Claude Monet...

Vanmiddag mocht ik een paar uur ronddolen door de vijvertuinen van Ada Hofman... die bijna tegenover onze camping liggen.. Ada Hofman wordt algemeen beschouwd als de grootste tuinvijverspecialist in Nederland... Haar specialiteit is het helder houden van het vijverwater op biologische wijze... dus zonder chemische middelen of filters... maar hoofdzakelijk door gebruik van waterplanten... In de jaren 80 legde ze deze vijvertuin aan... met ideeëndie ze opgedaan had in de polders rond Lopik... De tuin bestaat uit ruim vijftig vijvers in dertig aangelegde tuinen... Wat een prachtig geheel is het inmiddels geworden... ik zou er dagen in rond kunnen dwalen... echter manlief vond een middag al lang genoeg... Hofman heeft ook diverse boeken geschreven over vijvers en alles wat daar in groeit en leeft...  de tuinen zijn al door ruim een miljoen mensen bezocht... Inmiddels is Hofman 75 jaar... heeft ze na een tekenbeet de ziekte van Lyme opgelopen... en is ze verhuisd naar Duitsland... De tuin wordt nu sinds 2016 gerund en onderhouden door een echtpaar uit Dedemsvaart... maar nog steeds met advies van Ada Hofman... Wat heb ik genoten vanmiddag en goeie ideeen opgedaan voor mijn eigen postzegelformaat vijvertje... Het was alsof ik in het beroemde schilderij van Claude Monet liep...

De Vecht...

Vandaag zijn we eerst eens wat boeken wezen kopen... we kunnen voor de eerste weken weer even vooruit... Ik ben nog steeds van de "echte" boeken... waarschijnlijk is het mijn leeftijd en ben ik nog ouderwets... maar een boek digitaal lezen is niet mijn ding...  Achter onze camping stroomt de rivier de Vecht... de Overijsselse Vecht... een echte regenrivier die zijn oorsprong heeft in Duitsland en 167 km. lang is... waarvan 60 km. door Overijssel stroomt richting Zwolle... De Vecht is al ontstaan in de ijstijd... door smeltwater dat naar het westen stroomde... Om de waterstand te regelen en de Vecht bevaarbaar te houden zijn er vorig jaar twee schutsluizen gebouwd bij Junne en Marienberg die alle 7 oude sluizen overbodig maakten... Er is nog één oude sluis die één keer in het jaar bediend wordt... bij De Haandrik... om de boot van Sinterklaas door te laten... Vanavond zijn we even naar de Vecht gewandeld... overgevaren met een zelfbedienend pontje... deze foto gemaakt... een stukje gelopen... en weer terug met het pontje... Een mooie dagafsluiting...

IJspret...

Ook wij in het Overijsselse hadden vandaag wat buien... en dat is hard nodig hier... Het landschap is hier dor en geel... wat een verschil met mijn groene polder thuis... Door die buien kwam het er niet van om een fietstochtje te gaan maken... Na het avondeten was het gedaan met de buien en zijn we toch nog even naar Hardenberg gefietst... Daar kwamen we toch een grote Italiaanse gelateria tegen.... mijn fiets remde spontaan... en ja... dan moet je wel afstappen natuurlijk... Voor Nederlandse begrippen hadden ze er ontzettend veel smaken... twee grote vitrines vol... en verschillende ijssoorten met drank erin... Het zijn hier in Salland echt stille genieters... Op de terugweg hoorde ik mijn fiets fluisteren... dit rondje houden we erin... elke dag...

Gehaat...

Zag ik toch gisteren ineens deze bandiet in mijn tuin staan... de Japanse Duizendknoop... Op het ogenblik de meest gehate plant van Nederland omdat hij als woekeraar bekend staat... en onze eigen Hollandse planten verdringt... Deze plant is bijna niet uit te roeien... ja... met sterk gif lukt het wel... maar dat mag je niet meer gebruiken... Zelfs Gemeente Molenlanden zit in zijn maag met deze exoot... las ik... Eigen schuld... dikke bult... denk ik dan maar... Als je deze plant om de 14 dagen zou afmaaien... verliest hij zijn groeikracht en gaat uiteindelijk dood... Het is nu augustus en de wal bij ons huis is het hele jaar nog niet gemaaid... Bezuinigen noemt men dat... maar straks gaan de kosten de pan uitrijzen om deze Japanner te gaan bestrijden... Nadat ik de foto gemaakt had... heb ik hem uit de grond getrokken... Nu kon dat nog omdat het nog maar een klein duizendknoopje was... Zou hij een paar jaar oud zijn... kan de wortel wel 3 meter in de grond zitten.... Blijft daarvan bv. maar 1 centimeter in de grond zitten dan komt de plant geheid weer terug... Bij mij verdwijnt hij bij het restafval... zou ik hem in de groene kliko doen... dan krijgt iemand anders hem weer bij de compost...

Fien...

Vanavond samen met Fien naar de voorlopig laatste zonsondergang in Goudriaan zitten kijken... Vanaf morgen zitten we in Overijssel op een camping... en meestal zie je dan niet de zonsondergangen zoals ik gewend ben... Dus saampies nog even genieten op mijn stoeppie... alleen verdween de zon al snel achter een voorbij drijvende wolk... Fien wijkt op het ogenblik niet van mijn zijde... zij heeft al door dat we weg gaan... ze loopt de hele dag achter mij aan... Nou doet ze dat zo wie zo altijd al... waar ik ben... daar is Fien... maar nu heeft ze al dingen zien staan zoals de koelbox... en weet ze al hoe laat het is... Gelukkig wordt ze samen met Jansen en Saar tijdens onze afwezigheid goed verzorgd door een lieve buurvrouw...

Acrobaten...

Deze twee waterjuffers zaten vanmiddag te paren aan...op... en in mijn olijfboompje... En daar kwam heel veel acrobatiek bij te pas... Volgens mij een lastig standje voor vrouw waterjuffer... Krijg ze meneer waterjuffer letterlijk en figuurlijk op haar nek... moet ze hem nog ondersteunen ook... Je moet goed naar de foto kijken om te snappen wat van wie is... en hoe het in elkaar steekt... Standje puzzel dus... Het lijken wel acrobaten die aan een trapeze hangen... Wat je als waterjuffer toch niet over moet hebben om voor nageslacht te zorgen... dan hebben sommige andere insecten... dieren... en mensen het toch een stuk makkelijker...

Kokardebloem...

In het zaadmengsel van mijn stukje wilde bloemen zat ook deze Kokardebloem... Zijn oorsprong ligt op de prairies van Noord-Amerika... daarom kan hij goed tegen droogte en tegen de warmte... Dit exemplaar is éénjarig... maar er zijn ook soorten Kokarden die als vaste plant verkocht worden... die zijn dan door mensenhanden een beetje gemuteerd... Ik heb hem zelf een keer in het wild gezien aan de rand van het strand in Portugal... Een makkelijk bloem dus voor ons bijna sub-tropische klimaat... Vanmiddag fietste ik op de Noordseweg van Noordeloos richting Meerkerk... Daar zag ik toch een prachtige akkerrand in bloei staan... naast een maisveld... met alle wilde bloemen die vroeger in onze Waard gewoon in de bermen groeiden... Als iemand toevallig weet waar dit bloemenzaad te koop is... en hoe dit in zijn werk gaat... hoor ik dat graag... Ik heb namelijk nog een strookje braakliggende grond waar ik volgend jaar zo’n akkerrand wil creëren...