Kruid en pluis...

De uiterwaarden van de Overijsselse Vecht staan vol met deze gele bloemen... het zijn bijna struiken... breed en hoog... Het is Sint Jacobskruid... een erg giftige plant... vooral voor grazers zoals koeien en paarden... Het kruid tast de lever aan... paarden kunnen er zelfs aan dood gaan... Voor de mens kan de plant bij aanraking met de huid een allergische reactie geven... Niet plukken dus...! Voor de rups van de St. Jacobsvlinder is het kruid een lekkernij...  (zou de vlinder vernoemd zijn naar het kruid of het kruid naar de vlinder)  De plant is een zgn. pioniersplant... hij verspreidt zich snel doordat een volwassen plant wel 200.000 vruchten kan produceren... die op open plekken in het gras en bermen makkelijk kiemen... De zaadjes worden door het vruchtpluis met de wind meegevoerd... Zelf vind ik de uitgebloeide witte pluisbollen mooier om te zien dan de echte gele bloemetjes...

Stoeppie...

Vandaag hadden we maar een rustdag ingelast... de 52 kilometer fietsen van gisteren zat nog behoorlijk in de benen... maar vooral in mijn knieën... Vanmorgen nog wel een vaartochtje op de Vecht gemaakt maar daar konden we bij zitten... Vanavond ben ik op zoek gegaan naar een stoeppie... om naar de zonsondergang te kijken en even de stilte op te zoeken... Een stoeppie heb ik niet gevonden... wel een vogelopservatiepost... Een hoge toren in de uiterwaarden van de Vecht... eentje zelfs met een lift voor mensen met een beperking... Nou... dat kon er ook wel mee door... gewoon een hoog stil stoeppie... En ja... ook in Overijssel gaat de zon onder... varen er ballonnen... zag ik koeiekonten... en was het stil...

Vistrappen...

Het klinkt eng... vistrappen... en nee het is geen Sallands volksvermaak... Thieme hoeft niet te komen protesteren... Het heeft helemaal niets met dierenmishandeling te maken... Toen de Vecht van stuwen werd voorzien was ze meteen in vakken opgedeeld waar geen vis meer in of uit kon... Om toch de vissen de mogelijk te geven om stroomopwaarts en/of -afwaarts te zwemmen werden er omleidingen om de stuw aangelegd... Naast de Vecht ligt er nu dus een nevengeul met kleine watervalletjes om het hoogte verschil van de stuw op te vangen... en die noemt men dus vistrappen... De bochten in de nevengeul zijn zo aangelegd dat het snel stromende water de kans heeft om de buitenbochten uit te slijten en zand in de binnenbochten neer te leggen... Daardoor ontstaan in de buitenbochten hoge steile wallen waar oeverzwaluwen en ijsvogels hun nest maken... We zagen vanmiddag de zwaluwen naar binnen gaan... We hebben vandaag een prachtige fietstocht gemaakt door het Vechtdal... met ontzettend veel mooie natuur... dorpen met brinken en essen... bos en heide... en een kanaal en de Vecht gezien... totaal 52 kilometer... Het was dus erg lastig kiezen uit de vele foto’s die ik gemaakt heb voor deze blog...

Claude Monet...

Vanmiddag mocht ik een paar uur ronddolen door de vijvertuinen van Ada Hofman... die bijna tegenover onze camping liggen.. Ada Hofman wordt algemeen beschouwd als de grootste tuinvijverspecialist in Nederland... Haar specialiteit is het helder houden van het vijverwater op biologische wijze... dus zonder chemische middelen of filters... maar hoofdzakelijk door gebruik van waterplanten... In de jaren 80 legde ze deze vijvertuin aan... met ideeëndie ze opgedaan had in de polders rond Lopik... De tuin bestaat uit ruim vijftig vijvers in dertig aangelegde tuinen... Wat een prachtig geheel is het inmiddels geworden... ik zou er dagen in rond kunnen dwalen... echter manlief vond een middag al lang genoeg... Hofman heeft ook diverse boeken geschreven over vijvers en alles wat daar in groeit en leeft...  de tuinen zijn al door ruim een miljoen mensen bezocht... Inmiddels is Hofman 75 jaar... heeft ze na een tekenbeet de ziekte van Lyme opgelopen... en is ze verhuisd naar Duitsland... De tuin wordt nu sinds 2016 gerund en onderhouden door een echtpaar uit Dedemsvaart... maar nog steeds met advies van Ada Hofman... Wat heb ik genoten vanmiddag en goeie ideeen opgedaan voor mijn eigen postzegelformaat vijvertje... Het was alsof ik in het beroemde schilderij van Claude Monet liep...

