Invasie...

Op het ogenblik heb ik een invasie van koolwitjes in mijn tuin... Waarschijnlijk hebben de mensen in mijn omgeving die kool gepoot hadden in hun tuin deze winter niets te eten... kool dan hè... Die zijn opgevreten door de rupsen die nu vlinders geworden zijn... Vooral op mijn blauw/paarse bloemen stikt het van de witte vlinders... Dat zal dan wel de lievelingskleur van koolwitjes zijn... Eigenlijk is het wel gezellig in de tuin met dat heen en weer gefladder tussen mijn Verbena’s... Lavendel... Tuingeraniums... en Kattenstaarten... Zelfs poes Fien vindt het leuk... die probeerde de koolwitjes met haar forehand/poot neer te slaan... alsof ze aan het tennissen was... Zodra het begon te regenen waren de koolwitjes weg... en Fien binnen... Ze schijnen allebei niet van regen te houden...

Het kan niet waar zijn...

Kent u dat tv-programma " het kan niet waar zijn "...? Dat programma hadden wij vanmiddag voor onze deur... live... Er kwam een auto voorrijden van een bedrijf uit Rhenen... een aannemingsbedrijf in groenvoorziening... met drie man erin... Hè hè... eindelijk... dacht ik... ze gaan wat aan de wal doen... Er werden kruiwagens uitgeladen... schoffels en harken... en de langverwachte bosmaaier...  Ze begonnen netjes aan het onkruid dat op straat groeide... alles werd weggeschoffeld en keurig netjes via de kruiwagen opgeladen op hun auto... Toen was de bosmaaier aan de beurt... die maaide de halve meter onkruid op de parkeerplaats netjes weg... tot aan het hekje waar de wal begint... En toen stopten ze... en laaiden ze alle gereedschappen weer in hun auto... Wat bleek.... zij moesten alleen het onkruid op straat verwijderen... voor het maaien van de wal... 8 meter... komt weer iemand anders... Hoe verzin je het... nu begrijp ik een beetje het begrotingstekort van de Gemeente... De straat is trouwens erg opgeknapt... dat weer wel... 

Watermunt...

De Watermunt valt op doordat de plant een sterke pepermuntgeur heeft... Hij staat op het ogenblik in bloei in mijn vijver... Hij bloeit met paarse buisbloemetjes die samen als een bolletje om de steel heen staan... Bijen en andere insecten zijn liefhebbers van de Watermunt... op mijn Watermunt zaten veel zweefvliegen... want de bijen en hommels vonden de ernaast staande Lavendel belangrijker... De plant is een algemeen voorkomende moerasplant in Nederland... is winterhard en groeit als een tierelier door zijn ondergrondse wortels en uitlopers... Je moet hem goed in de gaten houden want in een mum van tijd vormt hij grote plakken op je vijver... Zelfs in de winter als hij uitgebloeid is geeft hij een frisse menthol geur af... de blaadjes doen het heel goed in en bakkie thee...

HELP...

Ach... wat keek ze me zielig aan... Je zag haar gewoon denken van HELP me... Waarom dat ze in de sloot zat wist ik niet... het weer was nou niet "je van het" om te gaan zwemmen... of een modderbad te nemen... en zeker niet als je zwanger bent... Of ze moet een opvlieger gekregen hebben van de hormonen die door haar lijf vlogen... We zullen het nooit weten... het zal wel per ongeluk gegaan zijn... denk ik... Na een telefoontje kwam buurman boer haar gerust stellen en haar redden uit haar modderbad... Eind goed.. al goed...

Schuilplaats...

Vandaag stond er behoorlijk wat wind... met vanmiddag behoorlijke uitschieters... Daarom was het behoorlijk druk onder onze overkapping... allerlei vliegende insecten zochten beschutting tegen de harde wind... Een Libelle die kwam schuilen had trouwens de tijd van zijn leven... die deed zich te goed aan de vliegen en muggen die ook uit de wind wilden zitten... De warme muur onder de overkapping trok veel vlinders aan... Deze twee hebben er bijna de hele middag gezeten... soms met ingeklapte vleugels... dan weer een poosje in vol ornaat... Ook om elkaar heen dartelende koolwitjes dartelden nu onder de overkapping... maar die kreeg ik niet op de foto gezet...

Keuzes...

Er gaat toch niets boven de Alblasserwaard... Sorry hoor Overijssel... bij jullie is het ook mooi... maar ik verkies toch de wetering boven jullie IJssel... Eigenlijk is jullie rivier maar een erg saai water vergeleken met mijn wetering... De enigste dieren die ik bij de Vecht zag was een fuut en een paar eenden... Vanavond op mijn stoeppie zag ik een zilverreiger... een purperreiger... koeten en eenden... en een jong waterhoentje... Op de wetering zag ik veel waterplanten... in jullie Vecht is geen waterplant te vinden... alleen langs jullie oevers groeien wat planten... Nee... geef mij de wetering maar... met aan de overkant mijn buurpubers... en op de achtergrond Hollandse wolkenluchten... Fijn om weer thuis te zijn... en Jansen... die was hartstikke blij om mij weer te zien...

Weer wennen...

Het zit er weer op... de week in Overijssel... Morgen breken we de boel weer af en gaan we weer op huis aan... Het luie leven is weer voor een paar weken voorbij... de arbeid thuis wacht weer... We hebben deze week heerlijk gefietst... mooie dingen gezien... gezellig bijgekletst en lekker gegeten met een oud-collega van manlief die hier in de buurt woont... een paar boeken gelezen... en veel ijs gegeten... De weegschaal zal wel weer schrikken... denk ik... Volgende week wordt het weer soppen... tuinieren en vasten... Dat wordt dus weer even wennen...