Bloemkolen...

Ik heb genoten vandaag van de prachtige Hollandse luchten... Wat zien die buienwolken er toch indrukwekkend uit... zolang ze maar niet boven je hoofd hangen dan...  Tussen die buien door scheen zo nu en dan de zon... maar in de namiddag kregen we toch nog heldere blauwe luchten te zien tussen die witte bloemkool-wolken... Samen met Jansen heb ik nog een half uur op de bank van het zonnetje kunnen genieten... heerlijk... even bijkleuren... Voor mij dan hè... Jansen is al donker van zijn eigen... Toen de volgende bloemkool wolk voor de zon schoof was de pret over... en etenstijd...

Brevet...

Tja... en dan wordt het langzaam aan tijd om je brevet te gaan halen... De zwaantjes zijn inmiddels al zo groot gegroeid dat aan de vlieglessen begonnen kon worden... Vanmiddag waren ze dus aan het oefenen op de Polderbaan... Zo te zien is de spanwijdte van de vleugels wel in orde... het ontbreekt hun alleen nog aan kracht... Hun motorvermogen zeg maar... is nog te laag om de lucht in te gaan... Ze zijn dus nu aan het droogoefenen... op de wetering... Op een keer zullen ze wel de kracht hebben om de lucht in te gaan... om uit te vliegen... letterlijk en figuurlijk... om een eigen territorium te gaan zoeken... Want waar ze nu zwemmen is het territorium van hun vader... en die duldt geen andere zwanen om hem heen... zelfs niet zijn eigen kinderen...

Anemoon...

Nog een schoonheid die nu in bloei staat... de Japanse Anemoon... Ze werd meegebracht uit Japan ergens tussen 1900 en 1910 door een Italiaanse missionaris die meer heil en winst zag in deze Anemoon dan het bekeren van Japanners tot het Roomse geloof... In Nancy in Frankrijk begon hij een winstgevende handel in deze planten... Hier in Nederland zijn ze eigenlijk niet winterhard... gelukkig zaait zij zich gemakkelijk uit.. zodat je het volgende jaar weer kan genieten van deze prachtige bloem... Alleen wel op een andere plek in je tuin...

Sine Nomine...

Het was vandaag wat nattig buiten... perfect voor de tuin... perfect om een ochtendje te vergaderen... en perfect voor een middagje behangen bij onze dochter... Daarom vandaag weinig natuur rondom ons huis gezien... en dus ook geen foto’s gemaakt... Gelukkig had ik gisteren nog een rondje tuin gedaan met mijn camera’tje... en deze foto gemaakt van een wilde bloem die in het zaadmengsel zat dat ik uitgestrooid heb... Laat ik nu niet weten hoe deze schoonheid heet... ik heb zelfs deze bloem nog nooit gezien... Hij lijkt familie van de Borage... wat de beharing betreft... maar verder zie ik eigenlijk geen overeenkomsten... Ook het boek " Flora van Nederland " met 700 bladzijdes wilde bloemen... gaf geen uitkomst... Ik ga hem nu maar Sine Nomine noemen... wat in het Latijn zonder naam betekent...

Tevreden...

Het was vandaag heerlijk tuinklus-weer... geen zon... dus een goeie temperatuur om een dag op mijn kop te staan... Het meeste onkruid is nu weg... de graskanten van het gazon zien er weer strak uit... en de vijver is ook weer opgeschoond... Ik ben weer tevreden... mijn rug helaas niet zo... die protesteert een beetje van al dat gebuk... Maar na een goede nachtrust zal het morgen wel weer beter gaan...  Vanavond kwam de zon toch nog even om een hoekje van een wolk kijken... even op m’n stoeppie genoten van de mooie lucht...

Maagdelijk wit...

Deze maagdelijke witte bloemen staan in mijn vijver... Het is de Moerasgladiool... ook wel Kafferlelie genoemd... Dan weet je ook gelijk waar zijn roots liggen... Zuid-Afrika dus...  Daar is het woord kaffer een zeer zwaar beledigend scheldwoord voor onze zwarte medemens... Probeer daar niet het K-woord tegen iemand te zeggen... want je wordt ter plekke gelyncht... Waarom deze prachtige witte bloem Kafferlelie genoemd wordt is mij een groot raadsel... Zijn oorsprong ligt dus in de moerassen bij de Drakensbergen... en is niet winterhard... Hij staat in mijn vijver in een pot... die ik in de winter eruit haal en in een emmer met wat water in de schuur zet om te overwinteren... De bloemen van de Moerasgladiool trekken veel verschillende insecten aan... en daar worden de kikkers in de vijver weer erg blij van...

R in de maand...

Het is al weer september... morgen beginnen hier de scholen weer... en voor de meeste mensen zit de vakantie erop... Voor ons pensionada’s  hopelijk nog niet... zodra het mooi weer wordt of als ik het thuis even beu ben... koppelen we de caravan aan en vertrekken we... Vroeger... zodra de letter R in de maand zat... kregen we elke avond een lepel levertraan... om fit de winter door te komen... Ik griezel er nog van... wat was dat toch smerig... Gelukkig is dat verleden tijd... Nu...als de R in de maand zit... betekent dat voor mij dat het tuinseizoen langzaam ten einde komt... dat de bottels en bessentijd eraan komt... en dat de laatste bloemen van het zomerseizoen hun best nog doen om de hommels... bijen en andere insecten... van voedsel te voorzien... Op de foto één van mijn laatste rozen van de struikroos... die al volop zijn bladeren laat vallen... Wat een schoonheid....!