Bromvogel...

Loop je als Grauwe Gans heerlijk te snoepen van buurman boer zijn gras... verschijnt er ineens een grote brommende roofvogel boven je... Geen echte roofvogel natuurlijk... maar ik kan me indenken dat de ganzen dachten dat dat bromding in de lucht boven hen... een heel grote roofvogel was die het op hun gemunt had... Grote paniek was het gevolg natuurlijk... De hele koppel vloog gakkend de lucht in... vlogen een paar rondjes met elkaar... en landden weer met z’n allen in het weiland om verder te snoepen... nadat ze dachten de grote roofbromvogel verjaagd te hebben... Ze zullen wel heel trots zijn op elkaar...

Geen bommetje...

Ik heb tegen haar gezegd: Waag het niet...!  Je gaat maar met je kop in de wind staan als je last hebt van je hormonen... Ze heeft even na staan denken en deed toen gelukkig een paar stappen achteruit... Pfff... gelukkig goed afgelopen... geen bommetje... Heerlijk hè... die meiden bijna in je achtertuin... ik maak elke dag wel een praatje met ze... en ze kijken me dan echt aan... Ik begreep dat ze over een paar weken moeder gaan worden... dus gaan ze binnenkort naar de stal... Ik zal ze missen...

Nieuwe week...

Maandag... een nieuwe week... met vandaag prima werk-weer... op één heftige bui na dan...  Ik was lekker buiten bezig toen de bui zich aankondigde met een onweersklap... veel wind... en veel regen... Ik moest echt naar binnen vluchten voor de striemende regen... Hij was ook zo weer voorbij... die bui... de beloning was een prachtige regenboog... met op de voorgrond mega veel Grauwe Ganzen en jongvee die met hun konten naar de regen toe stonden... Het is bijna niet te geloven dat de Grauwe Gans 40 jaar geleden een zeer zeldzame broedvogel was in Nederland... Hij werd zelfs uitgezet om te voorkomen dat de soort hier zou uitsterven... Grauwe Ganzen vormen een paartje voor het leven... en dat zorgt voor veel nakomelingen... zodat ze nu... zeker voor de boeren... een plaag gaan worden...  Deze koppel graasde op buurman’s land... die zal er niet blij mee zijn... denk ik...

Invasie...

Op het ogenblik heb ik veel Distelvlinders in de tuin... meer dan andere jaren... Op de site van de vlinderstichting las ik dat we nu een invasie hebben van deze vlinder... Ze zijn meegekomen met die hete zuidelijke stroming van weken geleden... toen wij een hitterecord meemaakten... Het leven van de Distelvlinder begint namelijk in december in de Sahel in Afrika... van daaruit vliegt hij steeds verder naar het noorden... legt onderweg hier en daar eitjes... dat worden weer Distelvlinders... die ook weer eitjes leggen onderweg... zodat in juni de derde generatie... de kleinkinderen zeg maar... in Nederland aankomen... Er zijn dan 4000 kilometers overbrugd... Alles hangt af van de weersomstandigheden onderweg... en die waren dus heel gunstig...  De Distelvlinders die we nu zien zijn weer kinderen van die kleinkinderen... die vliegen straks weer terug richting Afrika... en dan begint de cyclus weer opnieuw... Wat zit de Natuur toch mooi in elkaar...

Bui...

Vanmiddag kregen we een heerlijke bui regen... goed voor mens en dier... De vogeldrinkbak is weer gevuld... net als onze fontein...  en ook de bak water voor de katten is ververst... Alleen de vlinders en bijen die gek zijn op mijn Verbena hadden pech... alle bloemetjes waren vol geregend... Ze konden niet meer bij de nectar komen... of ze moesten een duikbril met snorkel opzetten... Ik vraag me af of nu de nectar niet wegspoelt of zich verdunt met de regendruppels... Nectar is de suikerrijke vloeistof die door bloemen wordt geproduceerd om bijen en vlinders te lokken... Alleen was er vanmiddag na de bui door de Verbena niets te lokken... of je zou als bij een bad willen nemen...

Nooit saai...

Het was een prima buiten-vertoef-dag vandaag... het was droog... weinig wind... en soms scheen even de zon... Vanmiddag heb ik dus fijn zitten lezen op ons terras met uitzicht op de polder... waar het erg druk was met vogels... Op een moment zag ik wel 9 zilverreigers op het weiland van buurman boer... dat pas gemaaid is... Zou er een muizenplaag zijn... vroeg ik me af... want Poes Fien bracht gisteren ook al een muis mee naar huis... En de buurt-katten zie ik ook regelmatig met gevangen exemplaren het weiland uit komen... Ook veel zwaluwen zag ik... tientallen vlogen er door de lucht... scheerden over de wetering en zelfs door onze tuin... Hopelijk weer honderden muggen minder rondom ons huis... De kivieten zijn zich langzaam al aan het verzamelen voor hun lange reis richting het zuiden... Ze zwermen boven de polder en dalen met z’n allen op het weiland om hun buik nog even vol te eten voordat ze vertrekken... En dat trekt weer roofvogels aan... ik zag een buizerd in het land zitten en boven mij cirkelde een andere roofvogel... ik dacht een Kiek... maar kon het niet goed zien... Ik heb echt zitten genieten van dit alles... Het is ook nooit saai in de polder...

Hondsdagen...

Ik ben die buien nou onderhoud wel een keer zat... het is augustus hoor... we zitten in de Hondsdagen... Die duren van 20 juli tot 20 augustus... en heeft te maken met het sterrenbeeld Grote Hond... en de ster Sirius die ‘s morgens gelijk met de zon boven de horizon uitkomt... De Hondsdagen hoort de warmste tijd van het jaar te zijn... met tropische dagen... Nou zit ik daar ook niet op te wachten... maar sub-tropisch mag weer wel... Vroeger... in 1800... dacht men dat hondsdagen echt met honden te maken had... In Gelderland was er zelfs de plicht om tijdens de Hondsdagen honden te muilkorven om hondsdolheid te voorkomen... In de Hondsdagen was het zonder koelkast ook lastig om eten goed te bewaren... Vandaar het gezegde " wat men tijdens de Hondsdagen spaart voor de mond... is voor de kat en de hond "... Dus geen etensresten bewaren... maar gelijk opeten... Op het ogenblik hebben we daar dus geen last van... met dit Hondeweer...