De Vecht...

Vandaag zijn we eerst eens wat boeken wezen kopen... we kunnen voor de eerste weken weer even vooruit... Ik ben nog steeds van de "echte" boeken... waarschijnlijk is het mijn leeftijd en ben ik nog ouderwets... maar een boek digitaal lezen is niet mijn ding...  Achter onze camping stroomt de rivier de Vecht... de Overijsselse Vecht... een echte regenrivier die zijn oorsprong heeft in Duitsland en 167 km. lang is... waarvan 60 km. door Overijssel stroomt richting Zwolle... De Vecht is al ontstaan in de ijstijd... door smeltwater dat naar het westen stroomde... Om de waterstand te regelen en de Vecht bevaarbaar te houden zijn er vorig jaar twee schutsluizen gebouwd bij Junne en Marienberg die alle 7 oude sluizen overbodig maakten... Er is nog één oude sluis die één keer in het jaar bediend wordt... bij De Haandrik... om de boot van Sinterklaas door te laten... Vanavond zijn we even naar de Vecht gewandeld... overgevaren met een zelfbedienend pontje... deze foto gemaakt... een stukje gelopen... en weer terug met het pontje... Een mooie dagafsluiting...

IJspret...

Ook wij in het Overijsselse hadden vandaag wat buien... en dat is hard nodig hier... Het landschap is hier dor en geel... wat een verschil met mijn groene polder thuis... Door die buien kwam het er niet van om een fietstochtje te gaan maken... Na het avondeten was het gedaan met de buien en zijn we toch nog even naar Hardenberg gefietst... Daar kwamen we toch een grote Italiaanse gelateria tegen.... mijn fiets remde spontaan... en ja... dan moet je wel afstappen natuurlijk... Voor Nederlandse begrippen hadden ze er ontzettend veel smaken... twee grote vitrines vol... en verschillende ijssoorten met drank erin... Het zijn hier in Salland echt stille genieters... Op de terugweg hoorde ik mijn fiets fluisteren... dit rondje houden we erin... elke dag...

Gehaat...

Zag ik toch gisteren ineens deze bandiet in mijn tuin staan... de Japanse Duizendknoop... Op het ogenblik de meest gehate plant van Nederland omdat hij als woekeraar bekend staat... en onze eigen Hollandse planten verdringt... Deze plant is bijna niet uit te roeien... ja... met sterk gif lukt het wel... maar dat mag je niet meer gebruiken... Zelfs Gemeente Molenlanden zit in zijn maag met deze exoot... las ik... Eigen schuld... dikke bult... denk ik dan maar... Als je deze plant om de 14 dagen zou afmaaien... verliest hij zijn groeikracht en gaat uiteindelijk dood... Het is nu augustus en de wal bij ons huis is het hele jaar nog niet gemaaid... Bezuinigen noemt men dat... maar straks gaan de kosten de pan uitrijzen om deze Japanner te gaan bestrijden... Nadat ik de foto gemaakt had... heb ik hem uit de grond getrokken... Nu kon dat nog omdat het nog maar een klein duizendknoopje was... Zou hij een paar jaar oud zijn... kan de wortel wel 3 meter in de grond zitten.... Blijft daarvan bv. maar 1 centimeter in de grond zitten dan komt de plant geheid weer terug... Bij mij verdwijnt hij bij het restafval... zou ik hem in de groene kliko doen... dan krijgt iemand anders hem weer bij de compost...