Sine Nomine...

Het was vandaag wat nattig buiten... perfect voor de tuin... perfect om een ochtendje te vergaderen... en perfect voor een middagje behangen bij onze dochter... Daarom vandaag weinig natuur rondom ons huis gezien... en dus ook geen foto’s gemaakt... Gelukkig had ik gisteren nog een rondje tuin gedaan met mijn camera’tje... en deze foto gemaakt van een wilde bloem die in het zaadmengsel zat dat ik uitgestrooid heb... Laat ik nu niet weten hoe deze schoonheid heet... ik heb zelfs deze bloem nog nooit gezien... Hij lijkt familie van de Borage... wat de beharing betreft... maar verder zie ik eigenlijk geen overeenkomsten... Ook het boek " Flora van Nederland " met 700 bladzijdes wilde bloemen... gaf geen uitkomst... Ik ga hem nu maar Sine Nomine noemen... wat in het Latijn zonder naam betekent...

Tevreden...

Het was vandaag heerlijk tuinklus-weer... geen zon... dus een goeie temperatuur om een dag op mijn kop te staan... Het meeste onkruid is nu weg... de graskanten van het gazon zien er weer strak uit... en de vijver is ook weer opgeschoond... Ik ben weer tevreden... mijn rug helaas niet zo... die protesteert een beetje van al dat gebuk... Maar na een goede nachtrust zal het morgen wel weer beter gaan...  Vanavond kwam de zon toch nog even om een hoekje van een wolk kijken... even op m’n stoeppie genoten van de mooie lucht...

Maagdelijk wit...

Deze maagdelijke witte bloemen staan in mijn vijver... Het is de Moerasgladiool... ook wel Kafferlelie genoemd... Dan weet je ook gelijk waar zijn roots liggen... Zuid-Afrika dus...  Daar is het woord kaffer een zeer zwaar beledigend scheldwoord voor onze zwarte medemens... Probeer daar niet het K-woord tegen iemand te zeggen... want je wordt ter plekke gelyncht... Waarom deze prachtige witte bloem Kafferlelie genoemd wordt is mij een groot raadsel... Zijn oorsprong ligt dus in de moerassen bij de Drakensbergen... en is niet winterhard... Hij staat in mijn vijver in een pot... die ik in de winter eruit haal en in een emmer met wat water in de schuur zet om te overwinteren... De bloemen van de Moerasgladiool trekken veel verschillende insecten aan... en daar worden de kikkers in de vijver weer erg blij van...

R in de maand...

Het is al weer september... morgen beginnen hier de scholen weer... en voor de meeste mensen zit de vakantie erop... Voor ons pensionada’s  hopelijk nog niet... zodra het mooi weer wordt of als ik het thuis even beu ben... koppelen we de caravan aan en vertrekken we... Vroeger... zodra de letter R in de maand zat... kregen we elke avond een lepel levertraan... om fit de winter door te komen... Ik griezel er nog van... wat was dat toch smerig... Gelukkig is dat verleden tijd... Nu...als de R in de maand zit... betekent dat voor mij dat het tuinseizoen langzaam ten einde komt... dat de bottels en bessentijd eraan komt... en dat de laatste bloemen van het zomerseizoen hun best nog doen om de hommels... bijen en andere insecten... van voedsel te voorzien... Op de foto één van mijn laatste rozen van de struikroos... die al volop zijn bladeren laat vallen... Wat een schoonheid....!

Te groot...

Het was een drukke dag voor mij... maar wel erg gezellig...  Het was de dag van de buurtrommelmarkt... met daarna de buurtbarbecue... Er werd... mede door het mooie weer... bijgekletst met buurtgenoten... thee gedronken met buurvrouwen en familie... en geborreld met aanwaaiende gezellige mensen... Veel verkocht werd er niet door mij... hoewel dit kleine meisje erg geïnteresseerd was in een paar mooie schoenen... Helaas waren ze voor haar nog een stukkie te groot...

Argusvlinder...

Wat een heerlijke dag vandaag... niet te warm... precies goed... voor mij dan hè... Toen ik vanmiddag buiten zat... zag ik deze Argusvlinder... Helaas was hij hartstikke dood... maar dat was dus niet te zien... Hij zag er zo gaaf uit... helemaal intakt nog... Ik heb hem voorzichtig opgepakt en op tafel gelegd om hem eens goed te bekijken... Wat een prachtige structuur hebben zijn vleugels... het lijkt wel of hij geborduurd is... dit is niet na te tekenen of te schilderen... En dit was nog maar de buitenkant... Toen ik hem open wilde vouwen viel hij jammergenoeg helemaal uit elkaar... hij was dus al enige tijd geleden overleden en inmiddels helemaal verdroogd... Tot stof geworden...  Ik moest het dus doen met alleen de buitenkant... maar dat was geen straf... Natuur met een grote N....

Om...

Bij elkaar zijn wij deze zomer al best wel veel weken weggeweest... maar de potplanten hebben er niet onder geleden... ondanks de hitte en de droogte... Achteraf een perfecte keuze om in alle potten en bakken Portulaca te poten... Het zijn vrolijk bloeiende... zonminnende... éénjarige planten... die door hun vetplantachtige blaadjes goed tegen de droogte kunnen... Het valt me ook op dat luizen... spint... slakken en ander gespuis de planten links laten liggen... En dan die kleuren... omdat de kweker al verschillende kleuren plantjes in één potje heeft gepoot... weet je nooit van te voren of de kleuren matchen met elkaar... Dat blijft een verrassing totdat ze gaan bloeien... Ik ben dus helemaal om... voor mij geen Petunia’s of Geraniums meer... volgend jaar weer Portulaca’s...