Jasmijn...

Deze vrijdag hebben we gewoon helemaal niets gedaan.... niks... niente...nulla... En dat is soms voor ons pensionada’s wel eens nodig... zeker met deze warmte... In de buurt van de geurende Jasmijn... de Toscaanse Jasmijn... die het zo te zien ook in Umbrië heel goed doet... was het goed toeven... Er werd gelezen... gehaakt... gedut... en natuurlijk gezwommen... Wat is de Jasmijn toch een prachtige klimmer... en wat ruikt hij toch lekker... In mijn eigen tuin staat er ook één... een miserabel exemplaar... want elke winter vriest er een stuk af... Maar hij staat ook helemaal verkeerd bij mij... op het noord-oosten... Zodra ik thuis ben ga ik hem verpoten... want ik wil dat hij net zo wordt als deze... (Dromen mag toch...? ) De naam Jasmijn is afkomstig van het Perzische Yasmin... dat ‘ Geschenk van God ‘ betekent... daarom ruikt hij ook zo " hemels "... denk ik...

Paradiso...

Het blijft maar mooi weer hier in Italië... we genieten met volle teugen van het huis... het zwembad... en de natuur...  Vanmiddag hebben we heerlijk gegeten in een restaurant dat gerund wordt door een lieve Nederlandse dame... Samen met haar partner heeft ze van niets een prachtig goedlopend boutique hotel met restaurant en luxueus zwembad gemaakt... In hun tuin staan heel veel Oleanders... die nu in bloei staan... Er staan zelfs rode Oleanders... die je in Nederland bijna niet ziet... Ik heb al zoveel keer geprobeerd om Oleanders over te houden en weer in bloei te krijgen... maar het lukt mij maar niet... Waarschijnlijk niet de juiste grond en te weinig zon in Nederland... daarom geniet ik hier dubbel van deze mooie struiken... En komt u een keer in de buurt van Perugia... ga dan lekker eten bij deze lieve mensen... in La Locanda Paradiso... dichtbij het vliegveld van Perugia...

Zon...zee...zand...

Er is weinig te melden vanuit Italië... het is warm... de pizza’s zijn voortreffelijk... en het ijs is benissimo... ofwel verrukkelijk... Vandaag zijn we naar zee gereden... de Adriatische zee bij Fano... Daar op het strand hebben we ligbedden en parasols gehuurd en heerlijk gerelaxt...  en gezwommen natuurlijk... De houten huisjes op de achtergrond zijn trabocchi... een soort installatie om vis mee te vangen... een methode die eeuwen geleden al door Italiaanse vissers gebruikt werd... We hoorden dat het weer thuis in Nederland vandaag wat minder was... en kregen het advies om maar in Italie te blijven... dat doen we dus maar...

Bezemstruik...

Door de warmte houden we ons erg mak... vanmorgen hebben we de markt in Gubbio bezocht... en vanmiddag was zwembadmiddag...  We hebben heerlijk gezwommen en geluierd onder het genot van de zoetgeurende Bremstruiken die rond het zwembad groeien... Hier in Italie proberen ze de uitdijende Bremstruiken in de vrije natuur aardig in toom te houden door ze te snoeien... en waar nodig te rooien... Brem is namelijk heel vuurgevaarlijk... de stelen bevatten een soort hars wat licht ontvlambaar is... Als je bv. een kampvuur wilt maken en het wilt niet erg lukken.... doe er een paar bremtakken bij en je hebt in een mum van tijd een vuurtje...  Brem wordt ook wel Bezemstruik genoemd... van de buigzame takken waar bijna geen bladeren aangroeien werden vroeger bezems gemaakt... De bloemetjes van de Brem zijn eetbaar... maar de rest van de struik is giftig... Brem moet je dus niet eten... maar aan ruiken... Heerlijk...!!

Lief beest...

Het was warm vandaag... en daar wordt men loom van... Gelukkig is er bij ons tijdelijk verblijf volop schaduw te vinden en daar heb ik volop gebruik van gemaakt... We ontbeten buiten onder de notenboom... ik las mijn boek onder een eik... en dineren deden wij weer onder de notenboom... Manlief... zus en zwager zijn heel gezond bezig en lopen een paar keer per dag Alp d’husjer op... een steile klim van 400 meter lang... Ik kijk wel toe... het is mij te warm om me in te spannen... ik zwem wel baantjes in het zwembad... Tijdens het lezen van mijn boek landde dit lief beest op mijn boek... Toen hij later op de grond zat kon ik mijn camera’tje pakken en hem op de foto zetten...

Medeweggebruikers...

Vandaag zijn we de Monte Cucco opgereden... en als je in Italie de bergen inrijdt weet je dat auto’s en motoren niet de enige weggebruikers zijn... Je ziet het al aan de weg... die is bezaait met koeievlaaien en paardevijgen... Het is dus goed uitkijken geblazen... deze dieren lappen namelijk alle verkeersregels aan hun laars... Ze steken zomaar de weg over naar andere grazige weiden... zonder goed uit te kijken... lopen gewoon midden op de weg te sjokken... en hebben lak aan het gemotoriseerde verkeer... Geen idee van wie de kuddes paarden en koeien zijn... maar dat ze het in de bergen naar hun zin hebben kun je wel aan ze zien... Ze lopen gemoedelijk te grazen van het kruidenrijke gras... en liggen op hun gemak te herkauwen... Wij hebben genoten van het kruidenrijke eten in een restaurant boven op de Monte Cucco... herkauwen hebben we daarna... op ons gemak... in onze tijdelijke tuin gedaan...

Veldboeket...

Wat is er nu mooier dan een boeket wilde bloemen op tafel... Dus liepen we vanmiddag de weg langs om ze te plukken... Wat een verscheidenheid aan wilde bloemen groeien er hier...  zomaar langs de weg... Zelfs orchideeën kwamen we tegen maar die hebben we laten staan... we wisten niet of ze hier ook beschermd zijn... Wat nu ook volop in bloei staat is de Brem... je ruikt de weeïge geur nu overal... Voor de maand juni staat alles er hier nog fris en fruitig bij... je kan goed zien dat de maand mei voor Italiaanse begrippen heel nat is geweest... Gelukkig hebben wij nu zon en temperaturen boven de dertig graden... Vanavond hebben we heerlijk buiten kunnen eten met als tafelversiering ons prachtige veldboeket...