijn we vandaag weer naar huis gegaan... niet gezeild natuurlijk maar gewoon met de auto over de weg gereden... Na een weekje Nijmegen... aan de Waal... zat ik vanavond weer in Goudriaan... aan de Wetering... En het was gewoon vreemd dat er op de Wetering niets voorbij vaarde... dat het zo stil was aan het water... Want voor je rust moet je dus niet op een camping aan de Waal... de drukste rivier van ons land... je caravan neerzetten... Fascinerend was het wel... en we hebben een heerlijke week gehad... maar het getuf en gedreun van die schepen ging dag en nacht door... Wat is de Wetering dan een verademing... die stilte... Heerlijk...!

Scheeps-verkeer

Wat een verkeer gaat er toch dagelijks over de Waal... ik wist niet dat er zoveel schepen dagelijks gebruik maken van deze rivier... Je ziet schepen geladen met de vreemdste dingen voorbij komen... en het gaat dag en nacht door... Naast de vele containerschepen... mega-duwbakken met kolen en ijzererts... en zand- en grind schepen... komen er ook dagelijks een paar cruiseschepen voorbij... Chemicaliën- en gastankers manoeuvreren door dit alles heen... en het is een wonder dat alles goed blijft gaan... en er bijna nooit ongelukken gebeuren... Het is alleen jammer dat de scheepsmotoren zo stinken... dat dat zo maar mag in dit CO2 tijdperk... Toch was het fascinerend om dit een week lang gade te mogen slaan...

Lekker hapje...

Gisteren spoelde er een dode paling aan op het strandje voor de camping... Hij was behoorlijk beschadigd... waarschijnlijk door een scheepsschroef... Maar daar had deze meeuw geen boodschap aan... voor hem was het een feestmaal... Als hij tenminste door dat taaie palingvel heen zou komen... want dat was een groot probleem voor deze meeuw... Uren is hij bezig geweest op het strandje... hij sleepte de paling richting water... en weer terug... Later zag ik dat de meeuw regelmatig zat te pikken in de paling... waarschijnlijk toch gelukt om een gat in dat vel te krijgen... Vanmorgen zat er een koppel kauwen de resten op te eten... Opgeruimd staat netjes... zeker voor ons... want  de geur van dooie vis voor de caravan is niet prettig...

Kwikstaart...

Rondom onze caravan hipt regelmatig een wit kwikstaartje rond... Je kan zien dat hij of zij hier kind aan huis is... hij is totaal niet bang van mensen... Het witte kwikstaartje is een  insecten-etend zangvogeltje met prachtige zwart-witte veren... Helaas is dit exemplaar in de rui... en heeft hij nu een soort somber grijs verenpakkie aan...  Het is een grappig vogeltje vind ik... hij loopt behoorlijk snel... trekt zelfs soms een sprintje achter insecten aan... en dan wipt zijn lange staart op en neer... Tussen nu en november begint hij aan zijn reis naar Marokko... waar hij overwintert... Als hij tenminste de reis door Frankrijk en Spanje overleeft... Wij... in Nederland doen er alles aan om vogels en hun leefgebieden te beschermen... Vogels kunnen hier veilig broeden en hun kuikens groot brengen... zodat ze daarna door de Fransen en Spanjaarden gevangen kunnen worden... met netten en lijmstokken... als lekkernij...  Hoe krom is dat... ! Één Europa... maar niet voor de vogels...